Hoe fout is het om een fout te maken?

Van wie accepteren we wel fouten en van wie niet?

Wat zal de reactie zijn van de persoon als ie wordt gestraft voor zijn fout (denk aan weestanden, rechtzaken e.d.) of zou de persoon al van zijn fout geleerd kunnen hebben? Hoe erg de fout ook is. Immers een ezel stoot niet drie keer tegen eenzelfde steen (oké, oké, wel twee keer!!). Lik op stuk beleid is n.m.i. geen optie of zien jullie dit anders? Over het algemeen zit er een egoïstisch tintje aan de fout die er gemaakt wordt. Is deze in ons voordeel dan houden we onze mond dicht en als dit ons nadeel is vliegen we een ander 'bijna' in zijn haren. Denk maar aan de kassa juffrouw en de chirurg...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ha, die Ditbenik; Ik denk dat de beoordeling van fouten staat en valt met de ernst en hoe vaak ze voorkomen. Van een kassajuffrouw in de supermarkt accepteren we dat ze zo af en toe een artikel verkeerd scant of dat er geen stickertje opzit. Van de chirurg in het ziekenhuis accepteren we eigenlijk geen enkele fout.

Helemaal niets fout aan, maar als je voor de derde keer dezlefde fout maakt, dan houden ze jouw verantwoordelijk vanwege recidive... Je bent op een feest en je stoot per ongeluk een vol glas wijn om, niemand die jou iets vraagt en iedereen rent om het gemorste op te ruimen. Je bent nog steeds op hetzelfde feest, even later gooi je weer een vol glas met wijn om, nu kijken ze je aan, maar het kan gebeuren,niet dan. Je bent nog steeds op hetzelfde feest en je stoot voor de derde keer een vol glas wijn om, ik vrees dat je nu moet uitleggen wat er met je aan het doen bent en of je het nu zelf wil gaan opruimen...

Hangt van de situatie af. Als jij een fietsband plakt en na oppompen blijkt die nog lek te zijn, dan is die fout niet zo erg. Werk jij in een ziekenhuis en je vergeet tijdens een operatie het mesje in de maag van een patiënt, dan is dat een fout waar grote gevolgen aan vast zitten. Snap je? Iedereen maakt fouten, van fouten leer je, maar er is een groot verschil in het soort fouten dat je kunt maken. Het hangt dus puur van de persoon in kwestie, het beroep, de omstandigheden et cetera af wat de fout is en wat de consequenties ervan zijn.

Ik accepteer van iedereen fouten, maar dat wil niet zeggen dat iedereen fouten kan maken zondefr dat dit consequenties heeft. Als ik iemand aan het werk zou hebben die een opdracht krijgt die hij gemakkelijk zou moeten kunnen uitvoeren en deze maakt grove fouten dan accepteer ik het wel maar leidt dit er toch toe dat ie mag gaan. [uiteraard ook weer afhankelijk van de situatie] Als ik tegen me neefje [jaar of 4] zeg dat ie zn jas moet pakken en hij komt terug met die van zn broertje dan accepteer ik dat ie de verkeerde heeft meegenomen maar stuur hem wel terug om hem om te laten ruilen.

Iedereen maakt fouten. Op het moment dat ik geen fouten meer maak ziet het er slecht voor me uit. Sommige mensen geven hun fouten nooit toe en dat is pas echt moeilijk te accepteren.

Errare humanum est. Vergissen is menselijk. Maar hebt je over een typfout of het per ongeluk uitzetten van de koeling van een kerncentrale?

In bepaalde sectoren (kernenergie, vervoer, geneeskunde, productei geneesmiddelen, banken(?)) wordt de nul-fouten (zero-defaults) als norm gehanteerd. In andere sectoren (bv. autoindustrie) hanteert men de norm PPM (part per millions) en die ligt voor een luxe japanse wagen op ongeveer 120 ppm. In de diensten sectoren ligt dat veel hoger : 1à 5 % en in de horeca kom je gemakkelijk aan 10 %. Dus een hele gradatie en dan wil het niet hebben over subjectieve fouten maar fouten die een afwijking zijn op de gestelde norm.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100