Mag een kind aan een hondenriem worden uitgelaten?

Is dat wettelijk toegestaan? Komt dat vaker voor?

Echt, ik wist niet wat ik zag vandaag! Een vrouw met een heel klein jongetje, wat nog amper lopen kon, aan een hondenriem.

De riem zat niet bij het jochie om zijn nek, maar vast aan een soort tuigje om zijn lichaam. Neem aan dat de bedoeling goed was. Het kind kon zo niet onverwacht de weg oprennen of in een sloot vallen.

Doen meer ouders dit zo tegenwoordig?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ja dit zijn dan niet honden riemen maar special voor gemaakt tuigjes en je nu voor de wat groter kinderen polsbandjes en daaraan zit vast gemaakt het is alleen bedoeld als veilige heid voor het kind zelf . Vooral voor kinderen met gedragsstoornissen zie dit nu vaak als hulp middel voor de oudere . Omdat die kinderen heel impulsief zijn in hun gedrag en zo de weg over kunnen rennen keihard . Daarom is dit bij de wet toegestaan. Maar niet om de nek dat mag niet he dan zou zo kind als op rennen zet kunnen stikken .

Uiteraard is dit toegestaan. Valt immers niet onder geestelijke en/ of lichamelijke mishandeling van het kind. Vind het juist een hele mooie methode. Als je bedenkt dat er jaarlijks ruim 700 dodelijke slachtoffers vallen in het verkeer, dan is het super, dat deze ouders maatregelen hebben genomen, om te voorkomen dat hun kind hun ineens ontglipt en mogelijk tussen het straatverkeer terecht komt. Voorkomen is veel beter dan genezen!

Ja dat mag. Er is geen sprake van ,,uitlaten,, , maar er voor zorgen dat het kind vrij kan bewegen en toch niet weglopen op een drukke markt. Men ziet ook wel eens kinderen lopen die aan een lijntje worden vastgehouden om hun pols. Niets mis mee. Makkelijk met winkelen en afrekenen als een kind niet in een wandelwagen zit. (Bent u wel eens een kind kwijtgeraakt op het strand of op een markt?)

ja natuurlijk mag dat! Je hebt daar tuigjes voor, die speciaal geschikt zijn voor kinderen, ( niet om de nek, maar om het bovenlijf ) Stel je hebt een kindje in een wandelwagen, en een kleintje die net kan lopen en als een idioot alle kanten uitrent, dan maak je hem aan een tuigje vast en bind je hem aan je wagen. Raak je hem, bijv. in een winkel, iig niet kwijt. Voor van die hele kleine kinderen ( die dus wél kunnen lopen maar nog niets begrijpen ) is het ook bijv. op het strand heel handig. Ze kunnen zich vrij bewegen, maar niet verdwijnen of verdwalen. En zelf kan je dan ook even zitten, en eventueel op je babietje letten of voeden. Heel vroeger dacht ik, ja hallo, je kind is geen hondje..Tot ik een paar van die kindjes van dichtbij leerde kennen en geloof me..dan had ik ook zéker zo'n tuigje aangeschaft!! ( mijn kinderen liepen pas bij 2.5..dus zelf niet nodig gehad )

natuurlijk mag dat maar als je alle reacties leest begrijp je meteen waarom je het niet vaker ziet op straat. In het buitenland schijnt het meer voor te komen Iemand zei er eens heel treffend over. Onze honden beschermen we beter tegen onbesuisd gedrag (aan een riem) dan ons dierbaarste bezit dat we los naast ons laten lopen terwijl we onze armen vol hebben met boodschappen en ook nog een kinderwagen duwen. Voor hele kleine kinderen is nog de extra pre dat je ze een beetje kunt behoeden voor onverwachte valpartijen.

