Wat zou jij als eerste doen als je een ruzie ziet escaleren?

Ik bedoel een echte uit de hand lopende ruzie...

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Ligt helemaal aan de situatie. Als je onderdeel bent van de ruzie wordt het lastig. Want vaak ben je dan door woede e.d. niet meer in staat om er objectief naar te kijken. Op straat of in de kroeg is het een kwestie van inschatten. Denk bijvoorbeeld ook aan je eigen veiligheid. Komt die in het gevaar dan is er een risico dat jij het onderwerp wordt van de ruzie. Waarna je helemaal niets meer kunt doen. Heb je alles goed ingeschat dan wil het vaak helpen door iets onverwachts te doen. Een opmerking die nergens op slaat of die mensen aan het denken zet, een actie die niemand verwacht, schreeuwen... alles om de aandacht af te leiden . Dit geeft soms net het beetje opening waardoor de ruzieende partijen kunnen omdraaien. Tja en anders kun je altijd nog omstanders inschakelen om samen wat te ondernemen, politie bellen wellicht. Maar borg altijd eerst je eigen veiligheid. Dan hebben anderen veel meer aan je.

Als het in de huiselijke sfeer zou zijn zou ik zorgen dat iedereen even een time-out zou nemen en daarna er rustig over praten. Als het buiten op straat zou zijn met een grote groep, toch als eerste de politie bellen.

Wat ik altijd doe: ingrijpen. Met zware en bulderende stem even iedereen op het moment dat het volkomen overwacht is tot de orde roepen, om daarna op normale toon met elkaar te discussieren waarbij respect het uitgangspunt is (en ruzie dus nutteloos).

Nog even aanvulling voor diegene die zich ook geroepen voelen de wereld iets mooier te maken, TIP: Buiten doe ik eigenlijk precies hetzelfde, alleen begin ik meestal met een identificerende opmerking. Laatst stond een automobilist een jong stel fors te bedreigen, toen ik kwam aanlopen bulderde ik even eerst duidelijk zijn kenteken alvorens een korte pauze te nemen. Iemand staat je dan appelig aan te kijken, maar realiseert zich wel terdege dat hij persoonlijk identificeerbaar is geworden en niet meer "anoniem" zijn hufterige gedrag kan voortzetten. Direct daarna is dat soort vrijwel altijd erg begrijpend, zolang je maar met een zwaardere stem overheerst. Identificerend is zoals gezegd een kenteken, maar desnoods ook "man, ongeveer 50, kalend, bril en snor". Meer dan voldoende voor iemand om zichzelf in de hand te gaan houden! Het beschermt jezelf als mediator in een geval van ruzie, omdat de psychologie z'n werk doet.

Een zak chips en een potje bier erbij pakken en alles op tape vastleggen. Serieus, ligt aan de situatie. Niemand gaar bij een nasale knokpartij in zijn eentje ertussen springen.

Ligt ook een beetje aan wie die ruzie voeren, als de ruziemakers er nogal agressief uitzien kan je alles verwachten dus loop ik gewoon met hele grote oogkleppen op aan de andere kant van de straat bij wijze van spreken...

Ik zou zeggen voor je kijken doorlopen. De persoon heeft het vast verdiend, het valt wel mee, de politie is toch nooit op tijd en/of liever vandaag niet onnodig een mes tussen me ribben. Althans, dit lijken steeds meer mensen te denken. Persoonlijk denk ik dat het het beste is om de politie te bellen, zijn ze op tijd dan kunnen ze iets voorkomen en al zijn ze te laat dan kunnen ze de dader meenemen. Verder moet je echt goed oppassen wat je doet. Ik had bijvoorbeeld een keer dat een jonge van een jaar of 23 los ging (verbaal) op zijn vriendin. Iedereen liep direct weg. zelfs een groepje van drie jongen ongeveer even oud. Nog voor ik iets zei kwam ie naar mij toe waarom ik stond te kijken en of ik klappen wou etc. heb toen gelukkig maar niks gezegd, maar als iemand zo pissed is en je zegt er als man iets van dan zal ie eerder jou slaan dan die vrouw. en omdat ie die vrouw niet sloeg dacht ik laat hem maar een beetje achter mij aanlopen en afkoelen... Overigens als ik aan het stappen ben dan doe ik echt niks.. Wat mensen allemaal doen onder invloed van alcohol maar vaak ook drugs daar kan je echt niks tegen doen en dan kan je maar beter zorgen dat je niet gepakt wordt.. Misschien niet het beste antwoord, maar zo is het wel...

Hmm, die situatie ken ik en ik ken ook mijn (onbezonnen) gedrag daarbij. Ik vlam op, doe iets luidruchtigs, ruws of spring tussen de ruziemakers als het fysiek dreigt te worden of zelfs al is. Trek iemand aan zijn haar of oor, of prik vrij hard in een zij. Dat soort dingen. De ruzie schort dan abrubt, meestal lang genoeg om daarna te zijn verdwenen. Het is een wonder dat ik tot nu toe zelf geen klappen op heb gelopen. Geen idee waarom ik dat doe. Het is niet iets dat ik bedenk. Ik doe, zonder gedachten. Die komen achteraf overigens wel. Als ik trillend van de adrenaline doorloop en me realiseer hoe ontzettend fout het had kunnen gaan en de fictieve krantenkoppen over het zoveelste slachtoffer van zinloos geweld voor mijn geestesoog zie verschijnen. Het is buitengewoon onverstandig. Ik neem me dan ook altijd heilig voor het nooit meer zo te doen. En ook de volgende keer kan ik mezelf niet helpen en spring weer tussen de ruziënde partijen in...

ligt er aan met wie.. als me vrienden weer eens aant meppe zijn gewoon mee doen, 2 wild vreemde uit elkaar halen zonder zelf neergestoken te worden ofso.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100