Ouders & Kinderen

Mijn man heeft sinds een half jaar een buikje en een voller gezicht. Ik vind het niet erg maar mijn schoonmoeder houd er niet over op. Ik heb zelf ook last van overgewicht dus geeft ze mij de schuld. Hij had eerst ondergewicht (toen woonde hij nog thuis) Hij was een lat. Ik ben altijd stevig geweest. Ik let op onze voeding en we eten gezond. Maar toch is hij aangekomen. Ze durft niets over mijn gewicht te zeggen maar zeurt wel over hem. Ik word er doodmoe van en heb steeds het gevoel dat ik mij moet verdedigen. Ze heeft laatst bv. tegen mijn man gezegd dat we vaak patat eten. Ik weet niet hoe ze erbij komt. Ze had dat van mij gehoord... Nee dus, we eten het eens p.m. Ook maakt dit mij weer onzeker over mijn lichaam terwijl ik het al jaren had geaccepteerd. Hoe moet ik dit handelen...

Toegevoegd na 19 minuten:
Ik ben zelf trouwens schildklierpatient. Traagwerkende schildklier en eet al jaren volgens een dieet. Geen zout, weinig vet ed. Mijn man eet hetzelfde. Ik eet geen eens chips of toastjes. Hoog uit op een verjaardag. Ik haal het ook niet in huis. Dus ja, we eten gewoon heel bewust. Maar mensen hebben zo snel een vooroordeel. Als je eens een toastje eet op een verjaardag krijg je meteen zo blik van zou je dat wel doen... alsof iedereen met overgewicht zich vol eet met snacks. Heeeeel vermoeiend! Hoe mijn man is aangekomen, ik weet het niet. Hij loopt en sjouwt de hele dag voor zijn werk. Hij is trouwens 25.

Er was vanwege de afstand niets over het lenen op papier gezet. Ik wil bij de plaatselijke politie in haar woonplaats de klacht deponeren. Mogenlijk zijn er ook onjuiste foto"s gebruikt zodat het op persoon achter halen moeilijk word.
Wel is haar adres en woonplaats bekend,zoals ook haar voor en achternaam.Het gegeven vind plaats in Rusland

Ik en mn vriend zijn al 3 jaar samen maar hij liegt echt vaak tijdens onze relatie ..en telkens vergeef ik het hem weer op een of ander manier ...en hij vergeeft mij ook ...
Maar we hebben echt heel vaak ruzie over leugens en meisjes en jongens ..dus dat ik niet met jongens mag praten en hij dus ook niet met meisjes maar toch doet hij dat en ik eigenlijk ook ..dus liegen we erover maar hij liegt er meer Over dan ik ...ik wil dat er weer vertrouwen komt in onze relatie want zo vind ik het niets ..want een relatie zonder vertrouwenis is niet goed maar ik hou zoveel van hem en wij hebben echt heel veel afspraken gemaakt over onze toekomst dat ik hem niet weer kwijtwil want toen ik het uit had gemaakt met hem voelde ik me echt heel kut en ik miste hem ontzettend veel dus kunnen jullie me helpen zonder dat ik het breek ?

sinds 2009 hebben ik en mn ex een omgangsregeling, maar mn ex houd zich er niet aan.
mn dochter leid daar ook veel onder maar dat kan hem niet schelen.

ik maak me zorgen over mn dochters toekomst, dat ze later last van de nare herinneringen zal hebben soort trauma eraan over houd door mn ex omdat het hem niet kan schelen...

Toegevoegd na 22 minuten:
in ieder geval communiceren met elkaar gaat al niet.
en ik praat met mn dochter over de situatie maar op een positieve manier. ik praat niet negatief over haar vader want dat hoef ik niet te doen… dat ziet ze allemaal in wat hij doet tegen mij en haar.
hij loopt te stoken, hij praat gemeen over mij en mijn vriend, hij loopt ruzie te maken wanneer hij ze komt op halen.
ik blijf altijd rustig VOOR mn dochter om te laten zien dat het niet aan mij ligt wat ook zo is.

ik doe weleens moeder - dochter gesprekje en dan komt haar vader ook wel eens als onder werp mn dochter zei een x in zo’n gesprekje dat ze bang was voor dr vader,,,

na 3 jaar alles geprobeerd te hebben, plaagt mn dochter de hond nog steeds en de hond is een Maltees leeuwtje, dus best klein.
mn dochter is nu 8 jaar dus die moet nu wel weten dat ze dat niet mag, en het niet leuk is voor de hond.

ik weet me geen raad meer, hoe ik dit moet aanpakken.
ik vind het zielig voor de hond dat hij al 3 jaar wordt geplaagd.

soms vraag ik me af,
of het een reden heeft dat ze die hond plaagt.