Zouden alle ouders scholing moeten krijgen in opvoeden of moet er alleen ingegrepen worden als het mis gaat of mis dreigt te gaan?

Voor alles wat je doet, heb je papieren nodig. Zelfs als je een nieuw apparaat koopt, zit er een gebruiksaanwijzing bij. Een kind opvoeden mag elke ouder. En soms gaat dit mis. Door de kleinere gezinnen en de grotere afstand tussen de generaties wordt opvoeden niet meer overgedragen van ouder op kind.
Ook de maatschappij steekt anders in elkaar. Die is individualistischer geworden en er wordt vaak door beide ouders gewerkt.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is lastig: enerzijds doet overheidsbemoeienis bij opvoeding me denken aan het pakket dat alle jonge ouders thuisgestuurd krijgen sinds onze vriend Rouvoet minister van jeugd en gezin is. Dit is het soort bemoeizucht waar ik weinig mee op heb. Anderzijds zou het natuurlijk mooi zijn als je zo problemen kon voorkomen i.p.v. later genezen. Ik vermoed echter dat een soort verplichte cursus het probleem alleen maar verschuift. De mensen die zich op tijd zullen melden voor zo'n cursus, zijn dezelfde mensen die ook op tijd het consultatiebureau vinden, op tijd kinderopvang regelen, op tijd goed geinformeerd raken over hoe je zo'n kind nu moet opvoeden etc. Kortom: de mensen die probleemloos bij de eerste les van zo'n cursus aanwezig zijn, zijn meestal de mensen die hem niet nodig hebben. De gedachte dat je met zo'n cursus ook de 'probleemgevallen' bereikt (verslaafde ouders, vader weg en moeder in de problemen, ouders die de taal niet machtig zijn, mensen die hun weg in het systeem niet weten te vinden) is denk ik onjuist. Die zullen ook in de eerste stap van het proces de weg moeilijk kunnen vinden. Je kunt ze, zodra je weet dat iemand zwanger is of een kind heeft gekregen, d.m.v. boetes of wat al niet, DWINGEN om aan zo'n cursus mee te doen, maar dat wordt volgens mij een onverkwikkelijke aangelegenheid voor zowel ouders als de ambtenaren die dit moeten uitvoeren. Voor mensen in de hulpverlening e.d. is het natuurlijk schrijnend om te zien hoe dingen al zijn misgelopen voor zij erbij kwamen, en dan is de eerste impuls om te denken: 'Waren we hier maar eerder bij geweest!' Volgens mij KAN dat echter niet zonder te vervallen in een soort totalitaire overheidsbemoeienis. Een overheid in een serieus vrij land kan niet zeggen: 'Volgens ons wordt u geen goede ouder, en dus dwingen wij u om nu op cursus te gaan!' Het is daarom denk ik het treurig lot van een hulpverlener, onderwijzer etc. om altijd reactief op te treden. Mensen moeten eerst de boel in de soep draaien OF om hulp vragen voor je iets kunt doen. Je kunt dus nooit iedereen op tijd helpen... Een systeem waarin je die hulp al op voorhand opdringt is namelijk veel erger dan de kwaal die je ermee probeert te voorkomen.

Daar vraag je wat! In eerste instantie zou ik zeggen : nee. Niet alle ouders. Je hebt volkomen gelijk,dat er veel ouderparen zijn,die de hele dag aan het werk zijn,en weinig of geen tijd hebben voor de opvoeding.Dat wordt dan voor zover aan anderen overgelaten:overblijven,naschoolse opvang e.d. Mijn mening is dan:als je carrière wilt maken en veel geld verdienen,neem dan geen kinderen.Die zijn de dupe van jou/jullie.Ze krijgen geen aandacht genoeg,zijn vaak aanzichzelf overgelaten,en gaan hun eigen leven leiden,terwijl ze in hun jonge jaren juist die aandacht en liefde zo keihard nodig hebben. Er zijn echter ook veel ouderparen,die hier een oplossing voor gevonden hebben. Of de moeder is gewoon thuis,en is er voor de kinderen en opvoeding(in de ogen van weer anderen een ouderwetse manier en niet geémancipeerd)of vader en moeder hebben een deeltijdbaan,waardoor afwisselend een van de ouders altijd aanwezig is,zodat er altijd aandacht voor de kinderen is.Ik ken verschillende gezinnen,waar deze manier prachtig werkt! En bij de gevallen waar het echt mis gaat:ja daar zou een begeleiding van de ouders een uitkomst zijn.Maar dan moet dat wel een begeleider zijn,die uit praktijkervaring kan opvoeden,en niet iemand die er voor "gestudeerd"heeft.Want uit een boekje kun je niet opvoeden. Dit is mijn mening,er zullen er nog wel ndere zijn. Groeten

