Onlangs is mijn moeder overleden in een verzorgingstehuis. Ze hebben daar een eigen arts. Mag ik die een kopie van het medisch dossier vragen?

Ik kan in een gesprek met de arts vragen stellen over het medisch dossier van mijn overleden moeder. Ik wil het echter op mijn gemak thuis kunnen doorlezen. Moeilijke begrippen kan ik altijd nog via Google vinden. De arts is nogal kort van stof en heeft altijd weinig tijd. Voor mijn verwerking van het verlies wil ik het graag helemaal lezen.
Mag ik een kopie eisen?

Toegevoegd na 20 minuten:
Vergeten te vermelden: Mijn moeder was dement en mijn vader leeft nog. Hij heeft geen behoefte het te lezen.

Toegevoegd na 54 minuten:
Mijn vader was wettelijk gezien haar vertegenwoordiger of hoe zoiets ook heet. Geeft dat dan niet meer recht?
Toen ze nog leefde is er gezegd dat we het dossier mochten inzien onder begeleiding van een arts.

Toegevoegd na 1 uur:
Ze was op het laatst zo ziek dat we zelf ingestemd hebben met het toedienen van morfine. Ik heb geen broers of zusters. (Helaas!) En mijn vader is op dit moment nog herstellende van een 3 dubbele by-pass operatie, daardoor heb ik in de laatste fase alles op me genomen. Ook het contact met de arts. Het is dus allemaal een beetje dubbel.
Overigens allemaal dank voor de goede wensen!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het klinkt allemaal wat formeel in deze situatie, maar het beroepsgeheim blijft ook in stand na een overlijden. De arts mág de familie dus geen inzage geven. In sommige gevallen zal het wel gebeuren, maar formeel heb je in elk geval geen recht op inzage in het dossier van je moeder. Voor je vader ligt dit wellicht anders, zeker als hij de laatste jaren heeft opgetreden als gemachtigde voor je moeder. Je vader zou dus om inzage kunnen vragen, en jou het dossier kunnen geven. Hoe het juridisch precies zit weet ik niet, maar in elk geval heeft je vader veel meer basis om inzage te krijgen dan jij. Ik zal nog nakijken hoe het juridisch precies in elkaar zit, daar kom ik dan nog op terug. Toegevoegd na 5 minuten: Waar ik al bang voor was: formeel is er geen recht, behalve in bepaalde situaties. Ook de wettelijk vertegenwoordiger (dat is waarschijnlijk je vader geweest in dit geval) heeft geen recht op inzage, omdat de noodzaak tot vertegenwoordiging stopt, terwijl de geheimhoudingsplicht wél blijft bestaan. Citaat: zie bron "De patiënt is overleden Als de patiënt is overleden, kan diens toestemming niet meer worden gevraagd en houdt de vertegenwoordigingsbevoegdheid op terwijl de geheimhoudingsplicht blijft bestaan. De arts kan niet door de nabestaanden van zijn geheimhoudingsplicht ontslagen worden. In de jurisprudentie, doctrine en gedragsregels voor artsen is aangegeven dat onder bepaalde omstandigheden het verstrekken van (een aantal) gegevens aan familieleden van de overledene en/of anderen toch toegestaan is. Dit kan als er ofwel sprake is van toestemming van de overledene (expliciet gegeven of redelijkerwijs te veronderstellen) en/of er sprake is van ‘zwaarwegende belangen’ van anderen. " Bespreek het met de arts: je hebt in elk geval recht om vragen te stellen, en misschien is de arts bereid om je delen van het dossier te geven, of om een soort chronologisch overzicht voor je te maken van het ziekteverloop van je moeder. Sterkte met je verlies. Toegevoegd na 16 uur: Nav je aanvulling: lees de bron eens waar ik naar link, misschien vind je daar nog relevante informatie. Er zijn situaties waarin toestemming verondersteld kan worden, bijvoorbeeld wanneer nabestaanden de gang van zaken willen nalezen omdat zij mogelijk een klacht willen indienen. Ik proef iets van twijfel in je verhaal, en ik weet niet of dit je intentie is, maar er zijn dus wel situaties waarin inzage mogelijk is. Mijn advies: lees je in over je rechten, en bespreek de mogelijkheden met de arts.

Bronnen:
http://www.cbpweb.nl/Pages/inf_va_rechten_...

Allereerst gecondoleerd met het verlies. In de wet staat tegenwoordig dar iedereen zijn eigen dossier in mag kijken, mits overlegd met de arts. U kunt dit m.i. gewoon bespreekbaar maken of schriftelijk aanvragen.

Allereerst wil ik u sterkte wensen met het verlies van uw moeder. Wellicht is er een eerste contactpersoon die namens uw moeder moet kunnen handelen. Wellicht is dat uw vader maar het kan ook een van hun (andere) kinderen zijn. deze eerste contactpersoon wordt vrijwel altijd als zaakwaarnemer in vertrouwen genomen en heeft inzage in de dossiers wanneer uw moeder daarmee ingestemd heeft of ze dat al niet meer kon. Nu ze overleden is, is het gebruikelijk dat een bij de arts bekende eerste contactpersoon in vertrouwen genomen wordt, de verpleeghuisarts is dan automatisch haar "huisarts "geweest. Bij dementie is er altijd veel verdriet, zowel bij leven als bij het sterven, het lijkt immers of de geest al verdwenen is, iets wat de term dementie ook inhoudt. Mogelijk dat uw vader de eerste contactpersoon was maar er nog niet aan toe is de arts te vragen naar de dossiers. Uit ondervinding weet ik dat in sommige verpleegtehuizen het medisch handelen soms beperkt wordt en zelfs de medicatie SOMS gericht is op een verkort ziekteproces, ik zou dat NIET beweren als ik dat zelf niet heb meegemaakt, via mijn zoon die arts is heb ik eea. toch boven water gekregen. Zonder uw leed te willen vergroten , kan het zijn dat de arts(en) van het tehuis medisch gezien niet alles volgens de regels gedaan hebben en dat dit dan door het gesloten houden van het dossier niet naar "buiten" komt. Het kan dus zijn dat uw vader wel weet heeft vanzaken die hij niet met zijn kinderen wil delen en ook het dossier gesloten wil houden. Het wordt dan verdraaid lastig voor u om inzage te krijgen. mogelijk denkt uw vader er over enige tijd anders over. U zit met (terechte) vragen en uw vader zal in gaan zien dat u voor de verwerking wilt weten hoe alles gegaan is. Ik hoop dat u en uw vader het eens kunnen worden, in dat geval zal de arts inzage moeilijk kunnen weigeren. Nogmaals , het is beslist niet mijn bedoeling, olie op het vuur te gooien, artsen zitten soms in een spagaat, is het handelen het verlengen van het leven of het verlengen van het lijden/sterven. De keuzes die ze soms maken zijn voor niet artsen en al helemaal niet voor betrokken familie goed te begrijpen. het grote verschil tussen theorie en praktijk zorgt voor een hellend vlak waarbij -wat je als arts ook doet- het altijd onjuist lijkt. Ik hoop dat u met geduld en volharding te weten kunt komen wat u wilt weten. Als u nog broer(s) en/of zussen heeft, kan het helpen gezamelijk met de arts te spreken.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100