Waarom spiegelen we ons aan anderen?

Steeds meer lijkt het erop dat mensen zich spiegelen aan anderen. Zo in de trant van"wat hij heeft wil ik ook maar dan beter". Vanwaar dit gedrag?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Als ik voor mezelf mag spreken: Dit heb ik geleerd van mijn ouders. Met name mijn moeder. Er is er bij al vroeg ingebakken en dat voorbeeld gedrag heb ik "moeten" overnemen. Daarna is het een hele tijd een gewoonte geweest. Omdat het zo gewoon was om te doen. Pas later ben ik meer naar mezelf gaan kijken en naar de facetten die ik niet zo prettig vond. In die periode heb ik geleerd om niet meer zo naar anderen te kijken. Ik heb geleerd dat wij allemaal uniek zijn en allemaal onze eigen dingetjes belangrijk vinden. Wat een ander belangrijker vindt, vindt ik vaak veel minder belangrijk. ----- Dus als antwoord op je vraag: Dit is aangeleerd gedrag (bij mij in ieder geval). Daarnaast is het eenvoudiger om naar anderen te kijken. Want dan hoef je het niet zelf te verzinnen. Voor de minder creatieve mensen. Misschien dat dat de reden is waarom kunstenaars en creatievelingen wat meer buiten de sociale maatschappij vallen. Bestempeld als raar.

Waar moeten we ons dan aan spiegelen, als dat niet aan anderen mag... Bij gebrek aan beter, spiegelen mensen zich aan anderen, als ze zich zelf goed konden neerzetten en een beetje eigenwaarde en eigenvertrouwen hadden lieten we dat wel uit ons hoofd... Angst is de enige reden hier ook... En afgunst... Toegevoegd na 3 minuten: . . En de snelste manier om iemand ongelukkig te krijgen is: Spiegelen...

Mensen spiegelen zich graag aan elkaar omdat ze bang zijn om niet meer bij een groep te horen, vanwege uitsluiting. Eigenlijk een soort van onzekerheid, en dat is ook best wel te begrijpen, want het zijn onzekere tijden. Het is altijd makkelijker om met een groep mee te lopen, want dat is veilig. Er is veel meer moed voor nodig om een eenling te willen zijn.

Niet iedereen vertoont dit gedrag gelukkig. Dit zit in deze mensen ingebakken, door jaloezie en afgunst zullen ze ze blijven spiegelen. Lastig kwaaltje,

Dat gedrag is afgunst.! Deze houding ten aanzien van prestaties van anderen kan onze gedachten behoorlijk vergiftigen. Het kan leiden tot afgunst en trots, tot het niet waarderen van een ander. Als een ander wel de kans grijpt en slaagt dan gunnen wij hem geen succes. Wij brengen er geen respect voor op. Zelf durven wij echter niets te presteren. Wij laten onze beurt steeds voorbijgaan uit angst om af te gaan, te falen of gewoon omdat wij niet tegen kritiek kunnen. In het ernstigste geval kan er een niet geuit superioriteitsgevoel ontstaan in onze gedachten. EEN NERGENS OP GEBASEERD DENKEN DAT WIJ BETER ZIJN DAN EEN ANDER. Gevoelens van minachting, jaloezie en nijd kunnen dan makkelijk de overhand krijgen. Deze gevoelens zijn onlosmakelijk verbonden met hoogmoed. Wij worden cynisch en té kritisch.

Bronnen:
http://www.blijf-bij-uzelf.nl/gedichten/af...

Baas boven baas willen zijn. Het is je eigen armoede compenseren vanuit het verleden. Een tekortkoming ,frustratie ,en andermans ogen uit willen steken. Heel naar gedrag is dat,maar ik heb het ook wel eens gemerkt in mijn omgeving.

Gebrek aan persoonlijkheid en eigen levensstijl, wat duidt op geestelijke armoede. Leef zelf en durf gelukkig te zijn met waar jij voor kiest, al gaat dat lijnrecht in tegen wat de ander doet en vindt.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100