Hoe vertel je voorzichtig aan je buren dat we hele dunne muren hebben?

Ze hebben dagelijks flinke ruzie!
Er word gegild en geschreeuwd en ik hoor alles letterlijk!
Ze wonen er pas 3 weken en weten waarschijnlijk niet dat we hier hele dunne muren hebben.
Ik heb ze 1 keer gezien en 21 keer gehoord;-(
En weet echt niet hoe ik dit aan moet pakken!

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ik zou, nu alle verhuisellende achter de rug is, gewoon eens aanbellen, en je voorstellen. Bij die gelegenheid kan je dan terloops vragen , of ze geen last hebben van jullie muziek/tv, omdat je weet, dat de muren superdun zijn, en de vorige bewoners er je wel eens over hebben aangesproken, dat de muziek te laat te hard stond.... En dan maar hopen, dat het kwartje valt...... ;-))

Je kan er en opname van maken en anoniem door de bus gooien. Weten ze waar ze aan toe zijn.

Terugschreeuwen? Briefje in de brievenbus? Even heel iets anders: hebben ze kinderen? Als dat zo is, maak hiervan dan melding bij het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling. Zij zullen de situatie dan bekijken om te kijken of de kinderen geestelijk misbruikt worden. Klinkt als een groot woord, en dat is het ook. Het effect dat ruzieënde en schreeuwende ouders op kinderen hebben is niet te onderschatten.

Als je alles letterlijk kunt verstaan zoals je zegt, dan moet je gewoon eens terugroepen: Kan het wat rustiger? Dan zullen ze jou ook wel verstaan en begrijpen dat alles wat ze tegen elkaar schreeuwen ook door jou gehoord wordt. Gooi er anders een briefje in de bus, dat je er last van hebt. Toegevoegd na 2 minuten: Of spreek ze eens aan op het moment dat je ze bij hun voordeur ziet, en het op dat moment even koek en ei is. Stel je even voor en vraag of ze wat minder hard willen praten daar de muren erg dun zijn.

Triest dat ze zoveel ruzie hebben... Ik denk dat ik een praatje aan zou knopen met de buurvrouw. Misschien heeft ze ( of beiden) wel een handje hulp nodig?

Vraag ze een keer op de koffie. Dan heb je wat meer achtergrond en misschien komt het dan een keer ter sprake. Wie weet 'schreeuwen' ze wel om hulp.

Voor jou is het geluidsoverlast. Voor je buren een dagelijkse hel. Waarschijnlijk zijn ze zich onderhuids heel goed bewust dat dit niet is waarvoor ze ooit samen zijn gaan wonen, maar hebben ze een duwtje in de goede richting nodig. Geen gemakkelijke opgave. Iets te weinig tact en het wordt alleen maar erger, maar misschien kun je iets met onderstaande website. Succes.

Bronnen:
http://www.huiselijkgeweld.nl/

Wat ik zou doen, is gewoon aanbellen bij de buren. Probeer gewoon een paar minuten de prietpraten (alles klaar/ingericht, etc.?). Je kunt daarna gewoon heel luchtig zeggen waarvoor je komt, dat de huizen nogal gehorig zijn en dat je ze regelmatig hoort. Je hoeft helemaal niks te zeggen over de ruzies. Sluit het gesprekje dan ook weer net zo luchtig af, door bv. te zeggen dat je hoopt dat ze zich snel thuisvoelen in hun nieuwe huisje. Op zo'n manier kunnen de buren eigenlijk niet boos op je worden. Je bemoeit je nergens mee, je laat ze zich niet te ongemakkelijk voelen en jij hebt de boodschap overgebracht. Zorg wel dat je duidelijk maakt aan hen dat de gehorigheid de reden is dat je langs kwam. Anders raakt je boodschap een beetje zoek in de prietpraat. Ik zou het in ieder geval prettig vinden als mensen het zo bij mij zouden melden. Ik begrijp dat dit persoonlijk is en dat niet iedereen zich prettig voelt bij een directe confrontatie. Briefjes in de brievenbus zou i.i.g. niet mijn voorkeur hebben. Het geeft een nogal vervelende sfeer als je elkaar regelmatig tegenkomt.

Je zou een paar keer heel luidruchtige seks moeten hebben! Misschien,dat ze het dan door krijgen en het is nog leuk/lekker ook. Niet voor de buren natuurlijk!

Nodig die mensen eens uit voor een kopje koffie , en vertel ze voorzichtig dat je met de vorige buren veel last gehad heb door geluidsoverlast , en heel erg hoopt dat nu beter wordt. Wel heel erg vervelend voor je. sterkte ermee.

Ik zou op een dag als je zeker weet dat ze thuis zijn, eens lekker lang gaan zingen; van smartlap tot aan opera. Wie weet wordt je nog ontdekt en krijgen de buren door dat ze gehoord worden. Sla je meteen twee vliegen in 1 klap.

