Ouders & Kinderen

Ik ga morgen mijn schoomzis voor het eerst ontmoeten. Er is een feest morgen waar we toevallig beide naartoe zullen gaan. Ik verwacht dat ze daar dan met haar groepje vriendinnen zal zitten. Moet ik dan spontaan op haar af lopen en mezelf voorstellen, of is dat genant naast haar vriendinnen? Alvast bedankt voor jullie tips!

onze dochter 1 wil slecht slapen en wil geen luier om en de urine stinkt heel erg. de oppas denkt aan blaasontsteking hoe herken je dat?

ik wil graag weten wat er namelijk gebeurd met het lichaam als er veel stres is ( door anderen)
ik weet wel wat je er mee kunt doen om het op te lossen

het volgende weet ik al
- roos

Ik heb een magneetbord gekocht met 'punten' er op ik wil deze gebruiken voor goed gedrag belonen en ongewenst gedrag 'straffen' omdat mijn dochter nogal wat grenzen vraagt en regelmatig de grenzen behoorlijk overschrijd.
Ik weet alleen niet goed hoe ik dit moet inzetten. Wie heeft er tips en ervaring?
Wat ik me afvraag is hoe je het bijvoorbeeld moet doen als een kind 3 'straf' punten heeft maar ook twee goed-punten. Heft dat elkaar op?
EN wat te doen bij acute situaties? We moeten onze dochter nog regelmatig naar de trap of kamer sturen. In principe heeft ze de straf dan gehad. Maar moet ik daar dan geen strafpunt voor geven? En zo ja waaroor dan wel?
Ik heb het idee dat alléén beloningspunten voor haar niet werkt...

Bij elke kleine ruzie gaat mn vriend uit zn dak. Okee, ik weet ook wel dat ik een confronterend mens ben en daar wil ik iets aan doen. Maar ik heb de indruk dat ik dit niet binnen een beschermde context kan doen omdat hij bij het minste geringste roept dat we niet bij elkaar passen en dat het "concept relatie hem teleur stelt". en van die dingen. Ik heb gewoon het gevoel dat ik totaal niet belangrijk ben voor hem, alhoewel hij me op vele andere momenten laat zien dat dat wel zo is Alleen in zijn woorden laat hij altijd uitschijnen dat hij er niet om geeft als hij me kwijt is. Dat kan trouwens perfect een dag nadat hij gezegd heeft hoe fantastisch we het met elkaar hebben...
Dit verwart me wel wat. Ik heb dan de neiging om ofwel boos te worden (als ik me sterk voel) ofwel de plooien glad te strijken (als ik in mijn verlatingsangst geraak). Nu zijn we naar Berlijn geweest en daar was een kleine ruzie over het feit dat ik verwachtte dat hij zou eten op een bepaald moment en hij niet wilde. Okee, ik heb dan hem wat "gepusht" en ben buiten gegaan (om af te koelen). En heb me nadien verontschuldigd. Maar hij blijft dan drie dagen zuur waardoor ik ontplofte en misschien dingen gezegd heb die niet horen...
Deze voormiddag was hij terug vriendelijk en lief, maar ik heb het opnieuw ter sprake gebracht. verkeerd misschien, ik goot olie op het vuur en daar gingen we weer "we passen niet bij elkaar"...
Kan ik iets doen zodat ik rustig blijf en de boel niet escaleert?

Toegevoegd na 5 dagen:
bedankt iedereen!