Hoe zet ik boosheid van me af ?

Iemand sprak mij onterecht boos aan maar dan ook echt over de zeik door zijn eigen fout,namelijk ''niet goed communiceren''
Ik was niet geinformeerd over iets waarvan ik dus niet kon weten om het wel of niet te doen.
Ik werd hierover met een grote bek aangesproken en toen ik zei dat het wel wat rustiger kon werd het gesprek afgekapt.
Het ging via de telefoon dus er werd gewoon opgehangen.
Als ik geinformeerd zou zijn dan had ik de desbetreffende keuze/voorstel niet gemaakt/gedaan.
het gaat puur om het feit dat ik iets heb beslist wat niet had gemopgen omdat er een zogenaamde afspraak was ergens over waar ik niet over op de hoogte was terwijl ik dat wel hoor te zijn.
Nu ben ik megaboos omdat ik onterecht behandeld ben en de schuld in mijn schoenen word geschoven door onwetendheid door GEEN commun icatie naar mij toe.
Ik trek mezelf heel snel dingen aan en blijf erover piekeren tot ik diegene weer gezien en gesproken heb,als ik het niet uitgesproken heb blijf ik boos,omdat het onterecht is naar mij toe.
Hoe zet ik dat gevoel makkelijk van me af want ik blijf me erover opvreten :-(

Weet jij het antwoord?

/2500

Met boosheid blijven rondlopen is niet goed voor een mens, daar krijg je last van. Uiten dus! En dat kan op vele verschillende manieren, bijvoorbeeld: - Tel tot 10, bel je collega op en vertel rustig wat je dwars zit. Hou het bij jezelf, praat in de "ik-vorm", bijvoorbeeld: ik voel me zo en zo, ik vind dat etc. - erover praten met iemand die je vertrouwt. - je kunt ook "omdenken" door je bedenken, dat de boosheid de functie voor jou kan hebben voor jezelf op te komen: je de kracht geven om dat te doen/te durven - opschrijven wat je voelt voor jezelf: alles, elk détail. Dat geeft je meer duidelijkheid wat er precies aan de hand is (bijvoorbeeld ook: waarom trek ik me dingen zo snel aan, waarom kan ik niet tegen onrecht, waar komt dat vandaan, waar voelde ik dat eerder in mijn leven), je hebt het opgeschreven, dus (in ieder geval deels) ben je het kwijt en je kunt het nalezen. Het geeft je meer inzicht in wat er precies aan de hand is en waarom. - slaan stampen, rammen op bijvoorbeeld een kussen: al je energie daarin gooien, zodat die uit je lichaam gaat. Of bewegen, sporten, dansen: dus je lichamelijk uiten. - heel hard zingen, schreeuwen: dus je uiten via je stem - relativeren en de situatie aanvaarden: het is op dit moment zoals het is. Je kunt het wel anders willen hebben, maar zo is het nou eenmaal niet. - Naar jezelf en de situatie kijken als een buitenstaander, als een heel geïnteresseerde vriendin bijvoorbeeld. Hoe zou zij reageren op dit moment, wat zou ze je adviseren? - Als je je erg boos voelt, concentreer je dan op je ademhaling met alle aandacht die je hebt. Totaal focussen op inademen, uitademen. Wat voel ik, wat ervaar ik bij het ademen, leg ook je hand op de plek waar je de ademhaling voelt voor een betere focus. Steeds als je gedachten afdwalen, dan keer je terug naar het bewust ervaren van je ademen. Je bent op dat moment helemaal in het hier en nu. Grote kans, dat je er rustiger van wordt. Nog wat info: http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/leven/8107-tips-om-woede-te-beheersen.html

mailen of op een andere manier zeggen wat je ervan denkt zal de boosheid wrss af doen nemen. laat de persoon weten dat je het niet fair vindt, en niet op deze manier aangesproken dient te worden. als er iets niet goed is gedaan door jou kan men fatsoenlijk uitleggen wat er niet goed is, en waarom het goed is zodat je er nog wat van kan opsteken. geef aan dat de 'fout' niet met opzet hebt gemaakt, en het heel vervelend vindt dat men eerst heel boos heeft gereageerd, en vervolgens het gesprek heeft afgekapt en jij je hier heel vervelend bij voelt. zeg ook dat je het graag op wil lossen, en vraag de persoon (leg het dus bij die ander neer) op elke manier het voor BEIDEN mogelijk is hier op een normale manier en met respect/begrip naar elkaar over kan praten en jij hiertoe bereid bent. wellicht dat het idee dat jij het op wil lossen/uit wil praten, en kenbaar hebt gemaakt naar de persoon al een stuk rust geeft. probeer het niet persoonlijk op te pakken (wellicht had de kwade persoon een slechte dag en humeur, en was jij toevallig net de druppen die de emmer deed overlopen) aan jou ligt het dus niet, én je geeft (wederom) de ander een mogelijk om jou op de hoogte te brengen (en hopelijk houden) van zaken die van belang zijn als je goed je werk wil doen, en de onderlinge verstandhouding ook goed wil houden. jou aandeel is gedaan, en nu is het dus aan de ander (zodat je het hopelijk los kan laten) je kan niet meer doen dan je best, en dat zal jijzelf maar ook een ander eigenlijk moeten accepteren/aanvaarden.

