Ouderschap & Opvoeding

Hoe ga je om met een dochter (2 1/2) die de hele aan het uittesten is met b.v jengelen, huilen (zonder tranen) schreeuwen, gooien en zelfs slaan in mama's gezicht, bij dit laatste pak ik haar op en zet d'r in haar bed, doe de deur dicht ( zodat mama beneden even tot tien kan tellen) het doet me van binnen veel verdriet en weet niet hoe ik hier mee om moet gaan!

Ik zie mijn kind altijd richting stopcontacten kruipen, maar volgens mij zijn z'n vingers te groot (hij is 1). Tot wanneer moet je hierop blijven letten?

Ouders krijgen van jeugdzorg vaak te horen dat ze teveel aan hun kind hangen. Te verweven hoor je dan. Na een tijdje staat er in de rapporten dat er mogelijk een symbiose is. En nog even later ligt vast dat je een symbiotische relatie met je kind hebt en dat je kind zich daardoor niet kan ontwikkelen.
Een vrijbrief voor jeugdzorg om de interventie molen nog harder te laten draaien.

Zijn er criteria voor het vaststellen van een foute (!) symbiotische relatie met je kind?
Dit zal ook leeftijdsafhankelijk zijn en ook nog situatie afhankelijk... als je kind zomaar weggerukt wordt...

Er zijn wel hele boekwerken te vinden, maar is er ergens een korte lijst met kenmerken/gradaties waar de symbiose aan moet voldoen, om inderdaad ongezond te zijn.

Toegevoegd na 1 uur:
Het gaat me om officiële criteria die in psychiatrie enzo gebruikt worden. Bijv. DSM. Om 'diagnose' vast te stellen.