Ouders & Kinderen

In jeugdzorg worden allerlei beslissingen genomen in een zogenaamd MDO: MultiDisciplinair Overleg.
Dat schijnt wettelijk verplicht te zijn.

Dat is intern heel simpel te regelen:
- gezinsvoogd
- teamleider
- collega met diploma gedragswetenschap
Een wekelijks koffie-uurtje en we hebben een gezellig MDO waarin het lot van kinderen wordt beslist.

Zijn er wettelijke voorwaarden waar dit overleg aan moet voldoen? Zijn die ergens op een officiële (!) site te vinden?

Is het bijv. verplicht om ouders toe te laten tot dit MDO of moeten ze er zelfs aktief bij betrokken worden?

Nu geef je je wensen aan.... Dan mag je gemiddeld 1 a 2 weken wachten op het volgende 'MDO' en vervolgens krijg je de onwrikbare beslissing te horen.

Toegevoegd na 1 week:
Graag wil ik nogmaals aandacht vragen voor mijn vraag.
Wie weet waar een MDO aan moet voldoen?
Heb je als ouders recht om bij het MDO betrokken te zijn?

Op mijn werk (kinderopvang) is er een meisje van drie jaar die al veel heeft meegemaakt. Ze is lichamelijk gehandicapt waardoor ze in haar jonge leven al veel in het ziekenhuis heeft gelegen. 3 weken geleden kende ze alle kleuren. Het gras was groen, lucht blauw, stoel rood enz. Vandaag vroeg ik het weer aan haar en toen was alles zwart. Kan dit een teken zijn van een depressie of is dat alleen bij ouderen?

mijn vriendin heeft huwelijksproblemen en ze heeft een zoontje heeft met adhd (ws is er nog wel meer met hem aan de hand).
ze liep met zelfmoordneigingen en het gedrag van haar zoontje dreef haar tot wanhoop, zodat ze hem ook wel wat aan kon doen.

ze is naar de huisarts gegaan ( ze wilde het niet zover laten komen) ze wilde graag dat haar zoontje bijv. naar een logeerhuis kon in het weekend.zelf even rust
de huisarts heeft jeugdzorg ingeschakeld met haar toestemming. die zijn dezelfde dag nog gekomen en haar zoontje is naar haar schoonouders gebracht voor een periode van vier weken.

echter heeft jz nu beslist dat hij naar een pleeggezin moet.
volgens jz zit het probleem bij mijn vriendin en niet bij haar kind (ze hebben het kind niet eens gezien/ gesproken!). mijn vriendin is bezig haar eigen problemen op te lossen. van een nieuw onderzoek naar haar zoontje (evt. autisme) willen ze niet horen. het lijkt erop dat ze hun oordeel in het eerste gesprek al hadden (geflipte moeder met een volstrekt normaal kind) en dat ze haar geen kans willen geven.

de huisarts van mijn vriendin vindt het belachelijk maar kan er ook niks aan doen.
een aantal jaren geleden heeft haar zoontje op een mkd gezeten. toen hij op de wachtlijst stond (en mijn vriendin het ook echt niet meer aankon) kwam hij in de weekenden bij ons. ik heb dat met liefde gedaan, maar het was loodzwaar. ik kan me levendig voorstellen als je dit kind 24 uur per dag in huis hebt, je echt knettergek wordt!!

Goedenavond. Ik worstel al maanden met mijn gevoelens voor een jongen. Ik weet niet zeker of ik veel meer dan vriendschap voor hem voel, maar als ik hem niet zie, mis ik hem voortdurend terwijl hij mijn huisgenoot is. Dit laatste feit zorgt vaak voor een onprettig gevoel omdat het nooit genoeg is, hoe vaak hij me ook opzoekt. Zodra hij met een ander meisje contact heeft, voel ik me jaloers en als hij eens de deur uitgaat zonder te groeten, voelt dat als een mokerslag, een klap in mijn gezicht. Dit is een tamelijk stressvolle situatie en ik weet niet goed wat ik ermee aan moet - ben ik de enige met deze warrige gevoelens, en wat doe je eraan?
Alvast bedankt voor antwoorden.

sinds 4 maanden heb ik (53) een intense relatie met een weduwnaar ( 53 ) met 2 kinderen...de kinderen hebben een houding van dat ze het niet goed vinden als ik in zijn huis ben...ze accepteren mij niet bij hun...ze wonen niet meer thuis...maar eisen hun vader wel op...met hun op vakantie gaan zonder mij...als ik iets verzet in huis...zetten hun weer alles terug zoals het stond...ik mag er niet blijven slapen...en m`n vriend staat echt achter de kinderen...ik voel me erg gepasseerd....jammer is dat want we zijn echt gek op elkaar....maar de houding van die kinderen maakt veel stuk...en ik kan er niet mee omgaan...heeft iemand hiermee ervaring