Wie mag de locker openen/uitruimen van een collega die plotseling is overleden?

Nog nooit meegemaakt….

@Simonsdochter. Bedoel je dat je nog nooit hebt meegemaakt dat een executeur-testamentair of een notaris werd ingeschakeld?
Dan kan zijn. Maar als opening van een locker zonder inschakeling van een van deze personen wel is gebeurd dan getuigt dat van een amateuristische handelwijze, van weinig inlevingsvermogen en van weinig gevoel voor privacy m.b.t. de overledene.

Idd, ik heb nog nooit meegemaakt of gehoord dat een executeur-testamentair of een notaris een kluisje geopend heeft van een overledene op een school of bedrijf.
De gevallen die ik heb meegemaakt, zijn altijd uitgevoerd door een zorgvuldig opgezet trio.
Zij deden dit respectvol en overhandigden de bezittingen aan de nabestaanden. Dit wil niet zeggen dat het wellicht anders kan.
Maar, daar gaat de vraag niet over.
Jouw antwoord zou misschien meer wenselijk zijn.
Maar een wenselijk antwoord is niet altijd het juiste antwoord.

@Simonsdochter. De beschreven handelwijze, door een trio, kan in de meeste gevallen zeker goed werken.
Maar er kunnen complicaties opdoemen, met name omdat het in dit geval plotseling is en wanneer spullen worden aangetroffen waarvan het beter is dat een trio er geen weet van heeft - zaken die al dan niet onder een strafwet vallen, zoals verboden wapens, drugs, een pornoverzameling. Een trio dient daar niet mee geconfronteerd te worden, hoe goed hun intentie/integriteit mag zijn.

@Simonsdochter
"Maar een wenselijk antwoord is niet altijd het juiste antwoord." / "Nog nooit meegemaakt…." Is het niet dat het wellicht andersom is?
De vraag is wat mag, niet wat er in de regel gebeurt.
Even geheel afgezien van of dit antwoord correct is of niet.
Wat er in de praktijk gebeurt is natuurlijk niet altijd wat mag. Dit antwoord is enkel onjuist als blijkt dat dit niet mag (het is nog niet eens onjuist als blijkt dat jouw methode mag, dan is het hoogstens onvolledig). Je kritiek zou in mijn ogen beter passen mocht de vraag zijn:
Wie opent de locker van een collega die plotseling is overleden in de praktijk? Dan zou een antwoord welke enkel wat legaal is beschrijft, en wat in de praktijk voorkomt negeert, idd onjuist zijn.

En nog even voor de duidelijkheid. Ik zeg niet dat:
-Wat SW stelt het enige is wat mag, of de normale gang van zaken zou moeten zijn.
-Wat jij beschrijft niet mag.

LeonardN, ik begrijp je volkomen.
Ik betwijfel of het antwoord van SW wel klopt. Hij geeft een antwoord waar ik mijn twijfels bij heb. Hij geeft ook geen link waaruit blijkt dat zijn antwoord klopt.
Mijn ervaringen kunnen idd ‘juridisch’ niet juist zijn, maar dat (mijn ervaringen) is het enige dat ik er van weet. Daarom geef ik geen antwoord, maar zet wel mijn vraagtekens bij het antwoord van SW. Op scholen vallen helaas geregeld kinderen weg met een kluisje in hun bezit. Ongeluk, suïcide.
Ik heb bijvoorbeeld nog nooit ouders of een notaris naar school zien komen om ze te legen. Wel politie.
Omgedraaid kan het voor de ouders ook heel pijnlijk zijn om drugs, porno etc in de kluis aan te treffen. Verder heb ik ook nog nooit meegemaakt dat het bureau (met slot) op kantoor opgeruimd werd door bijvoorbeeld een familielid.

Ik heb net zoveel twijfel of het antwoord klopt.
Maar de vraag is een juridische vraag, niet een ervaringsvraag.
In mijn ogen is er dus grote kans dat ervaring (de dagelijkse praktijk) botst met het juridische. "Ik heb bijvoorbeeld nog nooit.."
En dat zegt dus niks.
Of wel je valt het antwoord aan op een onterechte grond.
Jouw ervaring zegt niet zoveel over wat mag, het zegt een hele hoop over wat er gebeurt. Maar dat is de vraag niet.
Je denkt (foutief) vanuit de praktijk, terwijl dit een juridisch-theoretische vraag is.

@Simonsdochter.
Formeel/juridisch: bij nalatenschappen is geregeld dat alleen de executeur-testamentair c.q. de notaris het recht heeft zich te ontfermen over de goederen van de overledene.
In de praktijk zal meestal de werkwijze van Simonsdochter worden gevolgd.

Dat klopt LeonardN,
Ik zeg ook dat ik mijn twijfels heb bij het antwoord van SW. Hele sterke twijfels zelfs.
Ik zeg ook dat mijn ervaringen misschien juridisch onjuist zijn. Die had ik ook weg kunnen laten. Het lijkt mij echter onwaarschijnlijk dat al die situaties op diverse plekken allemaal juridisch onjuist waren.
Maar SW overtuigd mij niet met woorden als: amateuristisch, weinig gevoel etc. Beste SW, een afgesloten bureau, locker etc zijn het bezit van een firma, school.
De overledene heeft ook vaak bezittingen in huis van de school of firma: leaseauto, laptop, telefoon etc. Ik betwijfel zeer of de executeur-testamentair bij het openen moet zijn. Ik denk dat het alleen belangrijk is dat de eigendommen terugkomen bij de nabestaanden, net als dat de eigendommen van school of werk ook weer terugkomen op de juiste plaats.

@SD
Ik vraag me af of je mijn punt nog volgt. Ik ageer tegen deze uitspraak:
"Jouw antwoord zou misschien meer wenselijk zijn.
Maar een wenselijk antwoord is niet altijd het juiste antwoord." Ben je het nog steeds eens met deze uitspraak voor dit antwoord?
Of heb ik voldoende uitgelegd dat hier wel om het juridisch correcte antwoord wordt gevraagd?

L je trekt het uit het verband. Je pint op 1 zin, niet op het totaal. Het begint weer een boekwerk te worden.
Ik geef aan dát het antwoord wenselijk is.
Maar, ik betwijfel of dat het klopt.
Kan beter door SW onderbouwd worden.
En daar wordt niks aan gedaan door SW. Het is een antwoord zonder verdere uitleg.

Dat SW maar aantoont dat zijn antwoord juridisch correct is ipv wenselijk.
Daar gaat het om.

Dan snap ik niet wat jij met "wenselijk" bedoelt. Ik nam aan dat je juridisch correct ermee bedoelde.

Het meest wenselijke antwoord moet het juridische antwoord zijn imo.

Nee!!
Iets wat ik zou willen, wensen. Wat wellicht ideaal zou zijn.
Dus echte miscommunicatie.