Hoe zorg je ervoor dat de politie iets doet?

Gisteren kwam ik een oude vriend tegen. Hij vertelde me dat hij in gevaar was gebracht en dat hij was bedreigd, maar dat de politie niets wilde doen.

Wat was het geval:

Hij (Peter) reed op de fiets over een rotonde. Van rechts kwam een automobilist. Die minderde vaart. Peter dacht dus netjes voorrang te krijgen en fietste door.

Op het laatste moment gaf de automobilist veel gas. Peters voorwiel was toen al op de tweede weghelft. Peter zag de auto komen en probeerde achteruit van zijn fiets te springen. Dat lukte niet. In plaats daarvan maakte hij een soort pirouette op zijn achterwiel.

Gelukkig draaide hij daardoor wel net op tijd weg van de aanstormende auto.

Peter stond inmiddels naast zijn fiets. Hij stak zijn middelvinger op. De automobilist zag dat, remde, reed een extra rondje rotonde, en kwam op Peter af. Peter reed snel weg. De auto kwam achter hem aan en probeerde hem herhaaldelijk klem (plat?) te rijden.

Uiteindelijk stopte de automobilist een stukje verder, hij stapte uit en kwam met gebalde vuisten op Peter af, dreigend dat hij hem compleet in elkaar zou slaan. Peter vluchtte een schoolplein op. Daar was kennelijk een ouderavond of zo, want er stonden veel mensen. Toen durfde de automobilist niet meer, en is hij weggereden. Wellicht hielp het ook mee dat hij had gezien dat Peter zijn mobieltje had gepakt en een nummer intoetste.

Peter belde later het niet-urgente nummer van de politie om te vragen of hij aangifte kon doen.

De agent vertelde hem dat hij wel naar het bureau kon komen om aangifte te doen als hij dat persé wilde, maar dat de politie hoe dan ook niets zou doen. Reden was dat Peter en de automobilist elkaar niet kenden, en dat er dus weinig kans op herhaling of vervolg zou zijn. En als hij al aangifte zou doen, en als er dan toch onverwacht iets met die aangifte zou worden gedaan, kon Peters anonimiteit niet worden gegarandeerd. Dan zou zo'n hufter dus weten waar Peter woont.

Er zijn meerdere getuigen van dit voorval. Het signalement van de bedreiger en het kenteken van zijn auto zijn bekend. Opsporing zou dus een kwestie van een halve minuut zijn.

Mijn conclusie: je mag iemand expres in gevaar brengen, zelfs bij herhaling. Je mag iemand bedreigen. De politie doet niets.

Is dit normaal? Hoe zorg je dat de politie wel iets doet? Hoe kun je dan anoniem blijven, zodat de dader geen molotovcocktail bij jou naar binnen gooit, of jou later met een paar van zijn vriendjes alsnog te grazen neemt?

Of moeten wij ons gedrag aanpassen, naar de sportschool gaan, en een stuk agressiever worden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

A. Je moet aangifte doen. Anders doet de politie sowieso niets. Je hebt het recht om aangifte te mogen doen. Dit mag niet geweigerd worden. B. Het is aan te raden getuigen (meer als 1) mee te nemen. Die het hebben zien gebeuren. 1 getuige is geen getuige, dus je hebt er meerdere nodig. C. Je dient zoveel mogelijk gegevens aan de politie te overhandigen: kenteken, kleur auto, omschrijving bestuurder, chronologisch verhaal van hetgeen gebeurde. D. Je kan anoniem blijven als het om je adres gaat als slachtoffer. Je kan namelijk ten tijde van je aangifte domicilie kiezen. Dat doe je dan met het adres van het politie bureau en niet je huisadres in de aangifte te laten zetten. E. Of je elkaar nou wel of niet kent doet helemaal niet ter zaken als het om strafbare feiten gaat. F. Mocht de politie besluiten om niets aan je zaak te doen dan dienen ze je als slachtoffer daarvan in kennis te stellen. Jij hebt dan nog 14 dagen de tijd om hiertegen in te gaan middels een klacht niet verdere vervolging conform art. 12 Strafvordering. De feiten die je hier noemt en die strafbaar zijn als een misdrijf (dus niet eens een overtreding) zijn 285 Strafrecht (bedreiging) en 287 Strafrecht ivm 45 Sr (poging tot doodslag). Lijkt me reden genoeg om aangifte van te doen voor Peter. Het is niet normaal zoals de politie heeft gereageerd. Mocht Peter alsnog niet geholpen worden bij het politie bureau dan kan hij allereerst een klacht politie optreden hierover indienen bij de korpschef van de regio waar het politiebureau onder valt.

