Niemand heeft een probleem met homoseksualiteit, zo lijkt het. Waarom is het dan nog steeds niet geaccepteerd?

Hier op Goeie Vraag, op TV, op straat en overal waar je rondloopt vindt bijna iedere persoon homoseksualiteit niet meer dan normaal. Er lijken zich steeds meer personen aan te sluiten bij deze gedachte. Waarom is het dan nog steeds zo'n enorm probleem om homo te zijn?

Weet jij het antwoord?

/2500

omdat er altijd een groep is die zich er niet in kan vinden dat mensen homo zijn. En er zijn ook heel mensen die zeggen er geen probleem mee te hebben maar er toch moeite mee hebben. Ikzelf heb niks tegen homo maar ik zou niet blij zijn als 1 van kinderen thuis kwam met iemand van hetzelfde geslacht.

Bij ons op de zaak werkt al 24 jaar een homo. Deze is al die tijd volledig geaccepteerd door iedereen. Tevens hebben we verschillende homo,s als klant. En ik kan er geen slecht woord over zeggen,keurige mensen,en correct. En de meeste mensen die het niet willen accepteren,zijn mensen die niks accepteren. Alleen alles wat hun doen en zijn dat is goed.

In mijn visie ligt het niet zozeer aan het feit dat iemand homo is, maar meer hoe die persoon dat uit. Persoonlijk heb ik moeite met homo's die heel expressief zijn. Neem een Gordon, daar ga ik van over mijn nek. Niet door de persoon, maar hoe hij zichzelf profileert.

Omdat het heel gemakkelijk is om te roepen dat je niks tegen homoseksualiteit hebt, totdat het heel dichtbij komt. Meegemaakt dat iemand dat altijd zei; totdat haar dochter vermeend lesbisch was. Toen was het ineens een ander verhaal. Een aantal mensen dat ze er geen problemen mee heeft als ze het van een afstand waarnemen, betreft het een zoon of dochter ligt dat toch anders.

er zijn altijd mensen die overal en nergens commentaar op hebben. die mensen hebben gewoon geen eigen leven en door zich vol haat en weet ik veel te proppen, voelen ze tenminste dat ze leven.

Om dat er heel veel fundamentalistische gelovigen zijn, die er op tegen MOETEN zijn van hun dominee. Er er zijn blijkbaar nog veen mensen die niemand heten.

Neem een goede raad van me aan. Baseer je mening niet op wat mensen zeggen en schrijven, maar op wat en hoe ze doen. Je hebt helemaal gelijk. Op papier bestaat er er geen affersie meer tegen homosexualiteit, maar de praktijk wijst anders uit. Zolang er nog over gesproken en geschreven wordt over HS is het nog een probleem.

Omdat er maar weinig mensen echt voor uit durven komen. Ze hebben er geen problemen mee tot ze ermee in aanraking komen. Dan wordt het een ander verhaal. Dan kun je ook nog verschil maken tussen lesbische vrouwen en homosexuele mannen. De eerste groep wordt eerder geaccepteerd en zelfs geprezen terwijl de laatste als vies en smerig wordt veroordeelt. Zelfs onder de sexueel zeer actieve en liberale bevolkingsgroep in ons land (swingers) is bijna iedere vrouw bisexueel (of doet in ieder geval alsof) maar zijn er maar weinig bi-mannen.

Omdat heel veel mensen iets anders zeggen dan dat ze werkelijk diep in hun hart denken. In een van bovenstaande antwoorden lees ik daarvan een goed voorbeeld: De beantwoorder geeft aan totaal geen moeite met homoseksualiteit te hebben, maar het vreselijk te vinden als z'n kind homo zou blijken te zijn. Hij spreekt zichzelf dus tegen. En zo zijn er velen die 'o zo progressief' zijn, maar de werkelijke acceptie van en liefde voor de medemens (ongeacht huidskleur, afkomst of sexuele geaardheid) laat behoorlijk te wensen over als het puntje echt bij het paaltje komt. Zo zijn er ook velen die 'totaal geen moeite' met allochtonen hebben, totdat hun dochter er met een thuis komt. Kortom: Mensen zijn heel progressief, totdat het te dichtbij komt. Dan tonen ze hun ware aard, en blijken ze net zo conservatief als dat hun ouders en grootouders waren...

Omdat de meeste mensen misschien nog steeds als ouders toch nog liever een man als papa,en en vrouw als moeder hebben. Zou dit eigenlijk geen fundamenteel recht zijn van elk kind?

Het is net als met PVV stemmers, die zeggen ook zelden in het openbaar dat ze dat doen. Het is niet politiek-correct om zo'n mening te hebben dus zeggen mensen die zo denken meestal niets. Alleen in de anonimiteit van internet, of in het geval van PVV het stemhokje durven ze wel.

