Waarom vinden veel mensen het acceptabel dat onschuldigen worden gedupeerd bij stakingen of andere acties?

Als er actie wordt gevoerd, is dat meestal omdat een bepaalde groep (werknemers/burgers) een conflict heeft met een andere groep (werkgevers/overheid).
Deze actievoerders lijken er geen moeite mee te hebben dat zij mensen die buiten het conflict staan, duperen.
Het blokkeren van snelwegen bijvoorbeeld, kan grote gevolgen hebben voor de getroffenen. Denk aan het missen van een uitvaart, sollicitatie of zelfs een (spoed-)ziekenhuisbezoek.
Zou het niet verboden moeten worden om mensen bij je conflict te betrekken die daar niets mee te maken (willen) hebben? Kun je de daders aansprakelijk stellen voor de geleden schade?

Toegevoegd na 13 uur:
Het blijkt dat sommige mensen de vraag niet goed begrijpen. Ik stel niet het actievoeren ter discussie, maar vraag of je daar onschuldige buitenstaanders bij mag betrekken.

Weet jij het antwoord?

/2500

Nee dat houd in dat er een bepaalde groep mensen,nooit zouden kunnen staken om hun recht te halen als het mondeling niet lukt.

Je kan het wel verbieden, maar ik denk niet dat het zin heeft. Tijdens een grote actie is het meestal ontzettend druk, de politie die mensen aanhoudt wordt geslagen en geschopt, die moeten zichzelf natuurlijk verdedigen en dan is de actie voorbij: de politie of omstandigers hebben in de meeste gevallen niks gezien van wie de schade heeft aangericht of welke mensen er mensen hebben mee laten doen die er niks mee te maken hebben.

Bij staking van werknemer naar werkgever is het makkelijker om te staken zonder veel andere mensen daarmee lastig te vallen. Maar hoe staak je effectief als burger? Met een bordje rondlopen heeft niet zo veel nut... Dus de manier om de overheid duidelijk te maken dat het beleid wat zij voorstellen niet geaccepteerd word is door het land te ontregelen. Het is een van de weinige effectieve manieren om aandacht te trekken waarbij je zelf ook merkt dat je aandacht krijgt. Daarom dus.

Je hebt het in die gevallen over een bepaald soort mens, in een bepaalde sociale positie, in combinatie met kuddegedrag dat zaken als basis fatsoensnormen en waarden, geweten en gevoel voor verantwoordelijkheid wegneemt. Het gaat altijd om groepen. Alleen ga je niet een snelweg blokkeren, een trein stilzetten etc. Dat doen deze mensen niet, durven ze niet. Want op dat moment worden ze wel persoonlijk geconfronteerd met hetgeen ze aanrichten en de gevolgen van hun acties. Ik ben zelfstandig ondernemer en kan me dit soort wangedrag niet permitteren. Buiten dat ik het niet op mijn geweten wil hebben dat bijv. een student zijn tentamen niet kan maken, een sollicitant een baan mist omdat zij/hij te laat komt, dat mensen hun vliegtuig missen en veel geld kwijtraken etc, vanwege "mijn" persoonlijk ongenoegen met een mij aangaand en dus persoonlijk probleem. Het is asociaal gedrag. Te vergelijken met dat van voetbalhooligans. De schade bij, en ontwrichting van het leven van buitenstaanders is vaak zelfs groter en op z'n minst te vergelijken. Als je wilt staken kan dat ook publieksvriendelijk. De redenen om dit niet te doen mogen duidelijk zijn, dat is chantage. Het gaat ze niet om draagvlak, het gaat het ze erom de maatschappij te ontwrichten zodat er onvrede ontstaat. Deze onvrede zal zich richten tegen de stakers maar zeer zeker ook tegen overheid of werkgevers. En dus zit er een mate van succes verborgen achter dit asociaal gebeuren. Vaak komen ze het nonsense excuus voor hun acties dat ze er een maatschappelijk doel mee dienen. Nu kun je ten alle tijde publieksvriendelijk actie voeren. Dat kan, als ze dat zouden willen, en dat willen ze dus vaak niet. En dat komt door vaak door een lage sociale status en een fundamenteel ingebakken gevoel van minderwaardigheid en een misplaatst underdog-gevoel. Ik persoonlijk kan op zich begrip opbrengen voor stakingen, mits er derden NIET door benadeelt worden. Toegevoegd na 58 minuten: Zie net dat Frankrijk zowat plat ligt. Gelukkig valt het in Nederland heel erg mee. Positief.

Het recht van de ene groepering dupeert dikwijls de rechten van een andere groepering. Staken is recht, een machtsmiddel, om bepaalde wensen gerealiseerd te krijgen. Het leidt vrijwel altijd tot 'pijn' bij mensen die niets met het conflict te stellen hebben. Alleen in het geval er de z.g. ludieke acties worden gehouden treffen de acties diegene tegen wie de acties gericht zijn. B.v chauffeurs van bussen die mensen gratis vervoeren..kost de busmaatschappij geld. Gratis producten aan het publiek verstrekken door het personeel van een supermarkt..kost het levensmiddelenconcern geld. Ik vind dat alleen in het alleruiterste geval tot staking mag worden overgaan..omdat je altijd anderen duperen kan. Men moet zich dus zodanig opstellen dat de gevolgen zo weinig mogelijk 'onschuldigen' treffen. En natuurlijk moeten bepaalde diensten zoals brandweer, ambulance enz. daarbij niet belemmerd worden. Theoretisch kun je de daders beschuldigen van de z.g. onrechtmatige daad om aldus de geleden schade op hen te verhalen..maar.. Maar ik zie daar weinig heil in..omdat moeilijk tot niet te bewijzen is 'wie nu precies wat gedaan heeft' 'Verboden worden' kan niet..omdat je dàn één van de basisrechten van de democratie aantast. Groet, Ton

Het is nogal egoistisch zo naar stakers te kijken, alleen vanuit je eigen *ik*, als ik er maar geen last van heb. We leven in een samenleving, die stakers doen dat ook niet voor zichzelf alleen. Daarnaast wordt er pas gestaakt als andere pressiemiddelen niet meer werken.

als er nooit gestaakt zou zijn werkten er nog kinderen en hadden we een 70 urige 6 daagse werk week geen zieken kosten verzekering alle vooruitgang die we de laatste 100 jaar hebben geboekt komt door mensen de het niet meer pikten uitgebuit te worden en de zaak platgooiden.jammer dat de meeste mensen dat vergeten en gelijk beginnen te zeuren als ze een keer niet met de bus kunnen omdat de chauffeurs voor een beter salaris ee paar dagen de bussen laten staan het gaat wel om hun geld voor het werk dat ze iedere dag doen ik zal hier wel stevig minnen voor ontangen maar soi

In de jaren na de oorlog is er met name door bouwvakkers enorm gestaakt om betere lonen en sociale voorzieningen te realiseren. Gelukkig hebben zij dat gedaan vaak ten kosten van hun gezin. Maar ze hebben wel bereikt dat we nu in een veel betere positie zitten dan toen. Dus is staken altijd slecht of is het een middel om wat af te dwingen.

Onschuldigen voelen niets direct betrokken bij de werkgevers, wel bij de stakers. En werkgevers Kunnen altijd zeggen dat ik niet verantwoordelijk kan voelen voor de gedupeerden. Opzettelijk mensen duperen om werkgevers af te schrikken en gedupeerden overtuigen om de werkgevers de schuld te geven werkt bij mensen niet. Op de lange termijn wordt zulke wijze van staken een marteling voor ons allemaal. Leg de druk op de werkgever, niet op anderen en Blijf innoveren met protesteren.