Waarom herdenken we nu sinds kort de Slavenhandel?

En doen de Italianen het ook? De Romeinen hebben ook flink huisgehouden, vroeger.

Gaan de Fransen ook nog hun excuses aanbieden voor de bezetting van Nederland bijv.? Wordt er nog werk gemaakt van zaken die ons Nederlanders zijn aangedaan?

Komt het ook voor in andere landen dat men een deel van de bevolking ineens een soort van "nationaal schuldgevoel" aan gaat praten over iets wat generaties ervoor heeft plaatsgevonden?

Is er een bepaalde verjaringsdatum te noemen? Bijv. zaken die 300 jaar geleden zijn voorgevallen pakt men niet op maar 150 jaar nog wel?
Komen die Italianen weer goed weg.

Of gaat het op basis van geldelijk gewin?
Dan zou het fijn zijn als de Romeinen, Italianen, ook eens wat kransen gaan leggen. Die hebben er zat aan verdient.

Wie bepaald dit? Wie heeft het in Nederland bepaald dat er een krans gelegd moet worden.

Veel vragen maar ik snap er helemaal niets van. Dat blijkt wel denk ik.

Slavenhandel was erg, maar kon alleen bestaan met medewerking van heel veel Afrikanen, die zelf ook slaven hielden en nu in deze tijd het nog steeds doen, daar hebben ze de Nederlanders niet voor nodig, nu niet en toen ook niet.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Slavenhandel werd al afgekeurd in Engeland en Amerika in de periode 1737-1809 door o.a Thomas Paine. In 1807 werd slavenhandel en aller erom heen in het Britse rijk verboden. In Nederland stuitte de afschaffing van de slavernij vooral op weerstand vanuit de christelijke kerken. Zelfs ik ben nog in mijn jeugd op catechisatie gehersenspoeld door de gereformeerden met rechtvaardiging voor de slavernij. 50 jaar na Engeland, 50 jaar beste Johan, overwon weldenkend Nederland de christelijke tegenkrachten en werd ook hier de slavernij afgeschaft. Nederland was dus wel een der laatste landen. Er was in Amerika een burgeroorlog nodig om de slavernij in de biblebelt aldaar afgeschaft te krijgen In Nederland ging men echter vrolijk door: er werden grote groepen Javaanse, Indiase en Chinese contractarbeiders getransmigreerd. Een fijner woord voor afgevoerd in slavernij. Maar anderen besloten nog steeds dat jij moet gaan en er was geen spreke van een vrije keus. Verjaringstermijn, die is eigenlijk heel juridische te bepalen. Op het moment dat je had kunnen weten, dat het fout was wat je deed ben je schuldig, ook achteraf. Laten we die datum ruimhartig stellen 1800. Of die datum ook een basis kan vormen voor een vergoeding is maar zeer de vraag. Dan zou je ook alle arbeiders uit de industriële revolutie een achterafbetaling moeten doen. Hun lot was niet beter dan dat van slaven of contractarbeiders. Het is natuurlijk wel waar, dat we de ontwikkelingshulp, waarvan een groot deel in de zakken van anderen aan wie het toekomt verdwijnt, beter zou kunnen worden gericht op het bij de tijd brengen van onze ex kolonies. Hoe kan ik niet zo zeggen, maar het principe moet er zijn.

Ja, het is over heel de wereld dat bevolkingsgroepen anderen vreselijke dingen hebben aangedaan. Het is net of wij in het westen nu zover zijn geevolueerd dat we in ons maatschappij-sociaal bewustzijn, begrippen als schuld en boete toelaten. Het lijkt of er in vroeger tijden een gewetenloze ""staat"" was die verkeerde dingen deed. waar het individu niets mee te maken had. Wij, de burgers, zijn zelf de staat, dat beseffen we nu. Daarom gedenken Duitsers en Nederlanders nu dat er vreselijke dingen zijn gebeurd in 40-45. En daarom is het besef gegroeid dat er door Nederlanders vreselijke dingen zijn gedaan in Indonesie. De nabestaanden van de slachtoffers van de slavenhandel zijn reeel dichtbij, onder ons levend. Er is een besef gegroeid, dat als wij die voorouders niet naar Suriname hadden gebracht, dat zijn dan nog in Afrika zouden wonen. Dat met name van die verschijnselen als matriarchaat en afwezige vaders door het bestaan als slaven in de genen van Surinaamse families terecht zijn gekomen (en er ook weer uit zullen verdwijnen). Als westerse wereld hebben we geleerd maatschappelijke verantwoordelijkheid te nemen. En dat doen we dus ook. Je kunt het ook historisch bewustzijn noemen. Al die voorgaande slavernijen en oorlogen zullen, als ze traceerbare sporen hebben nagelaten, zeker hier en daar nog worden herdacht. Persoonlijk vind ik het mooi.

Slavenhandel is in 1859 afgeschaft door Nederland. Mensen die zeggen nu nog last te hebben van de gevolgen van slavenhandel, hebben duidelijk een probleem met zichzelf. Toch mag natuurlijk iedereen herdenken wat hij wil, maar een herdenking op nationaal niveau is volstrekt overbodig. Dit zou over 100 jaar ook moeten gelden voor de Tweede wereldoorlog.

Ik denk dat dit herdenken komt doordat er een bepaald aantal mensen is die ten aller tijden wat te zeuren heeft en overal recht probeert te krijgen of te zoeken. Het moet toch niet gekker worden, hebben ze niks beters om zich druk over te maken? Je kan toch niet verwachten dat ik me bijvoorbeeld ga excuseren bij een Indonesiaan, voor iets wat iemand van 3 of meer generaties geleden gedaan heeft? En wat schiet die Indonesiaan ermee op als ik het wel zou doen? Denk je nu echt dat hij eindelijk rustig kan slapen? Waarschijnlijk weet hij niet eens dat zijn land ooit een kolonie van een ander land is geweest. Mij gaat dit alles te ver. Gebeurd is gebeurd en gedane zaken kennen geen keer.

Je zegt "we" in je vraag. Ik heb de slavenhandel niet herdacht.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100