Is je leven geworden wat je wilde?

Ongeacht je leeftijd, is je leven tot nog toe geworden wat je altijd al wilde, of is het tegengevallen of misschien juist veel beter dan je verwachtte?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Mooie vraag weer Ed. Je zet me iedere keer aan het denken. Ik heb hier een heel tweeslachtig gevoel bij. Aan de ene kant is het op dit moment alles wat ik wilde: Drie schatten van kinderen, een lieve stiefdochter, een vriend waarmee ik woensdag ga trouwen, mijn studie gaat de goeie kant op, ik heb de hobbies die ik wil, ik woon in een fantastisch huis, mijn familie en vrienden zijn me lief. Dus ja, alles wat ik wil en wat ik altijd heb gehoopt. Maar gelijk ook: Ik ben wel gescheiden, heb een relatie gehad die te lang heeft aangesleept voor ik er een einde aan durfde maken, mijn studie had 5 jaar geleden al klaar kunnen zijn (of misschien had ik dit vak gewoon moeten studeren na het VWO). Dus er zijn in het verleden dingen gebeurt die ik liever niet had meegemaakt, hoewel ik dan weer niet was waar ik nu ben... Het is echt heel dubbel, dat gevoel... Wel is het zo dat als ik nu zou overlijden dat er niets is waarvan ik zeg: Dat had ik nog moeten doen, of ik heb spijt dat ik dit of dat niet (of juist wel) heb gedaan. Ik probeer alle problemen en moeilijke zaken altijd zo snel mogelijk af te handelen (excuses aanbieden of uitpraten bv), zodat ik niet met een naar gevoel achter blijf. Natuurlijk zijn er nog plekken op de wereld die ik wil bezoeken, maar ach, dat kan na mijn dood ook nog wel... ;-)

Ik heb nooit hoge verwachtingen gehad.. het leven valt me dus nu ook niet tegen, ik neem het leven gewoon zoals het komt...

Ja,mijn doel in het leven is om een belangrijke rol in het leven van anderen te zijn en daarbij zelf ook gelukkig te zijn en daarin ben ik geslaagd.

Aangezien ik mijn leven niet plan over een lange termijn maar min of meer leef bij de dag valt het leven nooit tegen, er zijn goede dagen er zijn slechte dagen maar het leven komt zoals het komt en daar verander je niets aan. Ik ben tevreden met mijn leven omdat het het enige leven is dat ik heb en daar valt toch niets aan te veranderen.

Vanmorgen gebeurde er plots iets heel ergs, mijn schoonzoon van 32 kreeg een hartinfarct. Net heb ik een uur naast hem gezeten en hij zei dat als hij nu zou overlijden, hij het helemaal ok zou vinden. Hij was getrouwd met de liefde van zijn leven: mijn dochter, hij heeft met haar een prachtig meisje. En hij heeft in zijn leven een heleboel fijne dingen gedaan. Natuurlijk wil hij leven en zijn dochter zien opgroeien,maar mocht het dramatisch verkeerd gaan(hij is nog niet buiten levensgevaar) dan was het zo en had hij een geweldig leven gehad. Dus wat hem betreft zou deze vraag hiermee beantwoord zijn! Wat mij betreft: 4 fantastisch kinderen, een fantastische kleindochter, mijn partner en ik zijn stapelgek op elkaar, en nu zou ik het liefste willen schrijven: en iedereen gezond, en jammergenoeg is dat nu niet zo. Ziekte en dood speelden helaas een behoorlijke rol in mijn leven, maar ondanks vind ik dat ik totnutoe een geweldig leven heb gehad. Ik had geen wensen, behalve mensen om me heen,met wie ik gelukkig zou zijn en die ik gelukkig zou kunnen maken. En dat is alleen maar helemaal gegaan zoals ik me voorstelde. Andere dingen zoals veel reizen, op veel mooie plaatsen op de wereld mogen wonen, zijn op mijn pad gekomen en ik heb ervan genoten. Maar alles is van ondergeschikt belang vergeleken bij het gelukkig zijn van de mensen van wie je houdt. En ik had me voorgenomen in mijn leven voor mensen te zorgen, hen te helpen waar ter wereld ook. Dat is gelukt maar ook voor de liefsten om me heen heb ik kunnen zorgen en hen gelukkig kunnen maken. Nu maar hopen dat mijn dierbare schoonzoon, die al 10 jaar bij ons gezin hoort het ook gaat redden, dan is het leven verder absoluut geworden wat ik wilde!!

