Hoever moet men gaan bij het subsidiëren van toneel e.d.?

Er is toch ook zo iets als de veranderende tijdgeest. Smaken en interesses veranderen.
Waar ligt de grens dan?

Ik begrijp best dat we niet alleen culturele zaken moeten doen voor het grote publiek. Als er echter een moment komt dat slechts 1% van de NL bevolking naar deze voorstellingen komt kijken, terwijl iedereen wel meebetaald, dan zou je hier toch een grens moeten gaan trekken?
Dus bijvoorbeeld eisen stellen aan bezoekersaantallen, per leeftijdsgroep gespecificeerd?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Aan de ene kant ben ik geneigd om te zeggen : niet. Goede kunst verkoopt zichzelf. Dus geen subsidie en het aan de commercie overlaten. Aan de andere kant is het culturele peil in dit land op dit moment natuurlijk niet om over naar huis te schrijven, en zou er zonder subsidies verrekte weinig echt te genieten overblijven voor mensen die het nivo van het huilende zigeunermeisje aan de muur, Frans Bauer in Ahoy en de musicals van Joop van den Ende toch enigszins ontgroeit zijn. En niet iedereen met een enigszins ontwikkelde smaak heeft bijvoorbeeld het geld voor een concertkaartje van ver over de zestig euro. (gelukkig zijn er ook cd's, maar daar kunnen grote orkesten en operagezelschappen niet van leven). Het doel van kunst is natuurlijk niet alleen maar het volk vermaken ; het is ook een afspiegeling van de cultuur en in enkele gevallen zelfs de verbeelding daarvan. Laat je dat helemaal aan de commercie over, dan krijg je misschien wel een mooie afspiegeling van 'de smaak van Nederland' , maar of we daar nu met zijn allen zo trots op moeten zijn , durf ik dan wel te betwijfelen. Op dit moment weet ik eerlijk gezegd niet wie er over gaat ; en wat het beoordelen van kunst betreft, heb ik ook wel eens zo mijn twijfels bij het oordeel van de echte experts, hoor. Niet iedereen die een verfkwast kan vasthouden of een vreemd danspasje kan uitvoeren hoeft meteen van susidie te leven, maar het hoeft ook niet allemaal voer voor de massa te zijn. Dus om de pareltjes uit de pap te halen, heb je soms toch gewoon iets van subsidie nodig. Ik hoop dat de mensen die de centjes verdelen er een beetje kijk op hebben.

Subsidies vind ik altijd een lastige, je kan een euro maar een keer uitgeven en wat is dan wijsheid. Ik hoorde laatst dat er het plan was Hyves te subsidieren. Dat vind ik echt onnodig, dat is een particulier initiatief met (denk ik toch) een winstoogmerk, laat dat dan ook zo. Subsidie voor kleinkunst geeft me ook wel is een nare smaak in de mond, alsof de rerering wil dat we cultuureel opgevoed moeten worden.

De overheid moet zich niet met kunst en cultuur bemoeien. De overheid mag van mij wel kunst en cultuuruitingen financieel organisren, als een externe kosten/baten anlyse heeft aangetoond dat er quitewordt gespeeld.

Een echt antwoord heb ik niet maar misschien wel een bijdrage aan het vinden van het antwoord. Ik denk dat je het probleem op 2 manieren kunt benaderen: 1. kwalitatief 2. kwantitatief Onder 1 vallen zaken als 'dit moet voor de Nederlandse cultuur behouden blijven'. Bij 2 krijg je te maken met zaken als bezoekersaantallen e.d. Als binnen de een of andere beoordelings-commissie er iemand zit die het op manier 1 ziet en een ander naar aspecten volgens 2 kijkt, dan is de kans groot dat men het niet eens met elkaar zal worden. Ik denk dat je bepaalde zaken zoals toneel e.d. niet kunstmatig in leven moet houden als het toch geen toekomst heeft. Dat is echter moeilijk te bepalen omdat er nu misschien geen toekomst in zit of lijkt te zitten maar weg is meestal weg. Dat kan betekenen dat er nu even geen interesse is voor opera maar over een paar jaar wel weer. Heb je dan inmiddels opera afgeschaft dan is de kans dat die interesse weer terugkomt een stuk kleiner geworden.

Smaak veranderd inderdaad voortdurend, maar zonder kunstenaars die nieuwe smaakjes uitproberen gaat dat wel veeeel langzamer. Lang niet alle nieuw ontdekte smaken zijn van nut voor de samenleving, maar zo af en toe ontstaat er iets waar veel mensen lol aan hebben en bovendien geld aan uitgeven. Soms ontstaat er zelfs een complete nieuwe branche waar veel mensen hun brood in kunnen verdienen. Houseparties waren bijvoorbeeld nooit ontstaan als er in de jaren '80 geen vernieuwende musici waren geweest. De belastingcentjes die nu uit dat soort feestjes rolt kan prima gebruikt worden om de vernieuwende kunst van de toekomst te subsidieren.

Dat zal altijd een lastige vraag blijven...en een zekere mate van willekeur is onvermijdelijk. Het lijkt mij wel van belang dat we toneel, en kunst in het algemeen, blijven subsidiëren. Al was het maar om jongeren de kans te geven om ermee in aanraking te komen. Aan de andere kant schieten we er ook wel eens in door en worden kunstenaars met een beperkt talent (of werklust) toch (gedeeltelijk) vrijgesteld. Afrekenen op bezoekersaantallen zal onvermijdelijk leiden tot vervlakking. Mensen die niet van voetbal houden betalen ook mee aan de (verkapte) subsidies in die sector, de politieinzet etc. Mensen die supergezondzijn betalen mee aan de gezondheidszorg. Jongeren betalen mee aan de WAO van bejaarden. Als je kunst ziet als iets met maatschappelijk nut, dan kan ook daar best overheidsgeld in gestopt worden. Toegevoegd na 1 uur: WAO = AOW

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100