Omdat er nog steeds zoveel mensen zijn die zichzelf graag heel weldenkend willen vinden, maar als je goed luistert altijd zeggen: "Ik heb er helemáál geen probleem mee, *maar*..." Maar ik zou niet blij zijn als mijn zoon met een man thuiskwam. Maar ik vind wel dat ze niet zo verwijfd moeten doen. Maar ze vallen soms zo op, hè? Maar een kind moet wel een moeder en een vader hebben. Maar ik hoef het niet te zien als ze zoenen. Maar het is natuurlijk niet 'natuurlijk'. Het begin van de zin is het politiek correcte stuk. Dat wat je hoort te zeggen als weldenkend mens. Wat er na de 'maar' komt, daarin tonen mensen hun ware gezicht. En dan heb je vervolgens ook nog de mensen die niet eens doen alsof ze homoseksualiteit accepteren, die zelfs mensen met een 'afwijkende' seksualiteit 'hun' buurt uit terroriseren. Kijk bijvoorbeeld even bij de vraag in de bron, dan krijg je een goed idee waarom het een probleem kan zijn om homo te zijn. Ik heb zelf ook meegemaakt dat mijn date me niet durfde te zoenen uit angst door de verkeerde mensen gezien te worden, en terwijl ik zelf weiger te leven in angst, had ze goede reden om bang te zijn. Toegevoegd na 1 dag: Ik blijk veel korter antwoord te kunnen geven. Zie hier: http://www.goeievraag.nl/vraag/niemand-probleem-homoseksualiteit-lijkt-geaccepteerd.97585#530919 Wat je daar ziet gebeuren, is precies waarom het nog steeds zo'n groot probleem is om homo te zijn. Read it and weep.

Bronnen:
http://www.goeievraag.nl/vraag/helpt-niema...

Net zoals bij bijvoorbeeld voetbal zijn er altijd een paar die het voor de rest moeten verpesten. Homosexualiteit in nederland is best wel geaccepteerd er zijn ook mensen die keihard optreden als er weer eens een imam beweerd dat het een ziekte is of zo. Helaas komen die dingen weinig in de publiciteit dus ontstaat er een vertekend beeld.

Homoseksualiteit is de uitzondering, niet de regel. Zowel bij de menselijke diersoort als bij de andere diersoorten. Wetenschappelijk ontstaat het tijdens een cruciale groeifase van de hersenen in de baarmoeder door een verstoring van de hormonen. Het is in die zin 'abnormaal' omdat het niet kan leiden tot dat waarvoor een zoogdier geconcipieerd is: voortplanting en het zogen van de nakomelingen. Omdat mensen zich erg hautain als een superras beschouwen, denkt men direct dat zeggen dat het 'niet de norm is' hetzelfde betekent als dat ik tegen homo's of zo zou zijn, maar ik ben er toch ook niet tegen als mijn partner boven anderen voor mijzelf kiest. Of als zij zich in veel situaties anders gedraagt dan je zou verwachten. Het zou maar een saaie bedoening zijn als alle mensen hetzelfde zouden zijn overigens...

Bronnen:
mijn zaadcelletjes

Men dient onderscheid te maken tussen het accepteren van het feit dat iemand anders geaard is, en de omgang daarmee. De persoon die anders geaard is hoeft dat geen probleem te vinden. Vroeger was dat helemaal niet aan de orde. Maar met de komst van de etiketten, stempeldoosjes, hokjes en vakjes wil men daar iedereen een plek in geven. Wij hebben er geen problemen mee als onze kinderen of kleinkinderen met een partner aankomen van dezelfde sekse. Waar men wel de vinger aan de pols kan houden is een relatie met iemand van een andere cultuur. Dat men later niet jaren hoeft te knokken om de kinderen terug te krijgen uit verweggistan. Daarin kan men de kinderen wel adviseren.

Volgens mij klopt je vraag niet helemaal, want het word na mijn mening wél geaccepteerd. Hoe kom je erbij dat het zo een 'enorm probleem' is om homo te zijn? Zijn er hier mensen die het niet normaal vinden/ er tegen zijn? Zelf heb ik nog nooit meegemaakt dat mensen het abnormaal(een probleem) vinden over wat mijn seksualiteit is, dus volgens mij word het wel degelijk geaccepteerd... Ja je hebt hier en daar kleine minder heden die op straat wat roepen als ik hand en hand loop met mijn vriendin, maar dat zijn altijd buitenlandse/allochtoonse mensen als het al gebeurd.(dat bedoel ik niet verkeerd maar het is gewoon zo.)

