Hoe zitten die mensen in elkaar die nooit rekening met een ander houden en alleen maar aan hunzelf denken?

Ik probeer mij hun denkwijze of gevoel voor te stellen maar dat kan ik met de beste wil van de wereld niet. Ik moet toegeven dat ik wel eens beticht wordt van dat ik teveel over mij heen laat lopen en misschien dat ik mij er daarom ook geen enkele voorstelling bij kan maken, maar wat drijft die mensen?

Wat zit er in hun hoofd? Hoe zijn ze zo gekomen? Hoe kan iemand zo denken en handelen, vaak ten koste van een ander? Ik kan mij niet voorstellen -met uitzondering van enkele aangeboren karaktereigenschappen- dat ze zo geboren zijn. Is er iemand die mij dit kan uitleggen?

Toegevoegd na 28 seconden:
Deze vraag is overigens echt serieus bedoeld.

Toegevoegd na 25 minuten:
Op verzoek: dat ze je bijvoorbeeld je uitgeleende spullen lachend terugbrengen terwijl die eruit zien alsof ze door de mangel zijn gehaald. Dat ze je privacy en je eigendom niet respecteren. Dat ze nooit eens schijnen te denken hoe iets voor de ander moet zijn, en of zij het leuk zouden vinden als het andersom was. Dat ze gewoon lomp en onbehouwen zijn en nooit eens lijken te denken: Dat zou ik zelf ook niet leuk vinden, of dat is niet zo leuk voor hem/haar als ik dit doe of zeg. Of dat ze je kinderachtig vinden als jij er wèl wat van zegt of laat merken dat je dat niet leuk vindt. Beter kan ik het niet uitleggen, sorry.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Dank voor je toevoeging. Ik denk dat je niet ieder bot gedrag over één kam kunt scheren. Soms is het gewoon een foutje of onachtzaamheid, iets waar de persoon zelf ook niet blij mee is. Wat mij bijvoorbeeld overkwam toen ik een van rechts komende auto, nog op een voorrangsweg ook, over het hoofd had gezien en zomaar voorrang nam. Dat kwam vast bot over, maar was niet zo bedoeld. Sommige mensen vinden dingen onbelangrijk die jij belangrijk vindt. Bij mij liggen alle sokken bij elkaar in de kast. Niet gesorteerd of zo, gewoon op een grote hoop, maar wel bij elkaar. Een logé kan bijvoorbeeld zijn sokken her en der neerleggen. Die kijkt gewoon wat rond in de kamer waar nog schone sokken liggen. Als zo iemand zijn sokken niet opruimt, is dat geen botheid, maar gewoon zijn eigen natuurlijke gedrag. Dat sokkenvoorbeeld kan verklaren waarom iemand geleende spullen in een minder mooie toestand terugbrengt dan ze waren. Als ik iemands auto leen en de auto wordt vies, dan zal ik de auto zuigen en door de wasstraat halen alvorens hem terug te geven. Iemand die het normaal vindt dat auto's vies zijn, zal het niet eens opvallen dat de auto bij het lenen geheel proper was, en nu vol etensresten ligt en onder de modder zit. Overigens vind ik wel dat je rekening moet houden met hoe iets op de ánder overkomt. Dus ook al vind ik een modderauto geen probleem, als de ander dat wel vindt, is het mijn morele plicht de auto toch schoon terug te brengen, zelfs als ik dat maar "gezeur" en "pietluttig" vind. Dan heb je natuurlijk de al genoemde onzekere types. Mensen die bang zijn, omdat ze denken dat ze nooit worden gehoord. Mensen die vrezen te weinig aandacht te krijgen. Die hebben dan liever negatieve aandacht dan geen aandacht. (Sorry, 't is een uitgebreid antwoord geworden. Maar ja, dat kan niet anders, de oorzaken voor lomp gedrag zijn legio.)

