Waarom kunnen mensen met het Autisme Spectrum Stoornis (ASS) vaak zo moeilijk functioneren?

Zelf heb ik ook een vorm van ASS en ik weet uit ervaring hoe moeilijk het is om goed te kunnen functioneren.
Dit geld voor verschillende situaties, zoals met werk, omgang met mensen, druk, prikkels, conflicten etc.
Vaak voel ik mij erg kwetsbaar en heb echt het idee dat ik in een zekere zin gehandicapt ben; op ondermeer sociaal en emotioneel vlak.

Tegenwoordig wordt er veel gediagnosticeerd met ASS (PDD-NOS, Asperger etc).
Toch blijft het moeilijk om in de praktijk aansluiting en acceptatie te vinden.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Omdat echte Autisme letterlijk tussen de oren zit. "Autisme kenmerkt zich doordat informatie anders wordt verwerkt dan bij de niet-autisten. Dit wijst erop dat de neurotransmitters (zoals dopamine en serotonine) hier iets mee te maken hebben. De neurotransmitters spelen namelijk een belangrijke rol in de informatie-verwerking. Van ADHD is al bekend dat het te maken heeft met een tekort aan werkzame dopamine. " De rest kun je zelf lezen in de bron. Uit ervaring weet ik dat autisten vaak nog niet eens zo moeilijk functioneren, maar dat de buitenwereld dit ervan maakt. Voorbeeld: Piet, jij, en ik zitten aan tafel te eten. Piet en ik zijn 'normaal', jij hebt autisme. Ik vraag aan Piet: "Heb jij daar de pindakaas staan?" Piet zegt al dan niet "Ja", maar geeft mij in ieder geval de pindakaas (zonder dat ik daarom vroeg, maar wèl bedoelde!). Ik vraag hetzelfde aan jou, en jij zegt: "Ja". En verder niks... Als ik dan tegen jou zeg: "Nou, geef es dan!!!" Wie functioneert er dan in feite niet? Ik vroeg immers niet of je mij de pindakaas wilde geven, alleen maar of jij hem bij je had staan? Dat heeft dan juist te maken met die informatie die bij autisten vaak niet doorkomt of doorgegeven wordt. ("O, zij vraagt of ik de pindakaas hier heb staan, dus zij wil de pindakaas") Ik weet niet of je geholpen bent met mijn antwoord, maar jouw vraag treft mij omdat ik zelf zo'n zoon heb, en ik bovenstaand voorbeeld vaak in de praktijk met hem meemaak. Maar voor mij is het gewoon een 'stoornis' waarvan ik mij wel eens afvraag wie het hier nu daadwerkelijk bij het rechte eind heeft. Mijn advies is dan ook om wel proberen te blijven leren wat de 'normale omgangsvormen' zijn, maar dan alleen omdat je het daar zelf makkelijker mee kan krijgen. Maar laat je leven er niet teveel door beheersen. Jij bent zoals je bent, en ook niet-autisten hebben hun eigenaardigheden, en die gaan soms zelfs veel verder dan die van autisten. Toegevoegd na 44 seconden: O sorry, nu vergat ik nog de bron...

Bronnen:
http://home.wanadoo.nl/inca0/as/oorzaken.htm

Ben gediagnosticeerd Asperger, en ik denk (weet het voor mezelf zeker) dat het te maken heeft met een biologische grondslag. Helaas werkt de maatschappij in een soort weerspiegeling van de menselijke biologie met als gevolg dat het nagenoeg onmogelijk blijkt om goed mee te werken vanwege dit verschil. Ik ben zelf op het spoor gebracht door de verschillen in motoriek bij mensen en heb uiteindelijk conclusies kunnen trekken door een stukje nattevinger-psychologie vanuit mijn eigen situatie en dat wat ik ben te weten gekomen over de verschillen tussen de twee hersenhelften. Daarnaast is het zo dat ten opzichte van het merendeel van de mensen de hersenen in een andere staat verkeren. Anders, niet beter of slechter. http://nl.wikipedia.org/wiki/Pruning Het is mijns inziens een feit dat de samenleving is gestoeld op verkeerde fundamenten. Het is een belachelijk idee -en dom om mensen af te schilderen tegen groepen van duizenden of miljoenen, daarvan het gemiddelde te pakken en te zeggen:dit is normaal. Hierdoor bestaan er dingen zoals de DSM-catalogus.Maar het kan, doordat mensen een zekere gevoeligheid hebben voor autoriteit zodat deze hiërarchische structuren ervoor zorgen dat we ons dingen afvragen die in werkelijkheid geen eens bestaan. Dit soort maatschappelijke schaalverdelingen zijn trouwens wel weer positief wat betreft de strijd tegen 'echte' aandoeningen zoals kanker. Ik vind het moeilijk om je/U echte bronnen te geven en zou willen aanraden om naast het vergaren van informatie vooral het gezondeboerenverstand te gebruiken.

Dit is een hele goede vraag ! Ik heb zelf een zoon met PDD-NOS en weet hoe moeilijk het is om in de maatschappij vooruit te komen als je dit hebt. Hij heeft nu twee keer een MBO-opleiding afgebroken en is weer terug bij af. Het heeft vooral te maken met de beleving, die is meestal intenser en extremer dan bij "gewone" mensen. Het is alles of niets en dat maakt discussies etc ook moeilijk. Alles letterlijk nemen is ook zo'n lastig iets, vooral als mensen er van uit gaan dat je vanzelf doordenkt, maar dat gebeurd dan niet , waardoor mensen weer negatief reageren. Het schijnt ook dat de meeste kinderen met deze stoornis gepest worden op school. Ik zou pleiten voor meer voorlichting op school hierover.

Mijn persoonlijke mening: de maatschappij gaat steeds meer uit van een soort ' norm' een gemiddelde waaraan men moet voldoen. dit begint al, of beter gezegt , juist, op de basisschool, kinderen die niet voldoen aan het gemiddelde worden eruit gepikt en krijgen een aangepast programma, m.i. gaat het daar ' fout'. Hulp waar nodig is prima, maar als we de 'norm' aanpassen dan vallen ook kinderen met bv ass daar binnen en leren kinderen al op jonge leeftijd om te gaan met elkaar. Elkaar is dan iedereen, iedereen die een beetje anders is, iedereen die met bepaalde dingen meer moeite heeft en dan is ' ledereen een gewoon kind. Dan leren we accepteren dat niet iedereen hetzefde is en dat we allemaal onze eigen gebruiksaanwijzing hebben.

De reden, waarom mensen met ASS op sommige gebieden anders functioneren is juist inherent aan de ASS. Jij schrijft, dat je het moeilijk vindt en dat kan ik me heel goed voorstellen: mijn zoon heeft het Syndroom van Asperger. Een diagnose verandert je niet.... hooguit kan je erover lezen en jezelf informeren: leren bijvoorbeeld, dat "het" niet aan jou ligt. Ik denk, dat het ook een kwestie van accepteren/ aanvaarden is. Je hebt ASS, en dat heb je levenslang. In de loop van de jaren leer je, maak je je zaken eigen en wordt het steeds makkelijker voor je. Het duurt alleen bij mensen met ASS wat langer, voordat ze zich sommige dingen eigen hebben gemaakt. Overigens: mensen zonder ASS staan ook niet probleemloos in het leven ;-) Daarnaast vind ik de samenleving niet tolerant genoeg. Er wordt heel veel van mensen geëist en al op zeer jonge leeftijd. Mensen zijn geen eenheidsworst, de "normaal" bestaat niet en juist mensen zoals jij maken de wereld kleurrijk en interessant!!!!!!!!!!

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100