Hoe je zorgt dat de politie wel iets doet? Door 68 te rijden op een weg waar je 60 mag rijden... Dan springen ze opeens met hun lasergunnetjes van achter een boom vandaan om je erop te wijzen dat je een gevaar op de weg bent... Sorry, maar ik heb het idee dat de prioriteitenstelling van het landelijke blauw redelijk scheef ligt. Iets dat dankzij bovengenoemd verhaal weer een extra bevestiging krijgt.

Je schetst hier een bekend probleem dat we als samenleving helaas geaccepteerd hebben. Ik zou persoonlijk naar de politie stappen. Liefst met een getuige erbij en dan kijken hoe serieus ze ermee willen omgaan. Misschien is de agressieve automobilist wel een bekende van de politie en in dat geval sta je wel wat sterker. Helaas kun je niet voorkomen dat zo iemand wraak gaat nemen. Het recht zelf in handen nemen lijkt me niet wijs in dit geval. Zelf agressiever worden lijkt me ook helemaal niks want waar houdt het dan op?

Ik snap de reactie van de agent wel. Zolang er niets gebeurd kan er ook niets gadaan worden... Bovendien geef je zelf aan wat de aanleiding was en dit zou door een goede advocaat erg snel op uitlokking kunnen worden gegooid. Want dit is het in feitte ook... Als het tot een aanrijding was gekomen dan is de automobilist in praktisch alle gevallen fout. Maar dit is een typisch geval van "Als"... Draai het eens om? Voorbeeld: Je slaat iemand en je doet vervolgens aangifte omdat je bent teruggeslagen. Erg weinig kans dat je dan je gelijk krijgt... De politie moet overigens de anonimiteit van een slachtoffer kunnen garanderen. Wanneer het tot een zaak voor de rechtbank komt, komt de naam pas naar buiten. En daarbij heeft de agent terecht gewaarschuwd...

Tja het is te gek voor woorden. Ik heb vaker dit soort verhalen gehoord. Als er bij voorbeeld iets van je wordt gestolen en je weet wie het gedaan heeft zal die persoon niet door de politie worden benaderd, zelfs als je getuigen heb. Tenzij het om iets gaat van grote waarden. Een tijdje terug was mijn zoontje van 2 jaar in de auto in zijn autostoeltje (vast) samen met mijn autosleutels. De deuren zaten op slot en ik stond buiten de auto. Hij had niet de kracht om de deur open te maken, en omdat hij vast zat in zijn stoeltje kon hij ook het raam niet opendraaien. Ik de politie gebeld, ze wilde niet mijn auto open maken omdat er geen problemen waren met mijn zoontje. Als ik wilde dat de auto weer open ging moest ik zelf daar maar voor zorgen. Ik snap er niks van, waar is die politie eigenlijk voor, om bekeuringen uit te schrijven????