Ja dat is toegestaan. Ik denk vaak aan moeders die hun kleintje zomaar los laten lopen,rennen alle kanten op en dan dicht bij een grote weg vol met verkeer. Brrrr... maak ze gewoon vast aan een pracht tuigje met een sterke lijn ,niks aan de hand , je houd het kindje altijd in de gaten en hoef niet steeds het kindje te corrigeren of aan het kleine armpje te trekken. volwassen hebben nogal eens de neiging dat kleine kindjes ook zulke grote stappen maken , die kleintjes worden dan echt zowat meegesleurd om papa of mama bij te houden.

Ja dat mag. Ik heb zelf ook zo`n tuigje voor mijn zoontje gebruikt toen hij net kon lopen. Voornamelijk als we de stad in gingen of bv. naar een dierentuin gingen. Hij wilde niet altijd in de buggy dus deden we hem een tuigje om. Zo kon hij zelf lopen maar ons niet ontsnappen. Ik gebruikte hem ook om hem vast te zetten in de kinderstoel. Het is puur voor de veiligheid.

Het is natuurlijk wettelijk toegestaan. Toen ik klein was (dat is zo'n 55 jaar geleden) zag je het vaak. Het is voor het kind heel veilig, want het kan niet zomaar weglopen of onverwacht de straat oprennen en onder een auto komen. En uit eigen ervaring kan ik vertellen dat een kind er echt geen schade aan zijn zieltje door oploopt.

Ja, het mag wel maar persoonlijk zou ik er zelf nooit of te nimmer voor kiezen. Een kind kan je een hand geven en als het amper kan lopen is een buggie kindvriendelijker. Het klopt dat je een kind niet aan de arm hoeft mee te sleuren maar met een tuigje heb je in feite hetzelfde resultaat. Mijn persoonlijke mening is dat als je aan kinderen begint je extra verantwoordingen op je neemt en je op de hoogte bent van de ontwikkelingen (leren lopen o.a.) dat je dus met uitjes extra op moet letten met loslopende peuters/kleuters. Vaak is dit voor ouders lastig als het treuzelt en overal aan zit en niet bij jou blijft en is een riem dus een uitkomst, zo kan je het met je meetrekken en heb jij als ouder meer bewegingsvrijheid. Maar ja, nu zal je later in je fotoalbum of op filmpjes jezelf maar terugzien aan een tuigje net als de hond. Nee dank je, daar pas ik voor... Toegevoegd na 19 uur: Een tuigje is geen oplossing om je kind te leren bij je te blijven als je een dagje op stap bent, het is slechts uitstel. Ooit komt er met een jaar of 3 de tijd dat het tuigje niet meer past en je je kind dus moet leren je een hand te geven voor zijn/haar eigen veiligheid. Het komt er dus op neer dat iedere ouder (met of zonder gebruik van een tuigje) de fase moet doorlopen dat het extra op moet letten bij druk verkeer of drukke plekken en zal het het kind toch moeten leren je een hand te geven bij oversteekplaatsen of bij drukke plaatsen, je moet je kind toch leren dat het bij je blijft om kwijtraken te voorkomen, je moet je kind toch leren dat het in de winkel overal vanaf moet blijven....enz enz enz. Mijn conclusie is dus....Je kan er niet vroeg genoeg mee beginnen..........het maakt mij dus niet uit of je kind 2 of 3 of 4 is als je ermee begint. Als je meteen begint met een handje geven als het 2 is zal het er sneller aan wennen dan na een tuigjeservaring van een jaar.

ja hoor dat mag. de tuigjes worden gewoon verkocht :) het is niet iets van tegenwoordig. vroeger deden ze dit ook al. je hebt tuigjes, maar ook polsbandjes. ik vind het ook altijd een raar gezicht als ik eerlijk ben. van de ene kant is het natuurlijk veilig, maar van de andere kant is een kind op jonge leeftijd ook heel goed te leren dat het bij je moet blijven en moet luisteren. kinderen blijven natuurlijk kinderen en doen onverwachte dingen, maar als ouder zijnde is het ook je taak om op te letten want die korte beentjes kunnen heel erg rap zijn! (wat doe je als je kind het tuigje losmaakt, of gaat hangen in de riem vraag ik me spontaan af)

ja dit is toegestaan. Mijn neefje was vroeger een ontzettend lastig ventje (met alle respect). mijn tante had toen ook een tuigje voor hem, anders liep hij steeds weg en graaide alles uit de schappen van de supermarkt.

lijkt me wel, maar of het zo heel goed is voor het kind en zijn omgeving? dat lijkt me sterk.

