Wat is het verschil in strafrecht?

Op het internet kwam ik toevallig de zaak van Martin Bryant tegen. Hij zou in 1996 een massamoord hebben gepleegd in Port Arthur ( Australie). Meest opvallend aan zijn arrestatie en veroordeling is dat hij niet is gezien door (nog) levende getuigen. De veroordeling is aan de hand van verwijzingen zoals zijn aankoop van een automatisch geweer en munitie. Hij verklaarde in eerste instantie, onschuldig te zijn maar bekende later wel. Toch twijfelen zelfs de nabestaanden aan zijn schuld omdat de moorden moeten zijn gepleegd door een getrainde scherpschutter. Dat was Bryant niet. Deze mensen willen weten wat er echt is gebeurd en waarom.
Als je een zaak als die van Joran van der Sloot daarnaast legt dan zie je dat deze in een land als peru niet veroordeeld kan worden op verwijzingen zoals het contact met het vermoorde meisje en het feit dat hij er samen mee op de video staat aan de ingang van de hotelkamer.
Dit is geen bewijs.
Hoe komt het dat de eerste wel zonder bewijs als schuldig kan worden veroordeeld en de tweede niet?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De eerste is niet zonder bewijs schuldig verklaard. In het geval van Bryant was echter sprake van wat we in Nederland indirect bewijs zouden noemen. Zoals je het omschrijft wordt in Peru geen hoge waarde aan indirect bewijs toegekend en in Australië (wat) meer. Het verschil in verschillende landen en gebieden zit hem dan ook voornamelijk in de regels omtrent bewijs. Er zijn landen met een common law systeem, zoals Australië waar bijvoorbeeld aan getuigenverklaringen veel waarde gehecht wordt, terwijl ze daar ook wel weten dat die niet echt betrouwbaar zijn. In Nederland hebben we een zogenoemd civil law rechtssysteem en de bijbehorende regels voor bewijs zijn grotendeels anders. Als ik bij de politie iets beken zullen ze dat nog steeds moeten bewijzen, als ik in Australië iets beken kan dat al voor mijn veroordeling zorgen zonder verder bewijs, dit geldt bijvoorbeeld in de USA ook heel sterk. In bijvoorbeeld die USA gaan ze ervan uit dat een dergelijk systeem werkt omdat ze tijdens een strafzaak het zogenoemde adversarial systeem hanteren, dat is het systeem waarbij de aanklager tegenover de verdediging staat en ze beide kanten van de zaak toelichten. In de opinie van de wetgever in dergelijke landen is dit systeem, dat omgeven is door allerlei procedures een goede waarborg om de waarheid naar boven te krijgen. Men gaat er kennelijk vanuit dat wanneer er veel waarde gehecht wordt aan indirect bewijs en getuigenverklaringen dat de verdediging ook goed in staat is om zelf met dergelijk 'bewijs' te komen. In mijn enigszins nuchtere houding omtrent dit soort situaties ben ik zelf ook geneigd te denken dat fysiek en onomstotelijk bewijs te weinig aandacht krijgt in sommige rechtssystemen, waaronder dat in Australië. Desondanks is het verschil te verklaren met 's lands wijs, 's lands eer, met andere woorden het is gewoon zo gegroeid.

Omdat rechtspreken niet zo zwart-wit is als we soms wel eens zouden wilen, er 1001 omstandigheden kunnen zijn die de rechtspraak beinvloeden (en vergeet daarbij vooral de invloed van de media niet !) en het uiteindelijk mensenwerk blijft. Zo blijven rechtzaken perzische tapijtjes : geen twee zijn exact hetzelfde. Toegevoegd na 1 minuut: En...als het zo makkelijk en zwartwit zou zijn, hadden we ook geen advocaten of in sommige landen jury's nodig natuurlijk.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100