Biologie

"Uuugghh, onze docent stonk vreselijk!" Ik rook niets? "Ook niet toen hij naast ons zat??" Nee.
"Ik verga bijna van de stank. Wat zit er in godsnaam in dat vissenwater??" Welke stank?

Zodanig dat je lichaam erop reageer met het imuunsysteem+koorts etc. Maar waarom zijn sommige bacteriën zo gevaarlijk, sommige eten je lichaam op dus die zijn logisch. Maar hoe zit het met andere schadelijke bacteriën?

En hoe komt het dat het lichaam niet de niet-schadelijke bacteriën uitschakelt (bijv. de bacteriën die je helpen met het verteren van voedsel)?

Als een slang je bijt met zijn giftige tanden komt het gif eerst in je lymfesysteem terecht en pas bij de lymfeknopen gaat het naar het bloed. Daarom is het goed om bij een beet af te binden.

Maar waarom komt het gif eerder in het lymfesysteem dan het bloedvatensysteem. Zijn er zoveel meer lymfevaten of zijn die makkelijker doordringbaar?

Zie min 39 http://www.npo.nl/dwdd-university-gif-door-freek-vonk/19-03-2016/VARA_101378870

Oxytocine is ook gekend als knuffelhormoon. Het zorgt ervoor dat mama en kind gaan banden scheppen, maar ook dat partners zich als koppel gaan voelen en gedragen.

Nu heb ik geen onderzoek gedaan naar welke soorten het hormoon hebben. Maar als je kijkt naar de banden tussen mama en kind en vaak ook koppeltjes, dan lijkt het of de zoogdieren hier wel veel van hebben.

Het omgekeerde is dan eigenlijk de reden waarom ik de vraag stel.
Vele dieren leggen eitjes en laten die met rust en komen ook enkel maar samen om te paren.
Hier denk ik even aan reptielen als baardagamen.
Toch zie je vaak van die huisdier agamen die toch lijken te genieten van de knuffels van de eigenaar.
Hoe komt dat?
Hebben ze toch dat knuffelhormoon maar dan minder?
Hebben ze een vervangstof?
...

Ik merkte laatst dat de twee katten die ik "goed ken" werkelijk absoluut totaal panisch zijn voor een elektrische tandenborstel. Hiermee verder experimenterend bleken ze net zo panisch te zijn voor het elektrische scheerapparaat van een vriend.

Zodra het apparaat aanstaat, houden ze het goed in de gaten. Houd ik de tandenborstel op minder dan een meter van de kat, dan deinst die angstig achteruit. Hij loopt zelfs letterlijk achteruit, met de blik strak op de tandenborstel gericht. Daarbij struikelt hij, of valt hij van een (lage) omgekeerde lade. Hij let dus echt niet op wat hij doet en waar hij heendeinst, zo bang is hij.

Leg ik de tandenborstel werkend op de grond, dan draait de kat rondjes op een afstand van een halve tot een hele meter rond de tandenborstel. Daarbij houdt hij continu één pootje in de "mep-stand".

Mijn vragen zijn:
--   Zijn alle katten zo panisch voor dergelijke apparaten, of alleen deze twee?
--   Wat zou de oorzaak kunnen zijn van deze enorme angst?