Ja, dat mag en het is geen hondenriem!!!!

mijn oudste zoon was weg voor je kon knipperen met je ogen. de weg oprennen de winkel uitrennen. een keer in het ziekenhuis was hij weg bracht een dokter hem in groene O.K. kleding terug. behoorlijk genant. maar al had je arendsogen pleite was ie. omdat ik mij zelf niet wou aansluiten bij moeders met overleden peuters kreeg hij een tuigje. 14 dagen om precies te zijn, nu blijft hij goed bij ons.

Grappig dat je zo geshockeerd reageert. Ik heb me nooit gerealiseerd dat dit zo kan overkomen. Ik heb zelf als kind (ruim 40 jaar geleden) al aan zo'n tuigje gelopen, en mijn beide zoons (inmiddels tieners) ook. Zelf heb ik er niks aan overgehouden en mijn jongens ook niet. Ik liep onder andere aan het tuig als we in de buurt van water waren (en dat was nogal eens). Je wil niet weten hoe makkelijk een kind "aan de aandacht van de ouders ontsnapt" zo'n omschrijving uit de krantenberichten waarbij je denkt "wat een onverantwoorde ouders"... totdat je zelf kinderen hebt en ervaart hoe weinig tijd ze nodig hebben om 'kwijt te raken'. Mijn kinderen hadden er ook totaal geen moeite mee. Ze hadden beide handen vrij omdat ze niet "aan het handje" hoefden te lopen. (dat loopt ook veel lekkerder als je het nog niet zo goed kan) Als ze struikelden dan had ik ze beet voor ze met hun hoofdje op de stoep belandden, en zonder dat ze een ruk aan hun arm kregen doordat ik ze bij hun arm omhoog moest hijsen. En ik kon mijn arm door de lus doen als ik 2 handen nodig had om bijvoorbeeld af te rekenen zodat ze ook dan niet konden weglopen of zoek raken. Echt heel praktisch. Ik hoop dat het vaker gaat voorkomen in het straatbeeld, want zo kunnen kinderen al veel eerder op veilige manier meer bewegingsvrijheid krijgen dan als ze vastgesnoerd zitten in hun buggy, want laten we wel wezen: dat is het alternatief dat je nu veel vaker ziet!

Ja, dat mag en is veilig. Bij mij in de buurt is een creche, en daar houd de leeraar een touw vast, en de kinderen moeten dat ook doen. Het zien er heel grappig uit!

Ja dat is wettelijk toegestaan, Alleen als er echt met het kind raar wordt gedaan zoals bijv. hard aan te riempje trekken zou ik er wat van zeggen. Maar als ze dat niet doen , kan u er verder niks van zeggen omdat het toegestaan is.

Als je het voor de eerste keer ziet kan ik mij voorstellen dat men zich verwondert en impulsief reageert. Het "tuigje" met een begeleidingsriem bestaat al heel lang, zeker sinds mijn jeugd, zo'n 60 jaar geleden, dus niet iets van "tegenswoordig". In mijn familie is een jongetje dat achterop een fiets niet vastzat van de fiets gevallen en door een autobus voor de ogen van zijn moeder letterlijk verpletterd, een heel traumatische gebeurtenis. Ik kan me niet voorstellen dat ouders van nu, als ze er goed over nadenken, zo'n risico willen lopen met de kans op een levenslang gemis en een pijnlijk schuldgevoel. De vraag houdt een veroordeling in door het gebruik van de woorden "hondenriem" en "uitlaten". Daarom de suggestie, t.b.v. een zuivere beantwoording, om open vragen te stellen en geen suggestieve vragen. Dat maakt beantwoording minder gecompliceerd, omdat er in dit geval dan maar 1 vraag hoeft te worden beantwoord.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100