Het is een 'probleem' omdat er radicalen zijn die er wél een probleem mee hebben. Die deinzen er niet voor terug om bijv. geweld te gebruiken. Maar 't probleem zit 'm dan natuurlijk niet bij 't homo zijn, maar bij die radicalen.

Omdat ze zich niet kunnen of willen indenken hoe die mensen ander gevoelens kunnen hebben .

Het is sociaal wenselijk om in Nederland je tolerant op te stellen. Dan zeggen we met z'n allen dat: - homoseksualiteit geen probleem is - vrouwen gelijkwaardig behandeld moeten worden op de werkvloer - mannen net zo veel recht hebben op hun kind als hun ex vrouw - dieren die voor consumptie bestemd zijn een beter leven zouden moeten hebben In een cultuur, in elke! cultuur, is er de situatie zoals die is en een situatie zoals je die zou willen hebben als maatschappij. We vinden dus dat iedereen, ongeacht achtergrond, geslacht en seksuele geaardheid, gelijkwaardig is aan elkaar. Maar dat is nu niet zo en het is de vraag of dat echt ooit zo zal zijn. De mens lijkt altijd onderscheid te willen zien.

Ik denk dat vele niks op homosexualiteit tegen hebben,zolang deze homosexuele personen zich maar normaal gedragen.Je hebt ook van die homosexuele mannen waar de vrouwelijke kant sterk aanwezig is,en daar hebben vele problemen mee.Mijn neef is homo en zijn vriend is echt zo'n vrouwelijke man.Mijn neef word nooit uitgescholden,maar zijn partner wel.Die word uitgescholden voor flikker,nicht of mietje.Maarja...is hij dan ook zelf schuld,zoals hij zich gedraagt.Maar dan nog...mag hij zich dan niet uiten hoe hij zich voelt?Ikzelf heb er niet zoveel problemen mee,zolang hij mij maar met rust laat.

mensen zeggen dat ze het normaal vinden omdat ze overal horen dat het normaal is: op tv, in tijdschriften, --> in de media en de politiek word er alles aan gedaan om de acceptatie rond homoseksualiteit te bevorderen. het probleem is dat het onnatuurlijk ís, en mensen blíjven het onnatuurlijk vinden, ook al doen we er nog zo krampachtig veel aan om te normaal en door de samenleving geaccepteerd te krijgen!

Negativiteit overheerst meestal. Dus de kleine groep die het raar vind en dit niet wil accepteren vallen gewoon op. En dan is er natuurlijk verschil tussen homo zijn en je heel erg overdreven als homo gedragen. Sommige mensen accepteren wel dat er homo's zijn en zullen daar geen kwaad over spreken, maar irriteren zich wellicht wel aan het overdreven gedrag van homo's. Zo vind ik het zelf ook niet erg, maar soms zitten er mensen bij en die hebben schijt aan alles en rijden langs op een roze brommer met een leren stringetje boven hun broek uit o.i.d. en dan denk ik ook wel: nou dit hoeft van mij niet. Toegevoegd na 1 minuut: Met al mijn respect voor homo's hoor! Maar dat zijn dingen die zou ik ook niet van een hetero willen zien.

je zegt het zelf al: het 'lijkt' dat niemand problemen heeft met homosexualiteit. de werkelijkheid leert anders. het is dus geen probleem men maakt er, zeker in sommige religieuze kringen, wel een probleem van. homosexualiteit komt voor in alle tijden, in alle religies in Nederland was de tendens een zekere vrijheid hieromtrent. we lijken terug te keren naar meer homo-onbegrip. heel erg jammer, voor ons land waar alles leek te kunnen, maar uiteindelijk mede door de religies uit andere culturen, en onze multicuulturele samenleving, dat er méér dan ooit onbegrip is ontstaan. dat is mijn idee erover. Toegevoegd na 4 minuten: ik heb, ken diverse homo's in mijn kennis- en vriendenkring. prima lui.

Op papier, of in dit geval, op internet, is het makkelijker om te zeggen dat je het accepteert. "Homo's uitschelden, dat zou ík nooit doen!" Maar als je dan op straat twee mannen of vrouwen ziet zoenen is dat toch even slikken, tenminste, zo ervaar ik dat. (En nee, ik scheld niemand uit, nooit niet.) Nou heb ik een vriend die ook homo is, maar het blijft toch raar als hij het heeft over zijn vriend.. En nu kun je me iemand noemen die niks accepteert, maar zo is mijn visie daarover..

