Waarom zijn sommige mannen bang om vader te worden?

Mijn man en ik zijn al een aantal jaren bij elkaar en ik verlang ernaar om kinderen te krijgen, maar hij heeft verschillende smoesjes om het uit te stellen (verantwoordelijkheid, financiën...). Hij weet zelf ook niet waarom hij het nou eigenlijk niet wil, waar hij nou bang voor is. Heeft iemand van jullie een idee?

Weet jij het antwoord?

/2500

Dat komt vaker voor bij mannen. Mannen hebben nou eenmaal niet zo'n biologische klok als vrouwen. Ze vinden grote veranderingen vaak heel moeilijk. Denk maar aan een nieuw huis, ander interieur of zelfs de keukenkastjes die veranderd zijn, kunnen mannen wel eens lastig vinden. Laat het een tijdje rusten. Hoe meer jij er over begint hoe enger hij het vindt. Ga af en toe naar vrienden met kleine kinderen. Vaak komt er een moment dat hij plotseling ook wilt. Ach en als je per ongeluk zwanger zou raken, zou hij het ook accepteren hoor.

Ja, ik kan het wel begrijpen. Het kan verschillende oorzaken hebben. Een kind opvoeden geeft een grote verantwoordelijkheid. Daar moet je samen aan toe zijn. Het is een geschenk, maar niet alleen maar leuk. Het vraagt n.l. je hele leven. Het kind is bepalend voor je doen en laten. Je bent niet meer zo vrij als je was. Verder willen sommige mannen nog geen kinderen omdat ze zich dan gebonden voelen in hun relatie. Niet dat die relatie op dat moment slecht zou moeten zijn, maar door het krijgen van een kind wordt het wel veel meer bindend. Een kind krijgen kan ook alleen maar als je dit echt samen voor de volle 100% wilt. Dan alleen kan je het aan en is er voor het kind een veilige en liefdevolle omgeving waarin het verwacht wordt en waardoor er dus toekomst voor dat kleintje is.

Er zijn ook vrouwen die bang zijn om moeder te worden hoor (; Maar misschien wil hij wel helemaal geen kinderen en durft hij dit niet te zeggen omdat hij bang is jou kwijt te raken. Daarnaast kinderen krijgen heeft nogal wat impact op je leven. Allerlei dingen die nu normaal zijn kunnen straks niet meer zomaar. Zoals op het laatste moment besluiten naar de kroeg te gaan. In plaats van om 8 uur thuis komen het eens 3 uur maken enz. Dat is een verlies van vrijheden. Natuurlijk wordt er altijd gezegd dat je er een heleboel voor terug krijgt, maar dat is vooraf maar moeilijk te zien. Zeker als je zelf geen sterke kinderwens hebt. Een andere mogelijkheid is dat hij bang is geen goede vader te zijn. Als je ergens nog aan moet beginnen en je bent bang dat je er slecht in bent is dit geen goede motivatie.

vind het niet verantwoord om kinderen nu te laten opgroeien in een wereld waar iedereen voor van alles en nog wat uitgemaakt te moeten worden, waar kinderen en ouders niet veilig over straat kunnen. Als ouder, en speciaal als vader, zal ik de plicht hebben om mijn kind/kinderen op te kunnen laten groeien zonder dat zij zich zorgen hoeven te maken over hun veiligheid. En als ik die ze niet kan geven of niet kan beschermen omdat er pubers met pistolen rondlopen, dan neem ik mijn verandwoording en beslis dat ik geen kinderen laat opgroeien in een wereld waarin het onverantwoord is om deze te krijgen. Hoe graag ik ook vader zal willen worden!

Bronnen:
Mijn eigen mening

Er zijn meerdere redenen om bang te zijn. Misschien wel voor jouw omdat jij het zo graag wilt en hij nog niet. Misschien wel door de druk die jij misschien (onbewust) bij hem neerlegt. (geduldig wachten kan ook als een druk aanvoelen). Misschien wel voor die sociale druk van jullie ouders, grootouders, of de samenleving. Dat hij een natuurlijke 'hak in het zand' houding aanneemt. Misschien omdat hij bang is om zijn vrijheid te verliezen. Misschien omdat hij de prestatiedruk niet aankan om het gezin te moeten blijven onderhouden. Misschien weet hij niet hoe hij ze moet opvoeden. Waarmee hij zelf misschien niet een goede opvoeding heeft gehad als voorbeeld. Misschien voelt hij zich niet fit genoeg om altijd sterk te zijn (om het geschreeuw en drukte om zich heen te hebben). Misschien wilt hij het kind wel niet onderbrengen bij de opvang omdat jullie beiden willen blijven werken. Misschien omdat jullie op dit punt meer en meer uit elkaar groeien. Misschien omdat hij bang is dat het kind er voor jullie zal zijn, ipv dat er een nieuw unieke ziel op de wereld wordt gezet die een eigen leven zal opbouwen. Ik noem maar wat op. Ik denk dat je zelf merkt dat je de druk niet kan blijven opvoeren. Want hoe groter de druk, hoe standvastiger hij wordt. Dit maakt het dan ook wel een lastig pakket waar jij je in bevindt. Je kunt de antwoorden uit deze vraag eens uitprinten en aan hem laten lezen. Misschien dat hij dan wat opener wordt. Ook zal je bij jezelf eens kunnen nagaan waarom kinderen voor jouw nu zo belangrijk is. Ook daarin zal jij open en eerlijk moeten zijn. (je eerste reden is vaak niet de echte diepgaande reden). Succes.

(95% onterrechte) vrees voor: Grote verandering, beperking in tijd en financieen (hobby), faalangst als vader, belastend verantwoordelijkheidgevoel, eeuwige (indirecte) binding met moeder (lastig bij vervolg relaties), permanent karrakter, delen/verlies van aandacht van je liefje, voorzien van gelazer met dat "rot jong",(kan nog wel even door gaan :). Had ik ook !....ik moet er nu niet aan denken kinderloos de aarde te verlaten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100