Hoe open ik de communicatie over gevoelige thema's in een (schoon)familie waar er weinig gecommuniceerd wordt?

Mijn schoonfamilie communiceert niet. Ze zijn boos op elkaar en praten niet meer of doen alsof er niks aan de hand is en schelden achter de rug om. Nu is mijn schoonmoeder supereisend, ze commandeert mijn vriend de hele tijd . Zijn moeder is voor hem zijn God, het is eigenlijk ongelofelijk wat hij tolereert .
De kinderen voeren geen klop uit, mijn vriend holt en springt en wordt ondertussen uitgescholden en vernederd door zijn moeder, vanaf de eerste stap die we er binnen zetten. De kinderen lachen hem dan uit, omdat hij zo kruipt en om hoe grootmoeder doet.
Nu ben ik deze avond plots boos geworden op haar, en gezegd dat ze wel es wat meer dankbaar mag zijn dat zij zoveel hulp krijgt, het is een halftijdse job voor hem. Maar zij schold gewoon verder "die lomperik, hij gooit pizza in de vuilnisbak, dat moet eerst in een papiertje hoe is het mogelijk dat je zo dom bent enz".
Het punt is dat hij zijn opgekropte woede en vernedering dan in ruzies nadien naar mij uit (bv "wat denk je wel wat ik ben, een dweil?"), maar als ik de link leg ziet hij dat niet. In het begin van de relatie was dat erger, maar ik heb enkele keren fors op mijn strepen gestaan en stilaan meer respect afgedwongen. Maar af en toe "krijgt" hij het toch weer.
Dus eigenlijk zou ik gewoon de communicatie willen voeren waar iedereen erbij is, gewoon es zeggen dat ik hun manier van met elkaar omgaan echt niet te doen vindt. Niet evident in een familie waar niet gepraat wordt.
Hoe pak ik dat aan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

In een familie waar praten niet aanslaat daar Doe je effectief, geduldige en Liefdevol datgene voor waarvan Jij vind dat het anders hoort. Het is niet de makkelijkste weg maar wel de meest efficiënte want je valt er niemand mee aan en toch geef je iedereen de kans om op te merken hoe jij één en ander liever ziet verlopen. In feite weet je het zelf ook(heb ik eerder al in jouw antwoorden en reacties gemerkt) dat je de weerstand van de communicatie dient te halen om ook effectief veranderingen te bekomen. Indien je hen terechtwijst veroorzaak je nog meer conflicten dan er al waren en indien je hen laat zijn wie ze zijn en tegelijk ook jezelf op herkenbaar Liefdevolle wijze blijft uitbeelden dan houdt iedereen er een fijn gevoel aan over. En ja, iedereen heeft tijd en ruimte nodig om nieuwe communicatiepatronen aan te leren en te bestendigen, dus die afkickverschijnselen en/of opflakkeringen van oude gewoontepatronen zijn onvermijdelijk ;-) Van zodra jij dus stopt met je te ergeren aan hun gewoontes veroorzaak jij geen ruis meer op het vermogen van jouw partner om voor zichzelf op te komen. Thans zit hij tussen 2 vuren van 2 vrouwen die beweren van hem te houden maar waarvoor hij ogenschijnlijk nooit genoeg zijn best doet. Laat hem gewoon zichzelf zijn en geef hem complimentjes waar hij het wel goed doet. Leer jezelf om je bewust én oprecht Liefdevol op iets anders te focussen als de familiale soapserie weer van start gaat. Vertrouw er op dat hetgeen Jij geen voeding meer geeft ook effectief verdwijnt. Dit is jouw test en/of jouw uitdaging om te leren loslaten wat je niet bevatten kan. En... zij zijn jouw spiegels die jouw bewuste en onbewuste intenties naar anderen toe reflecteren. En ook dat weet je zelf ook wel, toch? Niets gebeurt zomaar en élke ervaring of waarneming vertelt iets over onszelf. Dus verander het zicht op jezelf als je ook effectief iets aan de reflecties van jouw intenties wenst te veranderen. Zo simpel zit het theoretisch in elkaar doch in de praktijk vraagt het wel degelijk bewuste inspanningen om de oorzaak van eender welke actie en reactie In onszelf te ontdekken, te herkennen én te erkennen of aanvaarden! Zo binnen zo buiten! Zo buiten zo binnen! I'ts that simple ;-) Liefs en veel Succes met jouw Personal Inner Journey!!!