Deels wel en deels niet Ik heb altijd als doel gehad om voor mijn 40e te stoppen met werken. Nou dat is in ieder geval gelukt ;-) Het gedeelte dat (nog) niet gelukt is, is het lesgeven in aikido, judo of ju-jutsu aan mijn dochtertje. Nu nog een briljante ingeving/energie en ik kan dat laatste ook waarmaken...

Ik ben geen astronaut, dus nee. Maar het is allemaal niet zo erg als het had kunnen zijn, en ik heb het per saldo prima naar m'n zin, dus ik neem hier genoegen mee.

In elk geval *anders*, laten we het zo maar noemen... Je kunt pech en geluk hebben op vele vlakken doelen stellen en die al dan niet halen...... maar te hopen is dat je *leert* van dat alles en dat je denken zich ontwikkeld, dus zal ook je doel steeds worden bijgesteld.... van richting verandert of in intensie verandert. voortschrijdend inzicht, verandering van smaak en inzicht, behalen van doelen die het gedachte geluksgevoel *niet* gaven.... en andersom, eenvoudige dingen die zo mooi blijken... Het gaat zo vaak om de reis en niet om het doel... Je kunt alleen reizen als je een doel hebt. Dus kies er een, ga ervoor, en stel bij als en zodra je leert..... Dat heet gewoon leven:) Zie het in en geniet:)

Het grote voordeel is denk ik dat ik me niet echt een concrete voorstelling had gemaakt van hoe ik mijn leven wil. Terugkijkend heb ik een hoop dingen gedaan, gezien en meegemaakt die me gevormd hebben en die ik allemaal, inclusief de negatieve ervaringen en domme dingen, dus weer zou doen, omdat deze situatie me wel bevalt. Het is dus niet beter of slechter dan mijn verwachting, want die had ik niet zo concreet. Ik probeer gewoon elke dag wat van mijn leven te maken en er uit te halen wat er in zit, zonder in extremen te vervallen. Geluk zit gelukkig in hele kleine dingen die je vaak gewoon onder handbereik hebt. Bovendien is tevreden zijn met wat je hebt een keuze die ik vrij gemakkelijk kan maken. Gezien sommige domme keuzen die ik vroeger heb gemaakt HAD mijn leven ook heel anders kunnen lopen, maar ook weer mijn eigen oplossing van die problemen heeft me gebracht waar ik nu ben en veel opgeleverd. Al met al denk ik dat ik veel mazzel heb gehad, maar ook zelf wel enige invloed van belang gehad heb. En daar kan ik tevreden over zijn. Toegevoegd na 4 minuten: Niet het doel van de reis, maar de reis zelf is het doel.

Veelal tegengevallen.. heb zoveel foute keuzes gemaakt en realiseer me steeds vaker dat ik inmiddels al zoveel ouder ben geworden zonder dat gedaan te hebben waar ik vroeger van droomde.. buiten wat ik daarnaast allemaal meemaakte had ik veel zaken anders kunnen aanpakken maar verzuimde dat..redenen genoeg daarvoor, tenminste op dat moment, maar toch valt me dat vaak zwaar.. Nu heb ik veel van die mogelijkheden van toen niet meer en moet me tevreden stellen met wat ik nu heb en dat lukt ook best wel.. maar soms.. dan kriebelt en steekt het en zou ik willen dat ik zo allemaal weer over kon doen..

ik heb twee gevoelens bij deze vraag. de eerste is dat ik pas 14 ben en dus nog maar een slechte terug kijk op mijn leven heb de tweede is ook weer gemengd. aan de ene kant ben ik blij hoe ik ben en hoe ik denk ik ben blij dat ik deze vrienden heb en blij dat ik op deze manier denk als dat ik nu doe. aan de andere kant. ik baal er van dat ik iedere dag weer naar mijn saaie school moet gaan. dat de dingen die ik het liefst wil niet lukken. dat ik niet de mensen om me heen heb die echt perfect zijn (maar eentje en dat zijn niet eens mijn ouders)

Ik heb twee verkeerde keuzes gemaakt in mijn leven. Ik ben nu heel gelukkig en tevreden, en heb ook geleerd dat treuren om verkeerde keuzes in het verleden geen enkele meerwaarde voor je leven NU betekenen. Evengoed is door deze twee verkeerde keuzes mijn leven anders verlopen dan dat ik hem, tot aan die keuze, voor me had gezien. Daarover heb ik mezelf echt jarenlang voor de kop geslagen. Maar ik heb dus geleerd om er niet meer mee bezig te zijn, en heb al jaren een fijn, liefdevol en compleet leven. Ik ben gelukkig en voel me een rijk mens. Daar ben ik heel blij mee en dankbaar om. Maar toch, op sommige momenten, komt de spijt en het 'gemiste kans' gevoel nog wel eens bovendrijven...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100