Ouders & Kinderen

In mijn jeugd heeft mijn vader zich regelmatig misdragen, mij gekwetst, zijn verantwoordelijkheid niet genomen enzovoort. Dit kwam allemaal voort uit drankgebruik. Ik heb hierdoor een behoorlijke klap gekregen waar ik nu, na jaren nog steeds verdrietig en boos om kan worden.
Ik heb mijn vader meerdere malen gezegd dat het me pijn heeft gedaan en dat ik door hem me nu ook zo voel.
Hij kan absoluut niet praten dus goede gesprekken hebben we niet. Ik wou dit zo vaak voor mezelf afsluiten. Op een gegeven moment had ik gelezen dat je eerst moet vergeven voordat je los kan laten. Ik heb hem toen een broef geschreven met als laatste "ik vergeef je". Maar nu, een jaar later, voel ik dat niet zo...ik heb het nog steeds niet afgesloten.
Tegenwoordig gaat het heel goed, hij vervalt niet in zijn oude gedrag, en doet zijn best.
Maar....moet ik tegen hem zeggen dat ik het hem eigenlijk niet vergeef..maar dat ik het accepteer dat het gebeurt is en dat ik dat moet zeggen om verder te kunnen?
Aan de ene kant denk ik dat, want hij denkt nu dat het klaar is? Ik wil ook geen ruzie, wil juist verder.
Ik twijfel enorm!
De vraag is dus: Moet ik hem zeggen dat het niet waar is dat ik hem heb vergeven of is dat zinloos/onnodig?
Mijn vader heeft vorig jaar ook een hartaanval gehad, dus dat speelt ook mee...

Mijn oma is de laatste tijd een beetje aan de sukkel. Nu heb ik het met haar erover gehad wat er moet gebeuren wanneer zij zou komen te overlijden. Ze vertelde dat ik haar geld krijg en ik moet bepalen wat er met haar meubels gebeurd. Echter heeft zij nog niks vast laten leggen bij een notaris. Ik heb haar verteld als zij dat zou willen, zij dit vast moet laten leggen of in ieder geval opschrijven met haar handtekening eronder. Zij is er van overtuigd dat dit niet hoeft en dat ik er aanspraak op maak als wij dit samen hebben afgesproken. Er is echter nog andere familie in het spel. Mijn vraag is nu: Moet mijn oma dit nu vast laten leggen of in ieder geval opschrijven met haar handtekening eronder?

Alvast bedankt.

Ik ben in april op aanraden van mijn huisarts gestopt met de pil, omdat ik al 3 maanden achter elkaar middenin de strip bloedingen had. Sinds ik met de pil ben gestopt niet ongesteld geworden en daarom gisteren bij de gyneacoloog geweest. Ze zei dat ze schrok van wat ze zag: 'Zo hoort een baarmoeder er niet uit te zien bij iemand van 1985'. Ze vertelde dat ik een dun baarmoederslijmvlies heb en dat ze zag dat er wel eitjes in mijn eierstokken zitten, maar dat die niet in de baarmoeder terecht komen. Ook had ze het over verminderde vruchtbaarheid. Ik moest bloed laten prikken en hoor volgende week de uitslag. Ben geprikt op verschillende hormonen. Mijn schildklier werkt overigens normaal, daar ben ik al een paar keer voor geprikt.. Is er iemand die hier meer over weet en me hier iets over wil vertellen? Ik maak me best zorgen.

mijn moeder kan soms behoorlijk chagrijnig zijn en geeft mij dan van alles de schuld hoe kan ik haar dit niet meer laten doen, behalve aardig blijven doen (al geprobeerd)