Heel vaak doen mensen dat juist uit onzekerheid. Om heel zeker over te komen doen ze het lijken alsof de wereld alleen om hun draait, terwijl ze eigenlijk een lage eigenwaarde en hoge onzekerheid hebben. Als je echt weet door te dringen tot deze mensen hun emoties, dan schrik je waarschijnlijk hoe klein ze blijken te zijn.

Ze weten niet beter... Dat kun jij je ook niet indenken, want je weet beter... Het is net alsof ik van je vraag je van den domme te houden en je achternaam te vergeten... Dat kun je niet... Want je weet beter... Dus alleen het feit dat jij het je niet voor kunt stellen, laat zien dat je wel beter weet en dus niet aan jezelf denkt en met anderen rekening houdt... Welkom bij de club en als we met genoeg mensen samen kunnen zijn, dan komt het allemaal goed...

Dat zijn mensen die denken dat hun de beste zijn in de wereld. Dat een ander een twééde klas persoon voor hem/haar is.. Omdat zijn/haar eer de machtigste is.. Dat zijn ook mensen die gewetenloos zijn.. Gewoon die mensen verwachten niks van een ander. Die mensen kunnen ook niet tegen zijn/haar verlies.. Hun moeten altijd de beste zijn volgens hun..! Meestal heeft dit ook met jaloezie te maken.. Ik zeg hou afstand van zulke mensen. Die mensen hebben zijn/haar menselijkheid kwijt.!!

In sommige gevallen is het denk ik echt egoïsme en desinteresse, helaas zijn er echt mensen die oprecht zo in elkaar zitten In andere gevallen onzekerheid en ook domheid. Domheid heeft als vervolg lomp gedrag helaas. En gebrek aan inlevingsvermogen komt ook vaak voor. Al deze dingen bij elkaar opgeteld lijdt tot hele erge dingen, daar heb je helemaal gelijk in!

Mensen met een dergelijk gedrag zoals je beschrijft zijn vaak mensen die deze gedragingen in hun eigen jeugd zo hebben aangeleerd. De familie, omgeving of groep mensen waarin ze begaven waren ook zo naar hen toe, zoals ze zich nu opstellen naar anderen. Deze mensen hebben vaak de overtuiging dat anderen van hen zullen profiteren ten koste van henzelf, en dus voelen ze zich ook gelegitimeerd hetzelfde met anderen te doen(de wereld is immers zo). Wanneer ik zo iemand tref zal ik goed mijn grenzen aangeven en mezelf niet weggeven. Echte vriendschappen of diepgaande sociale relaties zijn voor mensen die eenzelfde intentie naar mij hebben. Deze mensen hebben een andere intentie, eentje van overleven en pakken wat je pakken kan. Wanneer je in een overleven modus zit, is het ook moeilijker om sociaal te leren of tot inzicht te komen, daar dit behoorlijk veel energie kost. Toch is het denk ik goed te beseffen dat onze maatschappij deze mensen onvoldoende hebben kunnen helpen toen ze kind waren. Ze zijn de groep die zichzelf niet heeft gemaakt, maar zijn zo geworden door een maatschappelijk probleem. Daarmee ontsla ik ze niet van hun eigen verantwoordelijk die ze wel degelijk zelf kunnen oppakken, maar het leert wel begrijpen van wat er nu gebeurt en dat kan bijdragen aan het helpen van de nieuwe generatie kinderen. We leren kinderen wel voor zichzelf op te komen, maar vaak niet hoe zich sociaal te verhouden met elkaar. Het betrekken van kinderen in het sociaal leerproces binnen een harmonieuze groep volwassenen maakt ook sociaal sterke volwassenen. Ze krijgen voorbeelden en inzichten mee in het hoe en waarom je sociaal goed te verhouden tot anderen zoveel meerwaarde heeft. Toch hebben mensen altijd het vermogen om nog bij te leren in hun leven, ook deze groep mensen kan, indien gewenst sociaal sterker worden.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100