Vergeefse moeite. Wij hadden drugsdealers naast ons huis. Auto's etc werden vernield. Twee keer gefilmd dat agenten zich omdraaiden omdat ze zagen dat tuig een auto en huis aan het vernielen waren. Na indienen klacht tegen de politie werden wij aangepakt door de politie. Dus bij melding aan meldkamer werd voortaan verbinding verbroken. Nu verhuisd dus verlost van die ellende maar de politie heeft voor mij helemaal afgedaan. Een stel gefrustreerde idioten zijn het (nee, niet allemaal maar dat "mijn collega" gezeik, en dus het niet willen horen van kritiek op "mijn collega" is geen manier van omgaan met mensen. Klachten zijn trouwens na een jaar gegrond verklaard, natuurlijk alleen omdat we het laffe gedrag van de "collega's" op band hadden staan (en met "verzoek" om ook niet de publiciteit te zoeken erbij).

Je kunt zo een iemand blijkbaar net zo anoniem terugpakken: bijvoorbeeld door zijn kenteken op internet met het hele verhaal te publiceren.

Is het niet mogelijk de politie te bypassen en zelf een rechtzaak te beginnen tegen de bestuurder van de auto? Natuurlijk moet je altijd afwegen of het sop de kool waard is, maar wellicht is het een optie. Het anonimiteitsprobleem is daarmee natuurlijk niet opgelost.

Je kan altijd via de rechter afdwingen dat de politie en het Openbare Ministerie een zaak in behandeling neemt. Of je dan op veel sympathie kan rekenen is een andere vraag. Feit is dat het een laakbare fenomeen is. Bij ons in en om de flat worden regelmatig junks en zwervers gesignaleerd. We hebben een brief van de huurder ontvangen dat we de politie moeten bellen als zo iemand in de buurt hangt met niets te zoeken. 3x raden wat de politie dan zegt als je belt...

gegroet vragensteller, ik weet niet hoe je ervoor zorgt dat de politie wel wat kan doen. ik wil alleen ingaan op de laatste vraag. het is een goed idee (voor jullie) om op een vechtsport/fitness school te gaan. alleen niet met de intenties die je nu hebt, maar om meer zelfvertrouwen te krijgen ( en eventueel te kunnen incasseren.) ik vind het overigens niet zo raar hoor dat wanneer jij je middelvinger naar iemand opsteekt, mensen het niet negeren en verhaal komen halen (of meer). dat is nou een van de mooie aspecten van vechtsporten(controle over je lichaam). overigens is het ook een mis conceptie dat mensen die trainen, een bepaalde tak van vechtsport beheersen of afgetraind zijn per definitie agressief zijn. p.s. met vechtsporten bedoel ik thaiboxen kung fu(wushu) kickboxen karate, tae -kwando etc. dus geen cursus zelfverdediing of iets dergelijks. m.v.g.

De politie heeft dus aangeraden om geen aangifte te doen van een misdrijf, met de verklaring dat ze er waarschijnlijk toch geen werk van zouden maken, en als ze er wel werk van zouden maken dat ze het slachtoffer niet zouden beschermen tegen de dader. Ik zou de publiciteit zoeken. Niet om gegevens over de dader te publiceren, maar om het non-optreden van de politie aan de kaak te stellen. Daartoe zou ik eerst een journalist zoeken die bereid is mijn verhaal te publiceren. Daarna zou ik persoonlijk op het bureau aangife gaan doen met de troef van een publicatie over laakbaar politieoptreden dat burgers in gevaar brengt in mijn achterzak.

Nou ik zou sowieso aangifte doen. Waarom die politie agent zo reageert weet ik niet, het klinkt vrij onprofesioneel en dom. Het is niet niks wat er is gebeurt en ik zou het er noiet bij laten zitten. Voor het zelfde geld heeft een soortgelijk incident zich eerder afgespeelt en kan er een compositietekening van worden gemaakt. Ik zou ook een klacht indienen tegen de desbetreffende agent. Het is van de zotte dat zo iemand je eigenlijk vraagt om vooral geen aangifte te doen.

Als de politie de aangifte weigert op te nemen dan moet je contact opzoeken met de officier van justitie en daar je klacht neerleggen. De politie probeert hier simpel weg je af te schepen.

