Wat moet je juist niet en vooral wel doen in het contact met iemand die zo depressief is dat het leven beeindigen de wens is?

Hoe kan je ( in dit geval als familie ) er toe aan bijdragen dat diegene weer van deze gedachten af te brengen is?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Probeer hem of haar niet te overtuigen waarom het goed is om het niet te doen. De depressieve persoon voelt dat op een ander manier en gaat er alleen maar meer over nadenken. Negeer de boodschap (ik wil dood) liever en zorg dat je er bent voor de ander. Het is goed om hulp in te schakelen. Soms kunnen medicijnen en therapie helpen. Maar in die tijd heeft deze persoon bescherming nodig. Juist als het iets beter gaat kan een depressief persoon de moed vinden om zichzelf actief te suicideren. Het gebeurt dus juist als de omgeving denkt dat het iets beter gaat. Neem een doodswens altijd serieus. Als je twijfelt, schakel dan je huisarts in die direct contact op kan nemen met de plaatselijke RIAGG. Soms is een (gedwongen) opname geïndiceerd om deze persoon te beschermen tegen zichzelf. Dat betekent niet dat hij of zij niet weer beter kan worden, maar dat zorgt ervoor dat hij of zij zichzelf nu niet actief van het leven kan beroven. In de tussentijd is behandeling mogelijk.

Je kunt niks doen! Hoe erg het ook is, je kunt hulp inschakelen, maar ook dat wil niet zeggen dat het helpt! Ik heb het zelf van heel dichtbij meegemaakt met mijn beste vriendin! En toch heeft het niet geholpen! Iemand die echt 'dood 'wil en daar zijn plan voor heeft gemaakt, die is nog heel moeilijk te helpen! Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar er is nergens een rampenplan' in dit soort situatie's

Je kunt niet veel meer doen dan er voor die persoon zijn en met hem/haar praten. Ga daarbij het onderwerp 'zelfmoord' NIET uit de weg. Er over praten zorgt er niet voor dat die persoon het eerder gaat doen, maar wel dat het bespreekbaar wordt. Dat kan helpen. Met de nadruk op KAN, want zeker weten doe je dat nooit. Verder is professionele hulp natuurlijk van belang. Maar gezien je vorige vraag is die er al. Ik wens je heel veel sterkte in deze moeilijke tijd en eventueel de tijd die nog gaat komen (hoewel ik voor je hoop dat die rooskleurig zal zijn). Toegevoegd na 1 minuut: Oh, en juist niet doen: Die persoon gaan behandelen als een klein kind, overbeschermend worden etc. Het blijft dezelfde volwassen persoon als die het was (als hij/zij natuurlijk al volwassen is). Probeer ook leuke herinneringen op te halen en als er de mogelijkheid voor is, iets leuks te gaan doen samen. Dat hoeft trouwens niet buiten de deur te zijn. Als het bv een filmkijker is, doe dat dan.

Ik weet niet of het goed is, maar ik zou mijn emoties tonen, zeggen dat ik diegene niet kan missen, en ondertussen hopen en bidden dat de medicatie die diegene hopelijk gaat krijgen, aanslaat. Verder proberen te overleggen met het behandelend team, over hoe te handelen.

Wat je wel kunt doen is met zijn allen om deze persoon heen gaan staan, en liefde geven. Ik denk dat je met praten niet ver komt, want als iemand dood wilt dan staat zijn besluit vast. Wees er gewoon voor hem of haar.

Ik snap dat je heel erg graag wilt helpen en dat je zou willen dat die persoon dat niet doet. Het lijkt me ook verschrikkelijk om te weten dat iemand dat overweegt waar je veel van houdt. Maar aan de andere kant, geeft het feit dat je dat kan doen (zelfmoord plegen) mensen ook een uitweg. Het is een soort geruststelling. Dat als je het echt niet meer ziet zitten en het is echt ondragelijk dan is er altijd nog een mogelijkheid om eruit te stappen. Als je dat helemaal gaat beladen met schuldgevoelens dan kan dat net heel erg negatief werken. Je kan het beter op een positieve manier benaderen door het feit dat iemand zelfmoord wil plegen gewoon te accepteren en open te staan voor gesprek. Zodat hij of zij met jou kan praten over de doodswens zonder dat je hem of haar zich schuldig laat voelen. Dat zal best heel moeilijk voor je zijn, want iedere keer als je familielid erover begint zal jij je heel erg verdrietig voelen en misschien zelfs wel geschokt reageren. Maar uiteindelijk is het erg belangrijk dat iemand erover kan praten en voelt hij/zij zich ook minder eenzaam. En dat kan wel eens een verschil maken. Tegelijkertijd wil ik je ook niet de hoop geven dat je er echt iets aan kan doen. We weten natuurlijk niet wat er precies in het hoofd van die persoon gebeurt. Je doet je best maar meer kan je echt niet doen. Heel veel sterkte!!

Kijk eens op de site van het Depressie Centrum ze geven ook tips voor de omgeving, bijvoorbeeld: Probeer de depressie niet ‘weg te praten’ of een depressief iemand op te vrolijken. Dat werkt averechts. Geef geen adviezen en tips. Begrip, sympathie en een luisterend oor zijn het belangrijkst. Bel regelmatig of ga op bezoek. Het helpt, al zult u misschien niet direct een positieve reactie krijgen etc. Op deze website staat ook veel achtergrondinformatie over de verschillende vormen van depressie. (td)

Bronnen:
http://www.psychischegezondheid.nl/page/67...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100