Natuur- en scheikunde

een zuur is een verbintenis die in water ioniseert en zo H+ ionen vrijgeeft. Maar wat is dan een enkelwaardig zuur?

Ik heb een paramedisch model op gesteld voor de buigspanning in een holle buis, met de volgende parameters
F=kracht = 1066 N
l=lengte vd buis = 0,664 m
k1=straal vd buis
n=wandikte
k2=k1-n = de straal van het holle gedeelte
y=zwaartepunt op de y-as=k1

Het moment is dan M=l*F
Oppervlaktetraagheidsmoment buitenste cirkel I1 = (pi*k1^4)/4
Oppervlaktetraagheidsmoment buitenste cirkel I2 = (pi*k2^4)/4
Totale oppervlaktetraagheidsmoment Itot=I1-I2

buigspanning=(M*y)/Itot

een buigspanning van onder de 3,2*10^7 Pa is gewenst.

In mijn berekeningen kom ik uit op hoe groter ik mijn straal maak hoe dunner de wanddikte kan zijn klopt dit? of doe ik iets fout? voor m'n gevoel lijkt dit een beetje onlogisch.

bv. k1=0,05 m kan n=0,0015 m worden maar bij k1=0,1 is n=0,00036 al voldoende

Toegevoegd na 23 uur:
De vraag is dus eigenlijk klopt het of je met een grotere straal minder materiaal nodig hebt?

Een bliksem slaat meestal in op het hoogste punt (of beste geleiding). Maar hoe kan de bliksem nou precies daar naar toe gaan? De bliksem kan toch niet vooraf "weten" wat het beste geleid of wat het hoogst is?

Als je bij de A.I.S.I norm kijkt naar de samenstelling van staal: 317 LNM en staal: 329.
Of zelf staal: 304 L.
Dan zie je dat er ook een beetje stiksof is gelegeerd in het gelegeerde staal.
Maar stikstof was toch een verontreinigingmiddel in staal?
Het is niet eens een metaalsoort.
Waarom zit het er dan toch in. En wat voor eigenschappen creëert die in staal?

En daarbij. Silicium cellen zitten ook in een stroombron en dienen voor de gelijkrichter
Om zo netspanning van wisselstroom naar gelijkstroom te gelijkrichten.
Kan iemand dat eventueel ook uitleggen waarom silicium cellen de ene richting van stroom tegenhoudt om zo van wisselstroom het gelijkstroom te krijgen?