Zo accepteert iedereen ook zo genaamd allachtonen. Ze noemen een marokkaan een vriend maar alleen de marokkaan die ze kennen die deugd .Want ze zijn het tergelijke tijd ook weer helemaal eens met wilders. En dan nog de media die juist dat deel laat zien die homo s en allachtonen niet accepteren. Mensen oordelen maar zonder dat ze een beetje inzicht hebben .gevaarlijk.

omdat er een verschil is tussen "willen" en "kunnen". iedereen wil wel open minded zijn en modern overkomen e.d; maar soms bots je dan op je innerlijke (onbewuste) waarden (bv. "wat zouden de mensen nu wel denken als mijn zoon een homo is" "huisje tuintje kindje"....). alles wat "anders" is boezemt ergens angst in, misschien wel omdat iedereen een klein beetje homo is (dat beweer ik niet, maar er zijn verschillende bronnen die dat zeggen).

omdat mensen zich altijd ergens tegen willen afzetten en gezien homoseksuelen (tov heteroseksuelen) een minderheidsgroepering is ,zijn ze een makkelijk doelwit. Zouden er geen homoseksuelen zijn dat zocht men vast een andere minderheidsgroepering. Toegevoegd na 3 minuten: gelukkig heeft niet ieder mens iets nodig om zich tegen af te zetten.....

Er is een verschil tussen emotionele en rationele acceptatie. Bijna alle 'weldenkende' mensen hebben homosexualiteit rationeel helemaal geaccepteerd. Emotioneel is een heel ander verhaal. Ergens diep in elke mens is een reptielenbreintje dat altijd kiest voor de meest voor de hand liggende oplossing: het voortbestaan van de soort, het beschermen van je nageslacht en van de groep waar je bij hoort. Dit zit genetisch in ons ingebakken en je doet er niks aan. Het geeft je emotionele signalen die je rationeel makkelijk kunt uitschakelen, maar waar je je wel bewust van moet zijn. Dit primitieve stukje brein keurt alles af wat afwijkt en een bedreiging zou kunnen zijn voor de groep / voor je nageslacht. Wie met droge ogen durft te beweren dat hij/zij nooit van binnen een beetje schrikt als hij/zij b.v. een lichamelijk of geestelijk gehandicapte persoon ziet, of nooit een flits van 'ANDERS!' door zich heen voelt gaan wanneer hij/zij een groepje mensen voorbij ziet komen die er opvallend anders uit zien (huidskleur, hoofddoekjes o.i.d.) loopt zichzelf waarschijnlijk voor te liegen. Dat heeft iedereen. In een microseconde gooi je er dan een laagje ratio overheen en de situatie is weer geaccepteerd en het reptiel mag weer gaan slapen. Als mijn kinderen holebi zouden zijn, zou ik in eerste instantie schrikken. Daarna zou ik er een microseconde ratio overheen gooien en dan was het goed. En dan begint het grote piekeren: hoe laat ik als 21e eeuwse wereldburger nu zien aan het vriendje / vriendinnetje dat hij/zij volledig geaccepteerd is, zonder dat ik overdrijf? Er zijn altijd mensen die gewoon luisteren naar hun reptielenbrein. En daarnaast: als je zelf tot een 'mogelijk verdrukte minderheid' behoort, ben je extra gevoelig voor alle signalen van verdrukking. Zo word ik boos van alle opmerkingen die gemaakt worden over boeren, omdat ik zelf een boerendochter ben. Lompe boer, dat is persoonlijk tegen mij gericht! Cabaretiers die geintjes maken over autistisch gedrag, kunnen rekenen op een vlammende brief van mij, want ik heb een autistisch kind. Zo zou het ook best kunnen zijn dat je als homo je bepaalde dingen extra aantrekt (bijvoorbeeld de afkeer die veel mensen hebben van 'relnichten') en dus denkt dat het met die acceptatie erg tegenvalt. Conclusie: het probleem zit gedeeltelijk in ieders reptielenbrein, gedeeltelijk in de beleving bij de holebi's zelf.

Als kind kom je in je puberteitsjaren tot de ontdekking dat je anders geaard bent, je vrienden (mogelijke partners) verkiezen plotseling meisjes en je raakt in de war. Velen willen dat aanvankelijk verbergen maar moeten vroeg of laat het toch erkennen. Het anders zijn dan heteroseksueel doet je in een minderheidsgroep belanden. In deze moderne tijd dat alles kan en mag hebben wij deze groep aanvaard. Maar je zou schrikken hoeveel mensen indien ze eerlijk zouden zijn dit binnenin niet hebben gedaan. Dan kom je als ouders tot de ontdekking dat zoonlief homo is. Dag vooruitzicht van een schoondochter en kleinkinderen en alles eromheen. Neen je zoon gaat met een vriend naar de kamer lekker vrijen. Moeilijk te aanvaarden toch. Het is zoals met vele minderheden, we aanvaarden ze, doch liefst ver uit de buurt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100