Ouders & Kinderen

Ik maak vaak mee dat als ik een conflict heb met een mannelijk persoon, dat ze snel conclusies trekken.. Dan zeg ik iets en dan nemen hun het te letterlijk en gaan ze er hevig op in.. Terwijl ik dat dat niet bedoel.. Is dit een mannelijke eigenschap?

Ik wil graag mijn zus (verzorging) en broer (financieel) aanstellen als voogd. Daarnaast wil mijn partner zijn zus ook vragen. Is dit mogelijk? Ideaal is het niet maar we willen graag van beide kanten iemand aanstellen, maar mijn zus zou de zorg financieel niet aankunnen.

het betreft een dame van in de 8o, die wisselend warrig en bij de les is.
alleen al lichamelijk zou ze niet meer zelfstandig kunnen wonen, maar steeds weer begint ze er over.
ik vind het heel moeilijk hoe hier mee om te gaan.

Toegevoegd na 4 minuten:
ze woont sinds drie maanden in een verpleegtehuis.

Iedereen kent het wel, je bent boos op iemand die dichtbij je staat en waar je verder veel van houdt en dan ga je toch liefdevol en respectvol met deze persoon om, ondanks dat je ergens boos over bent.
Hetgene waar je boos over bent komt dan wel in een later gesprek aan de orde of verwerk je op een andere manier samen.
Maar kun je boosheid ook met liefde benaderen wanneer hetgeen je boos over bent niet 1 2 3 uit te praten of op te lossen is?
Dus met andere woorden: je houdt veel van iemand en gaat graag met deze persoon om, maar telkens zit er 'wat te wringen'. Wanneer je er over praat, kom je er niet uit, omdat je beiden verschillend denkt en handelt en hierin niet wilt veranderen. Toch is het onderwerp waar je boos over bent dermate belangrijk voor je dat je het niet zomaar aan de kant kunt schuiven in je relatie met deze persoon. Hoe benader je deze boosheid dan? Kun je die ook met liefde opvangen? Ook wanneer je telkens wanneer je deze persoon ziet, met deze boosheid geconfronteerd wordt in jezelf? Hoe ga je daarmee om?