Waar komt een onhandelbaar kind vandaan?

Sommige ouders stellen dat de kinderen soms onhandelbaar zijn. In mijn ogen zijn kinderen slechts de afspiegeling van de ouders.

Waarom komt het "onhandelbare"dan vandaan? Wanneer is iemand onhandelbaar, wat is de definitie ervan?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Onhandelbaar: Iemand die niet gehandeld kan worden. Dus iemand die zich niet (meer) laat controleren. Het kind is er zo zat van dat het altijd (in zijn ogen) op een verkeerde manier is behandeld. Vaak klopt dit ook en wordt hij ook op de verkeerde manier behandeld. Er is vaak geen plaats voor het kind, plaats die het kind wel zou moeten hebben/krijgen. Dus een onhandelbaar kind is een product van de ouders. Door verkeerde handelen.

Onhandelbaar: Kinderen die niet luisteren en maar doen wat ze willen wanneer ze het willen en hoe ze het willen. Hoe hard het ook klinkt: Voor een groot deel zal dit door minder consequente opvoeding komen: de ouders hebben de kinderen niet op jonge leeftijd geleerd dat elke actie consequenties heeft. Daarbij zijn er kinderen die zich niet begrepen vollen door hun ouders, en daarom de kont in de krib gooien. Als ik zie hoe de kinderen van mijn zus zich bij mijn zus gedragen versus bij mijn ouders.. Bij mijn zus krijgen ze veel gedaan. Echter, bij mijn ouders niet. Dus luisteren ze bij mijn ouders WEL naar wat er gezegd wordt. Natuurlijk zijn er kinderen die echt geestelijke problemen hebben, maar het gros echt niet.

Geen sluitend antwoord: onhandelbaar als er niet meer normaal (discussie daargelaten, allicht interessant voor een vervolgvraag) met het kind kan worden omgegaan, hiermee wordt denk ik voornamelijk verbaal bedoeld. Dat kan doordat er eigenschappen van de va/moe wordt overgenomen door het kind, of door hersen/persoonlijkheidsstoornis (ten gevolge van gebeurtenissen; genetisch bepaald; ziekte etc..). Iemand die autistisch is, is 9vd10x geen afspiegeling van zijn ouders, hetzelfde geldt voor iemand met extreme ADHD (voor beide scenario's zou kunnen gelden dat dergelijke kids als onhandelbaar worden beschouwd).

Ik ben nog nooit een onhandelbaar kind tegengekomen... Ik betwijfel zelfs of die wel bestaan... Er zijn kinderen die een sterke wil hebben en zich niet alles laten voorschrijven, dat wel... En ja in alles zijn kinderen een afspiegeling van de ouders, in alles, in innerlijk en uiterlijk... Het onhandelbare waar jij het over hebt is het weigeren om die dingen te doen die ouders hen opleggen, de kinderen zien niet in waarom zodat zouden moeten doen en weigeren te compromitteren aan verzoeken die zij niet zien zitten of onrechtvaardig vinden... De ouders kunnen die kinderen niet overtuigen van hun ongelijk en ze zijn niet bereid tot compromis, maar dat zijn de ouders dan vaak ook niet, vandaar de patstelling... Ik ben nog nooit onhandelbare kinderen of volwassenen tegengekomen... Nog nooit... Alle kinderen en volwassen die ik tegenkwam waren handelbaar... En behandelbaar zelfs...

Kinderen worden geboren als onbeschreven blad zonder kennis van goed en kwaad. Dat blad invullen is de taak van de ouders, die over het algemeen deze tak schandelijk en schadelijk verwaarlozen. ‘Zo zielig, neem nog een koekje Pietje’. Een wat je binnen het gezin ziet, zie je ook in de maatschappij ‘Sorry jongens geen mensen in elkaar slaan, neem nog een kopje thee, speculaasje bij?’

Als eerste heb je mensen die weinig kunnen verdragen van kinderen, voor die mensen zijn kinderen al snel onhandelbaar. Kinderen luisteren gewoon niet altijd braaf naar hun ouders, al heb je ze nog zo goed opgevoed. Er zijn altijd wel dingen die soms even botsen. Dat hoort trouwens gewoon bij het proces van groter worden van kinderen. Daarnaast zijn kinderen erg gevoelig voor de sfeer in een huis en het humeur van degene waarbij ze zijn. Een gespannen sfeer en een geirriteerde pa of ma (of tante natuurlijk) dan heb je al snel een onhandelbaar kind. Hoewel de opvoeding volgens mij een grote rol speelt heb je het toch niet altijd zelf in de hand als ouder. Er zijn gewoon moeilijkere kinderen om op te voeden. Kinderen die van nature overal tegen zijn, de grenzen opzoeken of problemen hebben met sociale aspecten. Dan kun je wel lekker makkelijk zeggen dat die niet goed opgevoed zijn, maar dat vind ik echt te kort door de bocht. Sommige kinderen daar heb je gewoon een dagtaak aan om die een beetje op een normale manier te laten functioneren.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100