Ouders & Kinderen

Ik kom uit een grote familie en er heerst in onze familie een bepaalde spanning onderling tussen sommige van mijn ooms en tantes en ouders.
Zij kunnen geen van allen echt geweldig praten over hun gevoelens en uitten dit in boosheid of beschuldigingen naar elkaar, of via, via.
Er is ook een onderlinge soort van jaloezie gaande om de aandacht van de ander of van mijn oma of om wie het meest voor oma doet bv.
Een oom komt al sinds jaren niet veel meer over de vloer met gezamelijke dagen.
Zijn we wel bij elkaar dan wordt er op zich wel gesproken tussen de gene die elkaar niet liggen maar dan uit een soort beleefdheid.
Mijn opa is helaas niet zo lang geleden overleden en sindsdien lijkt het erger.
Mijn opa hield de familie in het gareel en bij elkaar.
Nu is hij er niet meer en zie ik vaak dat sommigen elkaar zo irriteren en fatsoendelijk praten en luisteren gebeurd niet, of er wordt gezwegen of iemand gaat snel weg naar huis al dan wel of niet boos.
Ik vind dit heel erg en ik ben niet de enige.
Ik ben dus een generatie jonger en heb me zoals mijn andere neven en nichten nooit bemoeid met mijn ooms, tantes en ouders mbt wat zij onderling hebben.
Hoe kan ik hier het beste mee omgaan en kan ik mijn ooms en tantes en ouders nog wat leren?
Hoe kan ik dat het beste aanpakken, want ik duft niet bepaald een wijzerikje uit te hangen naar hen die mijn pampers nog hebben verschoond.

Om, voor mij, goede redenen (veel dingen gebeurt) heb ik de relatie met mijn vriend verbroken. Hij kan zich er niet bij neerleggen en belt/smst nog continu met de vraag of ik hem nog een kans wil geven. Dit wil ik niet en heb hem dat ook meerdere malen vertelt. Ondanks dat legt hij zich er niet bij neer en blijft het proberen. Zelfs zijn moeder benaderd mij nog dat hij heel verdrietig is en dat soort dingen.
Ik negeer hem en hij geeft aan dat niet leuk te vinden, maar ik wil niks meer van hem.

Ik weet niet goed hoe ik hier mee om moet gaan. Heeft iemand ervaring of kan iemand mij goed advies geven?

Liefs

Ik heb interesse gekregen in een man die ik eerst als sexrelatie zag..... vanaf de eerste ontmoeting vrijen we of er geen morgen is , super! de laatste keer dat ik hem ontmoet heb.was er naar mijn mening een echte klik ook mentaal.
ik bleef vaag en afstandelijk doen (mezelf beschermenden play hard to get), terwijl hij zei: dat hij me echt leuk vond en weer contact op zou nemen. nu zijn we een week verder en heb ik nog niets gehoord, heb ik hem bang gemaakt met mijn afstandelijke houding, heeft hij tijd nodig? eigenlijk wil ik hem een lief sms-je sturen als aanmoediging. doen of niet doen? ik wil niet dat hij zich opgejaagd voelt of de indruk krijgt dat ik hem nodig heb.
maar wil hem toch graag echt leren kennen buiten het bed.

Toegevoegd na 1 dag:
inmiddels afgesproken elkaar maandag te zien, ik denk dat ik maar eens wat duidelijkheid ga geven en vragen, en dan kijken wat er gebeurt.... toch spannend.
ben nog steeds benieuwd naar jullie antwoorden.
en heb al heel wat aan jullie antwoorden gehad.
het blijft moeilijk, de ene dag vindt je iemand geweldig en de andere keer denk je is die persoon wel zo geweldig?
het zal wel horen bij de aftast fase.
en wie gevoelsmatig de touwtjes in handen heeft.
de grote heen en weer dans.
want zeg nou zelf mannen, jullie houden van eerlijkheid maar toch ook van jagen, ik denk dat als je je prooi hebt het allemaal niet zo interessant meer is. van o.n.s naar relatie:mogelijk??????????

Ik heb nu 8,5jaar een relatie en ik ben nu 23jaar!
Ik heb steeds meer de behoefte om de 'wijde wereld in te trekken' om het maar even zo te zeggen. Ik wil nieuwe dingen doen, ontdekken, nieuwe liefdes voelen. Het punt is dat ik nog van hem houd, alleen lang niet zoveel als hij van mij. Ik heb het wel een beetje gezien en wil meer en andere dingen. We zijn het tegenovergestelde van elkaar en in ons geval werkt dat niet echt. We vullen elkaar niet aan en hebben twee aparte levens, ondanks dat we samenwonen. Het moeilijke is alleen die liefde die ik zover nog voor hem voel. Hij brengt geborgenheid, veiligheid, vertrouwen en zekerheid. Hij is hartstikke lief en ziet er goed uit. Moet ik hem laten gaan om het leven te krijgen wat ik wil? en gaat die liefde dan vanzelf wel weg? Als ik weg ga wordt het wel echt zwaar de eerste maanden.