Natuur- en scheikunde

In het onderstaande antwoord blijkt al een gedeelte van het antwoord gegeven te zijn:

"Dus waar sterke zuren als zoutzuur, salpeterzuur, zwavelzuur en methaanzuur (mierenzuur) een groot deel van hun moleculen opsplitsen in H3O+ en zuurrest—splitsen, blijven zwakke zuren voor het overgrote deel in moleculaire toestand in oplossing".

Maar mijn vraag is dan waardoor zwakke zuren in moleculaire toestand blijven?

Neem dus HCl, ondanks hun sterke binding, daar blijkt die H toch beter te beklijven aan de H2O dan aan Cl. Hoe kan dat?

En waarom is dat bij HCN anders, ten minste het blijkt minder zuur te zijn. Moet je dan concluderen dat de H bij HCN sterker gebonden is? Zo ja, waardoor komt dat dan, gezien de juist driedubbele binding tussen C en N en de enkelvoudige binding met H?

http://www.goeievraag.nl/wetenschap/natuurkunde-scheikunde/vraag/384798/zuur-sterk-zwak

Er blijke vier soorten vacuum te zijn: Vacuüm wordt in vier klassen ingedeeld:
⦁ Laag- of grof vacuüm: 105 (atmosferische druk) tot 102 Pa
⦁ Midden- of fijn vacuüm: 102 tot 10-1 Pa
⦁ Hoogvacuüm: 10-1 tot 10-5 Pa
⦁ Ultrahoogvacuüm: minder dan 10-5 Pa

Daarnaast blijkt vacuum op verschillende 'sterktes' voor te komen:
⦁ mechanische vacuümpomp = ongeveer 1,35 Pa of 0,01 ⦁ mAtm
⦁ ruimte dicht bij de aarde = ongeveer 135 ⦁ µPa of 1 ⦁ nAtm
⦁ beste vacuüm in een ⦁ massaspectrometer = 13 µPa of 0,1 nAtm
⦁ druk op de ⦁ maan = ongeveer 1,3 µPa of 0,01 nAtm
⦁ beste vacuüm met een ⦁ turbopomp = ongeveer 130 nPa of 1pAtm
interstellaire ruimte = ongeveer 13 nPa of 0,1 ⦁ pAtm
⦁ Laagst haalbaar vacuüm met een titaan-sublimatiepomp = ongeveer 1 nPa, iets minder dan 10 ⦁ fAtm.

Maar welke wordt bedoeld voor de lichtsnelheid?

zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/Vacu%C3%BCm

Als verklaring wordt dan ongeveer verteld:
In de nevengroepelementen is het laatst bij gekomen elektron een d-elektron van een binnenste schil.
Veel mineralen bevatten nevengroepelementen en de elektronen ervan staan aldoor in contact met het licht en geven het element zijn kleur.

Maar waardoor staan de binneste d elektronen juist 'garant' voor een kleur?

Als je metalen verhit blijken ze minder goed te geleiden. Dat blijkt overigens bij de halfmetalen weer niet zo te zijn. Waardoor is dat?

Is dat een fysische weergave wat iets inhoudt dat de elektronen van 3d waarschijnlijk ná de 4s in het atoom voorkomen.

En waarom wordt 3d dan wel toegeschreven aan de 3e schil en niet aan de vierde; komt dat doordat ze de vorm als leidend beschouwen en niet de waarschijnlijke plaats of dat toch echt eerst de 3d gevuld wordt en dan pas de 4s ook ligt 3d ruimtelijk ná 4s?

Even zo natuurlijk voor 4d,f en 5d,f,g etc.. Ik ga er vanuit dat daar een soortgelijke oorzaak achter zit, anders verneem ik dat graag.