Hoewel ik tegen verregaande overheidsbemoeienis ben, lijkt een soort vrijwillige introductiecursus opvoeden tijdens de zwangerschap me een goed idee. Gewoon voor iedereen. Ik denk ook wel dat daar belangstelling voor is. Verder zou ik niet willen gaan, immers: wat doe je met mensen die die cursus niet willen volgen? Verbieden kinderen te krijgen? Verplichte controle door de Raad vd Kinderbescherming?

De laatste 30 a 40 jaar is er meer veranderd in het opvoeden van kinderen dan de 100 jaar ervoor. De hele maatschappij verandert in een steeds sneller tempo. 2verdieners kwamen vroeger vrijwel niet voor. Moeder de vrouw was thuis voor het eten, het huishouden, de was en vooral voor de kinderen. Als een vrouw nu thuis blijft voor de kinderen wordt dat vaak niet gewaardeerd door de werkende vrouw. Die vinden dat maar slap gedoe, je onttrekken van de maatschappij. Lekker lui thuis zijn ,een beetje koffie drinken met de buurvrouw en zo af en toe de kinderen van school halen en brengen. Wat boodschappen doen en dan nog meer koffie drinken. Nog niet zo lang geleden was huisvrouw zijn een zeer gewaardeerd en zwaar beroep. Nu lijkt het voor sommige iets minderwaardigs! Door al deze nieuwe ontwikkelingen lijkt het kinderopvoeden er bij in te schieten. voor tweeverdieners zijn kinderen hebben vaak lastig, ze moeten zoveel regelen! dan zijn ze weer ziek of vrij van school,of vakantie's. Hierdoor komt het opvoeden steeds vaker in het gedrang.daardoor gaat veel informatie verloren over het opvoeden van kinderen. Zouden voor deze ouders dan nog tijd zijn voor een scholing kinderopvoeden? Ik ben bang van niet. En dan ingrijpen als het mis gaat? Wat mis gaat?????

Er zijn ouders die hun kinderen waarden en normen meegeven en niet alleen "om een beter toekomst dan wij te hebben" En dat zijn meestal hoger opgeleide ouders met verantwoordelijkheidszin. Je hebt ook in de Gauscurve ouders die kinderenwillen omwille van de procreatie , dat hun naam voortbestaat, omwille van een geïdealiseerd marketing gezinsmodelletje. En dan heb je de grote middenmoot die het probeert geod te doen maar in deze hectische maatschappij met meestal tweeverdieners is dat een buitengewone opdracht. Hoevele ouders tolereren frekwent tv gebruik, fast food, onbeperkt telenet en straatlopen omdat ze zelf zo slecht georganiseerd zijn , of omdat ze dit maar normaal vinden . En zo krijg je hyper verwende individualistische jochies met asociaal gedrag. Dus ja, de school zou hierbij een grotere rol kunnen spelen. Het is wel heel moelijk als leerkracht om niet betuttelend of te paternalistisch over te komen in gevallen van flagrant ouderverzuim. Zeer goede vraag heel moeilijk antwoord, besef ik al schrijvende. Maar ik ga voor een bewuste JA.

Beroepsmatig loop ik hier vaak tegenaan. De problematiek die ontstaat door incompetent opvoeden is groot, breed en langdurig voor het kind. Een drietraps opvoedcursus voor aanstaande ouders (eerste kind) / peuter / puber zou verplicht gesteld moeten worden. Het biedt ook de kans om probleemsituaties vroegtijdig te signaleren en actie op te ondernemen middels een gezinscoach. Peuterspeelzalen en scholen zouden hier een belangrijke rol in kunnen gaan spelen. Een beknopt antwoord op een complexe materie.

Ook opvoeden is aan mode onderhevig en mensen kunnen heel geldige redenen hebben om van de heersende mode af te wijken. Het zou ook goed kunnen dat het beste opvoedkundige model niet strookt met wat de regering uit andere overwegingen graag ziet, dus de regering zou het beter niet uitvoeren. Maar je zou toch minstens concensus moeten hebben en dat zie ik niet gebeuren.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100