Ouders & Kinderen

ik ben opzoek naar een "plaats" waar kan ik het frame (inklapmechanisme van het onderstel van buggy) repareren.
Het gaat over een Brevi Ovo kinderwagen en kan de onderstel niet meer plooien ... ben zelf van Hasselt en zoek iets liefst in de beurt.

Weet iemand waar kan ik met zo probleem naar toe ?

Alvast bedankt voor alle info

Mijn schoonfamilie communiceert niet. Ze zijn boos op elkaar en praten niet meer of doen alsof er niks aan de hand is en schelden achter de rug om. Nu is mijn schoonmoeder supereisend, ze commandeert mijn vriend de hele tijd . Zijn moeder is voor hem zijn God, het is eigenlijk ongelofelijk wat hij tolereert .
De kinderen voeren geen klop uit, mijn vriend holt en springt en wordt ondertussen uitgescholden en vernederd door zijn moeder, vanaf de eerste stap die we er binnen zetten. De kinderen lachen hem dan uit, omdat hij zo kruipt en om hoe grootmoeder doet.
Nu ben ik deze avond plots boos geworden op haar, en gezegd dat ze wel es wat meer dankbaar mag zijn dat zij zoveel hulp krijgt, het is een halftijdse job voor hem. Maar zij schold gewoon verder "die lomperik, hij gooit pizza in de vuilnisbak, dat moet eerst in een papiertje hoe is het mogelijk dat je zo dom bent enz".
Het punt is dat hij zijn opgekropte woede en vernedering dan in ruzies nadien naar mij uit (bv "wat denk je wel wat ik ben, een dweil?"), maar als ik de link leg ziet hij dat niet. In het begin van de relatie was dat erger, maar ik heb enkele keren fors op mijn strepen gestaan en stilaan meer respect afgedwongen. Maar af en toe "krijgt" hij het toch weer.
Dus eigenlijk zou ik gewoon de communicatie willen voeren waar iedereen erbij is, gewoon es zeggen dat ik hun manier van met elkaar omgaan echt niet te doen vindt. Niet evident in een familie waar niet gepraat wordt.
Hoe pak ik dat aan?

Wat als je na zoveel jaar nog steeds gevoelens voor iemand hebt. Geen verliefdheid, maar een diep gevoel van houden van, een soort verbondenheid. Maar hij is inmiddels getrouwd en ik heb ook iemand waar ik veel van houd. Maar omdat hij in dezelfde leefomgeving woont is ontlopen onmogelijk.. Ik voel mij er al jaren neerslachtig bij, zelfs psycholoog heeft niet geholpen. Ik probeer het contact vanzelfsprekend tot minimum te houden.

Vandaag heb ik te horen gekregen dat de moeder van een vriend in het ziekenhuis ligt. Ik wil graag mijn medeleven tonen via email of sms. Maar ik vind dat altijd lastig en ben bang dat ik iets verkeerds zeg of dat het niet juist overkomt. Wat kan ik volgens jullie het beste neerzetten in een bericht? Alvast bedankt