Als een goede kennis vader is geworden, hoe moet je dan reageren als gelijk blijkt dat 't kind bijv. erg ziek is of 't syndroom van Down heeft?

Hypothetical.

'Gewoon feliciteren' met 't kind lijkt me niet in alle gevallen gepast. Wat moet je dan wel zeggen? Want NIET feliciteren in zo'n geval kan ook heel verkeerd uitpakken...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ikzelf ben in 2000 vader geworden van een tweeling waarvan 1 van de kindjes een dag later is overleden. Toen wij thuis kwamen met het gezonde kindje was er natuurlijk een vreemde situatie ontstaan voor buitenstaanders. Aan de ene kant wilden ze ons feliciteren met de geboorte van het gezonde kind, aan de andere kant was er natuurlijk ook het overlijden van het andere kind waar men (logischerwijs) geen raad mee wist. Wat ik zelf heb gemerkt is dat toen veel van onze familieleden en vrienden geen contact met ons durfden op te nemen of zogenaamd opbeurende woorden aan ons richtten die eigenlijk heel bot over kwamen ("wees blij dat je in ieder geval 1 gezond kind hebt"). Wat ik heel erg mistte is iemand die gewoon recht voor zijn raap zei: "Joh, gefeliciteerd met je vaderschap, maar wat onvoorstelbaar *censuur* dat je moest meemaken wat je nu hebt meegemaakt". Ik denk dat als je naar zo iemand toegaat en gewoon zegt wat je wil zeggen dat het goed is. Zolang je er maar bent als steun voor de moeilijke tijden die ze gaan krijgen. Niets van je laten horen is het ergste wat je kan doen.

Ik heb het ooit zo gedaan: Wat vind je , moet ik je feliciteren of... Of dat bij iedereen goed aanslaat, weet k niet,maar in dat geval wel.

eerlijk zijn, als je niet weet wat je moet zeggen, gewoon dat zeggen, is altijd beter dan er voor weg lopen, vermijden ed.

je moet je daar niet op voorbereiden ,op wat je gaat zeggen . dat komt vanzelf en meestal de juiste woorden ,let maar op.

Vraag het mezelf ook wel eens af. wanneer ik zo'n bericht zou krijgen. Ik dacht aan: 'Alle liefde en steun toegewenst, die je nodig hebt voor jullie lieveling'. Wellicht heeft iemand anders een toevoeging of verbetering ?

Moeilijke situatie. Heb dit pas ook meegemaakt. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Dat heb ik ook tegen de ouders gezegd. Gewoon 'Ik weet niet wat ik moet zeggen'. Dat waardeerden ze en begonnen zelf erover te praten en hoe ze zich voelden. Je moet zo wie zo wel gaan.

Ha, die Mmm; Jij kent je kennis waarschijnlijk goed genoeg om te weten of de bedoelingen achter je gelukwensen welgemeend zijn en goed overkomen. Dan is de keuze van je woorden niet zo belangrijk. 'Van harte gelukgewenst met jullie kindje' lijkt me neutraal genoeg; het blijft ten slotte de geboorte van een nieuw mensje, ook al is het niet helemaal volgens de algemene verwachtingen.

Gewoon feliciteren en er niet voor weglopen, een nicht van mij heeft een zwaar gehandicapt kindje en vond het heel vervelend dat mensen er wat omheen draaiden. Ze zei, het is ons kindje, gezond of niet, we zijn er heel erg blij mee, misschien nog wel meer dan wanneer het gezond was geweest.

Wees jezelf!!! Ik kan dat niet vaak genoeg benadrukken, in wat voor moeilijke situatie dan ook: Niemand is gebaat bij opgelegde, van te voren ingestudeerd, of met veel moeite bijeen gesprokkelde woorden: Het is onecht, het komt niet uit het hart, en niemand heeft er iets aan. Toen een vriend van mij een kind kreeg met het syndroom van Down, ben ik langsgeweest op het kraambed, zag het kind en was zo vertederd en geemotioneerd door het kwetsbare leventje dat daar in moeders armen lag, dat ik niet anders kon dan de ouders te feliciteren met dit bijzondere leven. Het kwam uit het diepst van mijn ziel, en het was goed. Het was echt en gemeend, en de ouders waren hier blij mee, al hebben we samen een potje zitten janken. Nogmaals: Aan opgelegde woorden heeft niemand wat. Denk er alsjeblieft niet van te voren over na, want dan is het niet echt meer. Laat je hart spreken, dat is altijd ok.

Ik denk dat je er vanuit kunt gaan dat het kindje zeker gewenst en van gehouden wordt. Daarvoor kun je hem feliciteren met dit geschenk.

Ik zou zeggen:"mag ik je feliciteren met.....en daarna ik heb gehoord dat niet alles goed is. dan is het ijs gebroken en kan de vader gaan vertellen (als hij dat wil)

Ik zou hem natuurlijk feliciteren met de geboorte van zijn zoon want, hoe je het wendt (went??) of keert, zijn zoon is iets van hemzelf en zijn vrouw dus het is en blijft erg bijzonder. Dat zou ik hem op zijn hart drukken; dat het zíjn kind is en dat 'ie er (maakt geen donder uit hoe zijn kind eraan toe is) tróts op kan zijn. (ok, praktisch is het niet dat is waar maar liefde voor je kind overwint dat!)

Synd4oom van down is geen ziekte maar een erfelijke afwijking. Voor een kind met een afwijking zou ik net zo enthousiast zijn als voor een kindje dat aan al onze maatstaven voldoet. Als het kind erg ziek ik zou ik meteen sterkte wensen met het herstel en de ouders veel plezier wensen met hun nieuwe aanwinst

Ik denk dat het heel erg afhangt van hoe die vriend er onder is. Vindt hij het heel erg (zwaar) of heeft hij er vrede mee, leeft hij nog in een roes en weet hij ook niet wat hij moet vinden? Medelijden tonen aan iemand die er goed mee om weet te gaan is misplaatst maar ook juigend enthousiast over de geboorte van zijn kind met Down terwijl hij het een enorme klap vindt, is niet gepast. Mijn advies is laat je goede kennis eerst zijn verhaal doen en kijk dan wat een passende reactie voor jou is. Je wilt hem per slot van rekening graag steunen als hij verdriet heeft maar blij voor hem zijn als hij blij is met zijn kind. Kinderen met Down hebben een aparte gebruiksaanwijzing maar hebben net zo goed hun UP's en Down's en kunnen een bijzondere bijdrage aan het leven van zichzelf en hun omgeving bieden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100