Ik vrees dat zo'n verziekt patroon erg moeilijk te doorbreken zal zijn in het huis van de moeder. Ik denk dat moeder en ooms/tantes het gewoon niet kunnen inzien, hoe dik het er ook bovenop ligt. Zij hebben ongetwijfeld een stuk van de verwrongen toestand diep in zichzelf zitten. Feitelijk gaat het hier ook om emotioneel misbruik / verwaarlozing. Uit onmacht. De zaak open gooien in de groep is zeer dapper maar ik vrees dat dit een drama wordt. Volgens mij heeft je man te leren zich toch zelf te weer te stellen en daar zou hij jouw hulp in moeten vragen. Zo neemt hij zelf de verantwoordelijkheid. Dit begint er natuurlijk mee dat hij het zelf scherp ziet en daarbij helpt jouw reactie op hem bij jullie thuis. Maar ik denk dat er misschien ook wel een beetje steun vanuit buiten aan te pas kan komen (coach / psycholoog). Bijvoorbeeld dat hij voorafgaand aan een bezoek exact aan jou aangeeft wat hij wel en niet wil gaan doen voor moeder en dat dan met jouw steun ter plekke ook daadwerkelijk uitvoert. Het zal daarbij ook helpen om zelf een zeker plan te hebben voor hoe je de tijd gaat invullen, bijvoorbeeld ook even buiten wandelen ipv alleen daar te zitten en moeder de agenda te laten bepalen. En dat hij vooraf tegen zijn moeder kan aangeven welke uitspraken van haar hij niet wil horen omdat hij anders direct weer naar huis vertrekt. Het is allemaal wat psychologische kost maar lees hier eens de passages over "het zwarte schaap". Daar deed me dit sterk aan denken.

Bronnen:
http://psy.cc/4880.html

Ik denk niet dat je deze diepgewortelde problemen makkelijk alleen kunt oplossen. Bij problemen in de familiesfeer stokt de communicatie meestal doordat emoties, onbegrip en wantrouwen zich alsmaar opstapelen. Een groot probleem bij een familieconflict vormt het gebrek aan objectiviteit bij beide partijen. Wellicht zou in jullie geval mediation kunnen helpen. Mediation is het gezamenlijk oplossen van een conflict met de hulp van een neutrale bemiddelaar: de mediator. De mediator houdt in het mediation-proces rekening met de belangen van beide partijen. Maar uiteindelijk bepalen de partijen zelf de oplossing. Je zou eens kunnen bellen voor een gratis telefonisch adviesgesprek: http://www.gecertificeerdemediators.nl/71/mediation-mediator-conflict/familie-mediation. Er zijn ook mogelijkheden om de kosten vergoed te krijgen. Je zou ook nog kunnen informeren naar een coach of andere hulpverlener die op een neutrale manier zou kunnen bemiddelen. Zonder wat hulp van buitenaf is de kans groot dat de problemen escaleren. Sterkte ermee.

Als direct antwoord op je vraag: nodig iedereen bij je thuis uit en vertel open en eerlijk wat jouw probleem is. Hou het bij jezelf, dus vertel wat het met jou doet en zonder verwijten, afkeuring en beschuldigende vingers. Je zou ook met ieder persoonlijk een gesprek aan kunnen gaan op dezelfde manier als bovenstaand beschreven, of alleen met de moeder. Persoonlijk denk ik, dat je zeer weinig kans van slagen hebt. Problemen kunnen alleen worden opgelost als iedereen (of de meesten) daar achter staat en open staat om te veranderen. En dat kan ik niet vinden in je woorden..... Bovendien vraag ik me heel eerlijk gezegd af, of dat familiegebeuren onderling ècht jouw probleem is of een afgeleide van het werkelijke punt... Want ik lees heel veel over het gedrag van je vriend en je fikse problemen dáármee. *zijn moeder is als zijn God *hij rent zijn benen onder zijn lijf uit voor haar *hij reageert zijn woede / ergernis af op jou *hij aanvaardt jouw uitleg van de familie-situatie niet *hij ervaart geen druk op jullie relatie en jij wel en heftig *hij durft/ kan/ wil niet optreden (citytrip oud en nieuw): jouw wensen zijn dus niet belangrijk....???? Als je hèm al niet kunt laten inzien hoe de familiezaken volgens jou in elkaar zitten, hoe wil je dat inzicht dan bereiken in een gesprek met die familieleden? Je vriend zal naar alle waarschijnlijkheid niet achter je staan. Ik realiseer me, dat dit geen fijn antwoord is. Toch wil ik je mijn idee hierover ook meegeven; heel misschien heb je er iets aan.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100