Ga er maar eens even goed voor zitten en type alles wat je nu voelt op. Geef hem, die grote bek, even flink de wind van voren, hou je niet in. Niemand hoeft het te lezen want je verstuurt het natuurlijk niet. Dan ben je mooi de eerste lading alvast kwijt. Daarna, als je voelt dat jij je boosheid ontladen hebt, ga je nadenken wat er nu eigenlijk is gebeurd. En schrijf je een nette email terug met bijvoorbeeld: Aangezien de telefonische verbinding verbroken werd reageer ik per email. Ik begrijp dat je mij verwijt niet goed te communiceren. Aangezien ik niet op de hoogte ben gebracht over info die ik had moeten weten blijkt dat het niet communiceren van de andere kant afkomstig is. Daardoor heb ik een beslissing genomen die ik zeker niet had genomen wanneer ik van de informatie op de hoogte was gebracht. Ik betreur dat een en ander nu niet goed verlopen is en zou graag willen dat men mij voortaan op tijd op de hoogte te brengen van de informatie die ik dien te weten. Zodat dergelijke vergissingen niet meer hoeven voor te komen. Nou ja, zoiets. Zo zou ik het doen. Doe vooral wat jou aanspreekt want er worden goede adviezen gegeven in de antwoorden. Maar ga geen gesprek aan met die ander als je nog kookt van woede of als je nog worstelt met: dit is niet eerlijk. Je hebt wel gelijk; het is niet eerlijk, en dat zal je vaker tegenkomen, maak er een kunst van om hier zo op te reageren dat het jou en de ander niet onderuithaalt maar dat de situatie wel meteen duidelijk is. Sterkte.

Even een analyse: - je bent gevoelig voor onrecht, dit is duidelijk een gevoelige snaar. - boosheid overmant je - je blijft met dingen zitten tot je de andere hebt "terugbetaalt" (verbaal). - je denkt in "schuld" en "onschuld", wat je manipuleerbaar maakt - de reactie van de man wijst erop dat hij het feit erg persoonlijk neemt of belangrijk vindt en hierover boos werd Naast de technieken om boosheid kwijt te raken, is het interessant om in te zien van waar die boosheid komt. En om dus niet alleen te leren omgaan met boosheid eenmaal ze er is, maar ertoe te komen dat je je minder boos gaat maken. Cfr. het gezegde "je kan niet kiezen wat andere mensen doen, je kan wel kiezen hoe je reageert". Als je door boosheid overmand wordt heeft dat vaak te maken met oude boosheid (vanuit je kindertijd bv.) die er nog ergens zit en waar je je misschien wel helemaal niet bewust bent. Die oude boosheid werk je dan uit in huidige situaties, om op die manier de gerechtigheid die je vroeger niet kreeg, toch nog te krijgen. Dit kan leiden tot een overgevoeligheid voor "onrecht", de onbedwingbare neiging om deze telkens opnieuw recht te zetten etc... Maar het kan er ook toe leiden dat je je onterecht behandeld voelt terwijl dit zo niet is. Dat je het oude op het nieuwe projecteert. Het advies dat ik je hierbij kan geven is : - Leer relativeren wat anderen van je vinden. Wat maakt het je uit als iemand vindt dat jij "de schuld" draagt? Dat is zijn (of haar) visie. Jij hebt recht op een andere visie. En die twee kunnen naast elkaar bestaan, je moet de andere niet overtuigen. (tenzij dit echt nodig is, bv. als je onterecht wordt beticht en een sanctie riskeert). - Doe dingen om de oude boosheid kwijt te geraken (cfr. tips uit vorig antwoord). - Analyseer huidige situaties en bekijk of het echt wel zo is dat je onrecht wordt aangedaan of dat je dit vooral zo aanvoelt. - Besef dat schuld en onrecht een gevoelige snaar is van jou. Stap uit die drang om dingen recht te zetten, om je te verdedigen etc.... - Leer te kiezen op welke manier je reageert ipv te denken "ik moet alles kunnen uitpraten". Soms is het sterker om te zwijgen en het van je te laten afglijden (dus ik bedoel niet "mokken", maar echt loslaten). - Bekijk ook eens de kant van de andere. De man vindt wellicht ook dat hij met goede reden boos is... Weersta de drang om "het onrecht te vergelden", luister ook es naar zijn visie. Je kan hem wel zeggen dat je zo niet wil behandeld worden, ook al is hij boos.