Hoe zorg je ervoor dat de politie iets doet.... Ik denk dat de politie in elk geval niet onze bediende of ons hondje is. Zo van 'Pak hem'..... Voor veel dingen ben je zelf verantwoordelijk en loop je zelf risico. Gelukkig. Dat is het gevolg van het leven in een vrij land. Wil je de voordelen, dan krijg je ook de nadelen.... Natuurlijk, als je echt vind dat je onrecht is aangedaan (en gezien je verhaal vind ik dat ook wel) dan kun je ze inschakelen. Je moet alleen wel bewijs hebben. Dus een sluitend verhaal, bewijzen en getuigen. Als je dat niet hebt wat moeten ze dan? Dan zou elke klojo die een hekel aan je heeft naar de politie kunnen stappen met een mooi duimzuigverhaal. Dat zou je toch niet willen? Hoop ik? Dit is een heel duidelijk geval van Pech gehad. Maar in dit leven bestaan er geen verzekeringen of garanties voor alle soorten pech. Wat het ook nog een beetje spannend houd:)

Wat ik hier in de antwoorden een beetje mis is de verantwoordelijkheid van de politie om de bewijzen te verzamelen. Het kan natuurlijk geen kwaad als je zelf een aantal betrouwbare getuigen meebrengt, maar voordat er eventueel een strafzaak komt zal de politie toch het bewijs rond moeten krijgen en vast moeten leggen, dat is volgens mij inclusief eventuele getuigenverklaringen, zowel van 'Peter' als van de tegenpartij als die er zijn. Getuigenverklaringen zijn natuurlijk niet altijd de meest betrouwbare grondvesten voor feiten, maar als je getuigen hebt is het een goed idee die mee te brengen bij aangifte. Er wordt hier al wel gezegd dat de politie je aangifte moet opnemen, dat is ook zo voorzover ik weet. Ik ben desondanks wel eens in een vergelijkbare situatie geweest dat iemand op klaarlichte dag bij mij probeerde in te breken door een ruit in de voordeur in te tikken en de politie me sterk afraadde om aangifte te doen omdat de dader daar alleen maar bozer van zou worden en hij toch slechts een boete zou krijgen van ongeveer €100,-. Ik heb toen uiteindelijk geen aangifte gedaan omdat het me niet waard was. De identiteit van het slachtoffer / aangever is ook zo'n lastig punt. Voorzover ik weet is het een algemeen beginsel in het recht dat een verdachte het recht heeft tegenover zijn aanklager te staan en de aanklacht waar mogelijk te weerleggen. Dit zal betekenen dat je identiteit als slachtoffer / aangever nooit 100% verhuld kan worden. Je kunt inderdaad domicilie kiezen op het politiebureau, maar dat is in een zaak met een gevaarlijke dader en de mogelijkheid op represailles geenszins een garantie. Er wordt nog wel eens per abuis in een proces-verbaal toch je eigen adres of iets dergelijks vermeld en dat proces-verbaal krijgt de verdachte uiteindelijk wel onder ogen, al dan niet via zijn advocaat. Of een politiefunctionaris ook al bij het horen van een verdachte naar aanleiding van een aangifte moet of mag zeggen wie de aangifte heeft gedaan is mij niet duidelijk. Op zich moet je plechtige woord genoeg zijn voor het doen van een initiële aangifte, dat wil zeggen het doen van een valse aangifte is eveneens strafbaar en de bedoeling daarvan moet dan ook haast wel zijn om een garantie in te bouwen tegen valse aangiftes. Dit betekent echter ook in de meeste gevallen dat je als aangever niet alle bewijzen hoeft te overhandigen aan de politie, het verzamelen hiervan is tenslotte (grotendeels) hun taak.

Overval een bank, beroof een oud vrouwtje, parkeer je auto ergens langs de weg waar dat niet mag... Dan is de politie er meteen bij om je te helpen... Maar als je ze zelf nodig hebt, ja dan, dan moet je maar hopen dat ze komen... Het verhaal hierboven bevestigt het alleen maar... kromme argumenten om recht te spreken...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100