Eurootje voor de bedelaar. Wel of niet doen?

In menige stad in Nederland kijken mensen er al niet eens meer van op. De bedelaar.

Voorbeeld. Enigszins onverwacht klampt hij je aan en vraagt je om een bijdrage. Waaraan mag Joost weten. Of vijftig cent genoeg is. Nou liever een euro eigenlijk. Tuurlijk. Geven?

Weet jij het antwoord?

/2500

Nee, niks geven. Gaat vaak op aan drank. Tevens zijn er genoeg voorzieningen in Nederland waar men terecht kan.

Bij aanklampen krijgt een bedelaar niets. Als hij iets wil doen om aan wat extra te komen (daklozenkrant, muziek, theater, of wat dan ook) dan wordt zijn doel gul beloond. Voor mij een beetje, voor hem een wereld van verschil.

Als ze zelf geld genoeg hebt, waarom niet? Gewoon doen dus.

Helaas is het zo dat veel arme bedelaar(sters) hun geld moeten afstaan aan een crimineel. En die wil je niet spekken natuurlijk!

Bronnen:
http://www.volkskrant.nl/economie/article3...

Ik geef altijd wel iets. Zeker als ik zelf een financiële meevaller heb, geef ik regelmatig een briefje van 5 of in ieder geval 2 euro. Maar ook als ik zelf bijna niks meer heb kan ik het niet laten om iemand anders blij te maken. Wie ben ik om in te schatten wat ze ermee doen, en vooral om dat te beoordelen? Punt is, dat 2 euro voor een dakloze heel wat meer betekent voor hem of haar dan het zou betekenen als ik het op zak hou.

Niet doen. Nederland stikt van de hulp organisaties en mogelijkheden om "afvalligen" op te vangen. Het is klink klare onzin om in Nederland op straat te bedelen.

Gewoon niet doen. Iedereen kan een normale baan zoeken of als dat om een bepaalde niet kan, een uitkering aanvragen. Dus niet nodig.

Niet doen, enige dat ze ervan kopen is drugs.

Tja; ze hebben het iig niet echt nodig. Iedere gemeente heeft een afdeling die voor een uitkering voor dak en thuislozen zorgt en die is ruim voldoende voor ze om van te eten en de daklozenopvang van te betalen. Het voornaamste zit het is dat ze vaak erg veel geld aan drank en drugs uitgeven en in dat geval heeft het weinig zin ze geld te geven. En het gros van de daklozen in Nederland (niet allemaal let wel!) hebben dat toch ruimschoots aan dat soort dingen te danken. Er zijn iig voorzieningen genoeg in Nederland. De weg vinden in regeltjes land is een tweede......

Ik heb wel de gewoonte om de daklozenkrant verkoper wat toe te stoppen.

Ik geef ze soms iets uit het gene wat ik dan heb gekocht. Bijv. een pak melk, brood, koekjes etc..... Dan weet ik zeker dat niet aan iets anders opgaat.

Ik kwam met mijn grootmoeder in Amsterdam een nogal viezige man tegen, die graag 2 euro wilde voor een broodje en een bak koffie. Dit wilde we niet geven, wel vroeg mijn oma, of hij met ons mee een broodje en een kop koffie ging halen. Dit wilde de (nogal naar drink stinkende) man niet! Gaf zijn geld dus liever aan drank uit! Dus ik geef niets meer aan bedelaars. Er zijn, zoals hierboven zo vaak al genoemd inderdaad meer dan genoeg organisaties die voor dak- en thuislozen zorgen in Nederland!

Besteed je Euro aan gezonde voeding of drinken en geef dat dan weg dan weet je zeker dat het goed besteedt is.

Het antwoord op deze vraag dient duidelijk gebaseerd te zijn op ieders persoonlijke mening, althans dat is hierover mijn mening. Ik respecteer dan ook mensen die in een dergelijke situatie niets zullen geven, maar zelf denk ik er anders over. Naar mijn mening is het niet mijn verantwoordelijkheid wat iemand doet met het geld dat ik hem eventueel geef. Als hij daar drugs van wil kopen is dat jammer, maar wel zijn probleem. Het getuigt echter van naastenliefde als je dat risico voor lief neemt, toch geeft en ervan uitgaat dat de mens, in dit geval dus de bedelaar, te goeder trouw handelt en in zijn geval echt niet anders kan. Dit is uiteraard enigszins in tegenstrijd met je gevoel voor realiteit, je weet tenslotte dat er hulporganisaties zijn en dergelijke, maar als je het kunt missen is het denk ik wel je eigen verantwoordelijkheid dat je toch hier en daar een kleinigheid bijdraagt op deze manier.

persoonlijk geef ik niets maar ik neem mensen niet kwalijk als ze het wel doen. Vaak hebben bedelaars (recht op) een minimum inkomen wat wordt opgemaakt aan andere zaken dan waarvoor ze bestemd zijn. Dat is een keuze die ze maken maar ik vind ze niet 'zielig'.