Heel eerlijk gezegd denk ik dat ze het heus wel weten, ze zullen het toch ook wel horen als jij de wc doortrekt oid. Ik denk dat het mensen zijn die altijd lawaai over zich zullen hebben (helaas). Maar probeer het gewoon, biedt ze een welkomsbloemetje aan en bespreek dan tussen neus en lippen door dat de nadelen van het huis toch de gehorigheid is (iets in de trant van als jullie de krant omslaan kan ik dat horen, man zo gehorig joh) en hoop er dan het beste van.

Als je alles hoort door dat dunne muurtje, dan lees je deze vraag hardop voor nu, ja nu op dit moment... Dikke kans dat ze alles zullen verstaan...

Je kan en mag ze gewoon aanspreken op het feit dat de muren zo dun zijn. Je hoeft het niet over de ruzie 's te hebben. Als je meld dat je de laatste tijd nogal last heb van geluidsoverlast dan kunnen hun eigen conclusies wl trekken. En misschien is wel iets anders aan de hand dan je op het eerste gezicht zou denken. Wij het thuis met onze nieuwe buurvrouw. Een tijdje nadat ze er was gaan wonen rook het hele pand dagelijks naar de wiet-lucht. Dat veroorzaakte logisch nogal wat overlast. Aangezien we een luchtsysteem hebben wat ook nog op alle appartementen aangesloten, kwam het ook binnen en bleef het niet bij het trappenhuis. Omdat we de buurvrouw niet zo vaak zagen en niet zo goed kenden hebben we een briefje geschreven. Daarin uitgelegt van de wietlucht en het luchtsysteem in huis. En netjes gevraagt of het misschien bij haar vandaan kwam. Wat bleek ze rookte idd wiet, maar vanwege hevige rugpijn. Ze was zich absoluut niet bewust van het feit dat wij daar last van hadden. Ze heeft oprecht haar excuses aangeboden en nagedacht over een oplossing. Daarna hebben we nooit meer last gehad van een wietlucht in het pand. Zo zie je maar, netjes vragen, zelfs via een briefje kan de overlast verminderen zonder dat daarbij gelijk een burenruzie ontstaat.

Op het moment van de ruzie kan je niets doen. Die mensen zitten dan zo in hun emotie dat elke druppel een ontploffing veroorzaakt. Dus op een ander moment. Bijvoorbeeld als je ze tegenkomt, kun je ze vertellen dat ze dan en dan ruzie hadden. Of "jullie hebben best vaak ruzie he?" Of "Gisteren ging het flink tekeer tussen jullie" En ja, ik snap dat je die woede niet over jezelf wil halen, dat je al die opgestapelde ergernis en boosheid op jouw wordt afgereageerd.

Gewoon aanspreken op een goed moment. 'Sorry, ik kan het ook niet helpen dat het zo gehorig is maar ik kan jullie gesprekken bijna letterlijk horen.' Als er kinderen in het gezin zijn, zou ik gaan bellen met "huiselijk geweld" o.i.d.. Je kunt dit anoniem doen.

"Hoe vertel je voorzichtig aan je buren dat we hele dunne muren hebben?" Je hebt een klein aantal opties: *Heb moed, stap erop af, en vertel oprecht dat je er last van heb. *Als je voelt, wanneer je dat oprecht zou doen, dat hun agressie naar jou zal worden gericht, dan kan je er 'een officiele zaak' van maken. *En als je dát, 'een officiele zaak', liever niet zou willen, dan heb je er nog maar 2 opties: -accepteren, of: -verhuizen...

Ga een keer bij hen op de koffie en vraag of ze geen geluidsoverlast hebben van jullie, aangezien het nogal dunne muren zijn. Hopelijk begrijpen ze de hint dan. Ik begrijp dat het een lastige situatie is, en op den duur ook wel erg storend, lijkt me!

Gewoon wat van zeggen, zelfs Madonna is er voor aangeklaagd

Bronnen:
http://www.jahw.nl/madonna-aangeklaagd-doo...

Je steekt een briefje in de bus en vertelt daarin precies waar het op staat, voor het van kwaad naar erger gaat en je elke nacht uit je slaap wordt gewekt door lawaai.

Ik heb zelf een onderbuurman die nogal van hele harde muziek houdt. Toen wij er een week of vier woonden en elke dag mochten meegenieten van zijn herrie, ben ik gewoon een keer langsgegaan. Ik heb aangegeven dat ik graag afspraken wilde maken. Hij was zich er totaal niet bewust van dat wij zijn muziek zo goed konden horen en is toen zelfs bij ons thuis komen luisteren. Hij schrok er echt van. Nu hebben we de afspraak dat hij als hij thuiskomt van zijn werk de muziek even een halfuurtje heel hard 'mag' (klinkt een beetje schools) en na 20u niet meer. Als wij een feestje hebben gooien we ook een briefje bij hem in de bus en laten we onze gasten hun schoenen uitdoen zodat hij er geen last van heeft. Dat werkt prima en we hebben sinds die tijd een prima burenrelatie.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100