Wat is het nadeel/voordeel als je ´gewoon´tegen je werkgever ( en collega´s ) zegt dat je een burn.out/depressie hebt?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als je een burnout hebt, kun je er haast niet omheen dit te zeggen. Met een burnout kun je niet functioneren . En bij ziekte is het gebruikelijk en verstandig dat je (in grote lijnen) vertelt wat er aan schort. Omdat een burnout in de regel niet snel geneest, zal de werkgever eventueel vervanging voor je moeten gaan zoeken. Dus, dat is al het 1e voordeel. (je werk wordt zo mogelijk opgepakt, zodat bij je terugkeer geen stapels achterstallig werk liggen te wachten) Verder voorkom je door eerlijk te zijn allerlei speculaties van werkgever en collega's. Een burnout ontstaat niet in een dag. De kans is groot dat je al enige tijd ander gedrag vertoond hebt. Dat is vast opgemerkt en er is waarschijnlijk ook over gepraat. Zodra de reden bekend is, verklaart dat veel en zal men eerder meelevend dan fluisterend, speculerend, roddelend reageren. Een nadeel kan zijn, dat collega's jouw burnout in verband brengen met de onderlinge relaties op het werk. Ze kunnen ( uit een soort verdediging) vinden dat je het aan je eigen perfectionisme, of te groot verantwoordelijkheidsgevoel o.i.d. te danken hebt enzovoort. En dat terwijl je burnout een gevolg kan zijn van prive-problematiek. Dit kun je weer voorkomen door nadrukkelijk mee te delen dat je ziek zijn geheel los staat van de werksituatie. Meer hoef je niet te zeggen, als je dat niet wilt. Wanneer je geen vaste baan hebt, kan het ook in je nadeel zijn een burnout te melden. Psychische problemen zijn niet populair bij werkgevers. Ze zijn bang voor herhaling en zullen in veel gevallen het arbeidscontract niet verlengen, vrees ik.

Uit de soort vragen die jij stelt, valt op te maken dat je zeker niet goed in je vel zit. Je praat over depressies, burn-out, ontslag enz. Waarschijnlijk heeft jouw werkgever al door dat er iets aan de hand is. Het is zeker verstandig om daarover met je werkgever te praten. Maar allereerst moet je zelf hulp gaan zoeken. Dan kan er een diagnose gesteld worden, en krijg je handvaten aangereikt hoe je ermee om kunt leren gaan. Daarna kan je in alle rust het gesprek met je werkgever aan gaan. Dat laatste kan je het best vriendschappelijk aankleden. In jouw geval zal dat moeilijk zijn, omdat je al met jezelf in de knoei zit. Maar samen met je therapeut kan je dat oefenen. Succes