Je analyse van het ontstaan van je boosheid is correct. Boosheid ontstaat wanneer de bekritiseerde niets doet met de geuite kritiek. Jouw boosheid lijkt daar op: je hebt de kritiek op zijn gedrag niet kunnen uiten omdat je de mond werd gesnoerd als gevolg van het verbreken van de verbinding. Mijn advies is: neem analoog contact op met die persoon. Verzoek hem om tijd voor jou beschikbaar te stellen. Vertel hem dan waar je kritiek op hebt. Luister naar zijn antwoord en beantwoord eventuele vragen van hem. Dit is een zeer goede manier om te communiceren over je boosheid en je zult merken dat dit je boosheid zal oplossen.

Eén van de vele manieren waarop ik me tegen het blijven hangen van boosheid verweer is mijn gedachten bewust op vrolijk stemmende onderwerpen focussen. De ene keer vraag ik me af waar de verborgen camera hangt en dan schiet ik automatisch in de lach omdat ik dan écht het gevoel krijg dat we vanuit het Universum beet worden genomen zoals ik een verborgen camera act op TV. De andere keer vraag ik me af wat ik er mee opschiet als ik boos blij. Of... Ik vraag me af wat IK over het hoofd heb gezien waardoor de situatie kon evolueren in een richting die niet comfortabel aanvoelt. Of... Ik vraag me af hoe ik de ander op een constructieve manier kan benaderen waardoor die ander automatisch met informatie op de proppen komt die ons doet begrijpen waarom er gebeurde wat er gebeurde. Punt is dat je jezelf steeds weer traint in het zo snel mogelijk aanvaarden dat Alles, tot in het kleinste detail een constructieve reden van bestaan heeft. Eén van die constructieve gevolgen van eender welk conflict is dat we onszelf kunnen bijschaven op communicatief vlak.... indien we daar bewust voor kiezen dan merken we ook dat we op termijn steeds minder in ongewenste situaties terecht komen. Hoe vaak we ook de verantwoordelijkheid van ons afschuiven, vroeg of laat zijn we verplicht om het vingertje naar onszelf te richten. Immers... anderen zijn enkel de spiegel en/of de schalkse vertolker van datgene wat nodig is om ons bewust te worden van een aantal 'mankementen' in ons eigen waarnemings-, bevattings en communicatie-systeem. Niet meer niet minder dus... Lachen maar naar die Universel Verborgen Camera's want terwijl je lacht kan je onmogelijk nadenken en dus ook niet doemdenken of boos zijn. Ook al is uitbundig Lachen het laatste wat in je opkomt als je middenin een conflictsituatie zit, toch zouden we er een gewoonte van 'moeten' maken om het wél te doen omdat de hormonen die je tijdens het lachen activeert geen activators van ongewenste fenomenen zoals boosheid, angst, onzekerheid, frustratie, twijfel, drang tot vergelding enz. met zich meedragen. Tijdens het Lachen activeren we snel en efficiënt al onze constructieve hebbelijkheden. Liefs, Succes en Big Smile van me

Ik heb hier zelf ook altijd last van. De normale tips van tot 10 tellen enzo werken niet echt bij mij. Ik moet mezelf altijd een paar dingen zeggen namelijk: Bedoelt deze persoon het slecht? Zou het aan mij kunnen liggen? We gaan dit rustig oplossen zonder schreeuwen dan is het zo weer goed. Het is een menselijke fout en het zou mij ook kunnen overkomen. Als ik mezelf dat heb afgevraagd gaat het meestal al een stuk beter. Dan reageer ik sowieso redelijker. Moet ik mezelf er natuurlijk wel aan houden rustig te blijven en niet te gaan schreeuwen. Ik weet niet of jij er wat aan hebt hoor, maar bij mij werkt het :).

Als jij voor jezelf zeker weet dat je 'goed zit' om het maar zo even te zeggen, dan heb je niet veel redenen om boos te zijn. Het is immers de tekortkoming (cq frustratie) van de ander waardoor je op die manier benaderd werd. En daar is, zeker op het moment zelf, niets aan te doen. Waar je het meeste mee bereikt is gewoon te blijven doen zoals je normaal doet. En dat kan als je dus weet dat je goed zit. De kunst is, om ooit op dat voorval terug te komen op een moment die daar geschikt voor is. In ieder geval als de boosheid van de ander gezakt is. Als alles weer 'normaal' is, dan komt er vast wel een keer een gelegenheid om op dat voorval terug te komen, bijv op een moment dat je toevallig net goed in je vel zit als je te maken krijgt met dat persoon. Zeg dan ineens vanuit het niets iets van: weet je waar ik ineens aan dacht, aan dat moment etc, en ik voelde me daar zo klote onder, wat was er gebeurd dat je zo gefokt bij me kwam? Dat heeft impact, geheid.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100