Wat zijn beleefdheden/omgangsvormen die geruisloos uit onze samenleving zijn verdwenen........?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

De buschauffeur ook even groeten (al was het maar door even een hand op te steken) als je de bus verlaat. De buschauffeur groeten als je instapt lijkt trouwens ook al op zijn retour te zijn. Blijven staan of van je fiets af stappen als er een begrafenisstoet voorbij komt. Gelijken die je niet kent met 'u' aanspreken. Als man als éérste 'onbekend terrein' (bijvoorbeeld een restaurant) betreden. Als man ook weer als éérste een trap op of af gaan. (Van man-vrouwspecifieke omgangsvormen lijkt alleen het algemene 'vrouwen voorlaten' nog een beetje te leven, niet de uitzonderingen op die regel.) Toegevoegd na 1 dag: Mensen aan elkaar voorstellen, en vooral ook je láten voorstellen. Als twee mensen elkaar niet kennen en elkaar ontmoeten in het bijzijn van een gemeenschappelijke bekende, stelt die bekende volgens de etiquette de onbekenden aan elkaar voor, met naam en wat informatie over wie zij zijn. Tegenwoordig gooien de meeste mensen direct een hand naar voren en roepen ze hun naam, waarmee ze de gemeenschappelijke bekende buitenspel zetten. (Voor zover die gemeenschappelijke bekende überhaupt nog op het idee kwam om de onbekenden aan elkaar voor te stellen.)

De leraar voor de klas aanspreken met meneer of meester. De beste man wordt tegenwoordig doorgaans gewoon met zijn voornaam aangesproken door de leerlingen.

Elkaar groeten op straat ook al ken je elkaar niet(al is het met een beleefd knikje).

de deur open houden bij een winkel...

Voorrang verlenen.

Toen ik vroeger, zo'n 50 jaar geleden (!) met mn moeder naar de stad liep, werd mijn moeder gegroet door bekenden die voor haar óf hun hoed oplichten, of er even tegenaan tikten

Jas ophouden voor iemand, zodat hij/zij die gemakkelijk aan kan trekken.

Dat als mensen het hebben over iemand die erbij staat; zij en hij zeggen ipv jij.

Door op te staan in de bus voor iemand die ouder is en die te laten zitten, dat zie je tegenwoordig niet veel meer.

Geduld bij oudere mensen, bij een kassa, bij het pinnen, of als ze een vraag stellen over medicijnen bij de apotheek terwijl er een rij achter hun zich staat op te fokken.

Veel mensen spreken elkaar tegenwoordig aan met 'je' in plaats van 'u' wat vroeger veel gebruikelijker was. Toegevoegd na 1 dag: Wat me ook opvalt is dat er vroeger op de televisie veel beleefder tegen elkaar gesproken werd. Rare woorden kwamen er niet in voor, want dat was zeer ongepast. Tegenwoordig spreekt men vaak vrijuit over van alles en in sommige programma's soms zelfs heel respectloos naar elkaar.

Iemand aan de telefoon vragen hoe het gaat, in plaats van 'Hey wat ben je aan 't doen?'

Ik ben van mening,dat er op een enkele uitzondering na niet meer aan goede omgangsvormen gedaan wordt, helaas, het kost zo weinig moeite en maakt zo'n goede indruk.

Vragen hoe het ermee gaat, en dan ook luisteren. Nu vragen ze het, met eigenlijk alleen maar het antwoord te verwachten ,Goed.

Voor kinderen is er heel veel veranderd: - je ouders met 'u' aanspreken - als grote mensen praten moeten kleine kinderen zwijgen - kinderen die vragen, worden overgeslagen

Als je door een zwaaideur gaat, even kijken of er iemand achter je loopt, en niet maar zó die deur loslaten, zodat iemand die in z'n gezicht gekwakt krijgt. Mensen even uit laten stapen uit het openbare vervoer (trein, tram), voordat je je erin wringt.

Die beleefdheids en omgangsvormen zijn niet verdwenen, men ziet ze alleen minder toegepast. De jongeren staan daar niet altijd bij stil, maar de ouderen wel. Er is van 1 gebruik bekend dat men palmbladen, mantels en gewaden uitlegde op de straat, en dat ziet men heden ten dage niet meer.

mond aan mond reclame.

respect voor het eten en de natuur waar het vandaan komt

Het hartelijk welkom heten van gasten in ons land. Toeristen, doorreizenden, en immigranten.

Als een leraar praat blijven de leerlingen stil.

Vroeger kon je een onbekende op straat of een openbare gelegenheid nog aanspreken op zijn of haar gedrag. Als iemand een fout maakte, bijvoorbeeld in het verkeer, en je sprak diegene erop aan, dan hoorde je meestal wel iets van sorry of pardon. Tegenwoordig krijg je een middelvinger, scheldwoord of erger naar je hoofd geslingerd als je iemand rustig en beleefd aanspreekt op zijn wangedrag of fouten. De omgekeerde wereld: niet degene die goed zit, wordt boos. Nee, degene die (bewust of onbewust) de fout maakt wordt boos of agressief.

als je je praktijk van een arts binnen komt zitten er vaak al mensen vaak wordt er niet gegroet of bij de bushalte. mag je best goedemorgen zeggen.

Netjes in de rij gaan staan en op je beurt wachten. Bij het aanbieden van een versnapering niet meteen de grootste nemen. Dank u of alstublieft zeggen. Irritante kinderen corrigeren wanneer ze anderen lastig vallen of de boel slopen. Iemand uit laten praten of een gesprek gevraagd onderbreken. Autoportier voor een vrouw openhouden en geruisloos sluiten wanneer ze zit. Toen ik nog in Duitsland woonde (tijdelijk) tilden de mannen hun hoed nog op en groetten je met een knikje en een vriendelijk;" Guten morgen" o.i.d. Is daar nog steeds, hier kom je dat niet tegen. Tijdens een diner de vrouw de stoel aanschuiven wanneer er geen begeleider naar de tafel is. Mijn man doet het wel, maar ik zie het zo zelden. In een restaurant krijgt de vrouw dezelfde menukaart als de man, dus met de prijzen erop vermeld. Dit was vroeger niet. Een servet voor de mond houden bij tandenstokergebruik of graatje verwijderen o.i.d. Toestemming vragen. Tegenwoordig doet men veel ongevraagd.

Normaal gedag zeggen. "Dag", "totziens", "fijne avond" hoor je haast niet meer. De conciërge van onze plaatselijke basisschool zegt: "doei!" voordat hij de telefoonverbinding verbreekt. Vreselijk...

Vanuit leidinggevenden geen idealisme meer, het draait puur om de poen. Het maakt niet meer uit wat ze verkopen, als het maar verkoopt. Het hart is niet meer verknocht aan de zaak, de dienst, de medewerkers of het product, maar aan de cijfers. Toegevoegd na 7 minuten: Met bijgehorend gedrag naar medewerkers toe en totaal niet weten wat er speelt op de werkvloer, geen productkennis hebben, klantvriendelijkheid. Geen passie. Commercie en passie hoeven elkaar niet uit te sluiten.

als je verkering krijgt dat de jongen het meisje altijd op komt halen en ook weer thuis brengt om haar hand vragen aan de ouders

niet boeren aan tafel... op school doen ze het ook al!

een vrouw voorlaten gaan naar beneden van de trap en zelf eerst omhoog gaan op de trap.

Wanneer de dame de tafel verlaat, staan de heren op.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100