Uitkerende instanties keren vooral uit aan mensen die de regels uitbuiten en daklozen behoren meestal niet tot die groep. Mensen die voor hun eigen risico hun overtollig geld in IJsland beleggen krijgen in dit land vaak meer dan mensen die het het hardste nodig hebben.

Ik doe het zeker wel. De aanwezigheid van een bedelaar in mijn directe omgeving, doet mij onmiddellijk beseffen dat ik razend veel geluk heb gehad in mijn leven tot nu toe, en dat ik daadwerkelijk een gelukkig mens ben. Ik gun de zwerver/bedelaar absoluut geluk in zijn of haar leven, zoveel als nodig, zoveel als mogelijk. Z/Hij is mij geen verantwoording schuldig over wat z/hij met het gegeven geld zou gaan doen. Als ik eenmaal heb gegeven, is het geld niet meer van mij immers. Ik geef, ruimhartig, met een directe blik en een stukje echte communicatie. En wens de ongelukkige toe dat z/hij binnenkort zelf echt geluk mag hebben. En ben vervolgens dankbaar voor zijn of haar aanwezigheid en het gloeiende geluk dat ik ervaar over mijn eigen ruimbedeelde leven.

Ik kom vaak zwervers tegen,en ken velen die alleen geld voor drugs of alcohol willen hebben.Die krijgen pertinent niets van mij.Er zijn er ook enkelen, die echt zwerver zijn en niets hebben,en niet verslaafd zijn,er zijn er een paar die ik wel eens meegenomen heb om een maaltijd te nuttigen,en dat was best gezellig en ze zijn dan zeer dankbaar,of ze een beetje ruiken maakt mij weinig uit.Uit de containers eten is natuurlijk ook niet alles.Er zijn nu enigen spoorloos of overleden.

Alleen doen als ze niet irritant zijn, en als ze geen Bulgaarse gelukszoekers zijn. Iemand die de daklozenkrant bij de supermarkt verkoopt wil ik wel wat geven, iemand die iedereen op het station aanklampt liever niet.

Ik geef niets voor bedelen, ik betaal wel voor diensten/producten. Bijvoorbeeld voor een daklozenkrant, of muziek. En als ik bijvoorbeeld de weg kwijt ben, vraag ik naar de weg bij die dakloze waar iedereen omheenloopt. Voordeel voor mij: die dakloze weet vaak feilloos de weg en loopt meestal een heel stuk met me mee om me goed te wijzen. Voordeel voor de dakloze: hij heeft contact met iemand die hem als een echt mens ziet en krijgt betaald omdat hij echt iets nuttigs voor iemand doet, in plaats van liefdadigheid vanwege zijn zieligheid. Overigens is het tegenwoordig wel oppassen met wie je geld betaald voor bijvoorbeeld muziek. Die accordeonvrouwtjes en -kinderen die ineens overal zijn verschenen zijn negen van de tien keer daar neergezet door een 'pooier' (bij gebrek aan een beter woord) aan wie ze al het verdiende geld moeten afstaan. Dat is gewoon slavernij, en ik verdom het om de geldbuidel van een slavenhouder te spekken.

Ik zou zelf niks geven want het zal wel opgaan aan drugs drank sigaretten en andere slechte dingen voor zijn of haar gezondheid.

Echt niet, ze kunnen wat te drinken of te eten van mij krijgen, maar uit eigen ervaring weet ik dat de meesten dat niet willen.

Niet doen. Sommige mensen kunnen toch ook gewoon een baan gaan zoeken ? Schoonmaakster ? (Schoonmaker kan ook )

Ik doe het niet, ik ben van mening dat een ieder op enige manier kan werken voor zijn geld. En als dat echt niet mogelijk is zijn er in ons land voldoende instanties waar je dan terecht kan. Ik vind het zonde van mijn geld om het aan een bedelaar te geven, koop er liever zelf wat voor dan.

Ik zou niets geven aan bedelaars in Nederland.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100