is er een link tussen het wegvallen van de levenspartner en dementie?

Ik kom het laatste jaar opvallend vaak ouderen tegen waarvan de levenspartner overleden is. Het blijkt net zo vaak dat het na het overlijden deze persoon mentaal heel snel achteruit ging, ook al had hij of zij veel mensen om zich heen of gingen ze vaak naar vrienden / andere familie.
Zijn hier meer ervaringen mee? Ik wil hier heel graag een stuk over schrijven omdat ik het nog niet eerder in onderzoeken tegengekomen ben

Toegevoegd na 22 minuten:
we dachten zelf dat iemand als het 'thuis' op zo'n manier wegvalt, zo'n direct contact met de wereld kwijtraakt, dat ze de grip erop verliezen

Toegevoegd na 6 dagen:
Ik kies geen beste antwoord omdat alle aanvullingen even waardevol zijn voor mijn stuk. Als het artikel af is, zal ik het doorsturen naar degenen die erom gevraagd hebben.
allemaal heel erg bedankt voor jullie meedenken, uitzoeken en reageren!
groetjes, Herbalrebel

Weet jij het antwoord?

/2500

Hmm, interessant. Ik werk met dementerenden, maar had hier nog nooit over nagedacht. Ik heb even wat informatie opgezocht en denk dat depressie a.g.v. rouw aangezien kan worden als beginnende dementie. Vergeetachtigheid is een kenmerk van depressie namelijk. Mensen die rouwen hebben ook last van concentratiestoornissen. Mijn collega kon geen boeken meer lezen, omdat ze na een paar bladzijdes de draad kwijt was. Ik las verder dit: "Bij normale vergeetachtigheid vergeet iemand details, hij weet bijvoorbeeld niet meer wat hij heeft gegeten tijdens een bepaald diner afgelopen week. Een dementerend persoon kan helemaal vergeten zijn dat hij naar dat diner is geweest: hij vergeet de hele situatie." Ik hoop dat je hier wat aan hebt. :) Toegevoegd na 2 minuten: aangezien kan worden 'als' => aangezien kan worden 'voor'

Bronnen:
http://www.gezondheidsplein.nl/dossier/109...

Ik werk zelf ook in de ouderen zorg en vind inderdaad dat dit een hele goede vraag is! en hij heeft me zeker aan het denken gezet. Of er een link is tussen dementie en het verliezen van een levenspartner is nooit precies onderzocht, maar als je kijkt naar de veranderingen in het leven van de achterblijvend persoon zou je wel kunnen stellen dat het de kans en snelheid van dementie toeneemt. Wanneer een levenspartner wegvalt veranderd er gewoon heel veel in het leven van degene die achterblijft. Naast het wegvallen van dagelijkse prikkels door met elkaar te praten en samen te eten enz. Kunnen er ook andere dingen veranderen, mensen kunnen anders gaan eten een verminderde eetlust. Het gebruik van alcohol kan toenemen. Maar de belangrijkste link ligt denk ik wel in de depressie, de kans op depressie na het overlijden van een levenspartner is nou eenmaal groot. En dit is zeer begrijpelijk maar depressies op hogere leeftijd zijn in de meeste gevallen aanleiding tot sneller dementeren. Ik denk dat je moet gaan kijken naar wat er allemaal met een persoon gebeurd na het overlijden. en dit naast de risicofactoren leggen voor dementie. Dan kom je denk ik wel tot de conclusie dat de link wel te leggen is. Ik hoop dat je wat aan mijn antwoord hebt. Als ej verslag af is zou ik het graag willen lezen! :D succes!

Nog een antwoordt uit de dementiezorg: bij veel opnames kom ik iets opvallends tegen. Eerst een stukje basis. De symptomen van dementie zijn voor de patient omgeven door schaamte. Mensen gaan steeds meer op hun partner leunen om dit te verdoezelen. Naast schaamte, wordt dit ook een manier om om te gaan met het almaar verminderende overzicht over de omgeving. Mensen gaan ook hierin (onbewust) op hun partner leunen. Zelfs de hersens doen mee met dit ophouden van de schijn door bijvoorbeeld te confabuleren. Voor overige familie is dit allemaal nauwelijks waar te nemen. Dan nu het antwoord: Door het wegvallen van de partner, valt ook het overzicht, regelmaat, vertrouwen en veiligheid weg. De dementie wordt niet zo zeer erger, maar beter zichtbaar. Dit zie je niet alleen bij overlijden van een partner, maar ook bij opname of verhuizing. Ben trouwens erg nieuwsgierig naar je onderzoek en zou erg graag een exemplaar willen lezen. Mocht je nog vragen hebben, dan hoor ik dat graag.

Bronnen:
diverse opleidingen en werlervaring.

Er zullen meestal meerdere factoren meespelen. Een rouwproces is een forse aanslag op je energie en een confrontatie met je eigen eindigheid, zeker in de levensfase van ouderen. Ook zie je bij ouderen veel meer dat ze elkaars gebreken compenseren. Valt de een weg dan is de kans groot dat de ander niet goed meer functioneert, terwijl de handicaps meer opvallen.

Ik heb hier in de praktijk ook wel eens iets van gemerkt, maar ik weet het er aan dat er dan waarschijnlijk al sprake was van een beginnende dementie, die door de plotselinge verandering verergerde. Dus dan zou die dementie niet ontstaan door het wegvallen van de ander, maar aangewakkerd worden. Ik heb het ook wel eens zien gebeuren toen de vaste huishoudelijke hulp er mee ophield, toen ging de mevrouw in kwestie ineens heel snel achteruit.

Ik ben natuurlijk ook geen wetenschapper hierin, maar mijn persoonlijke mening is dat mensen geestelijke achteruitgang tegen kunnen gaan door een postieve instelling en een zin om te leven. En dat verdwijnt meestal waneer de partner overlijdt. De meeste mensen zijn al veel dierbaren verloren, soms zelfs hun kinderen en hebben dan niet meer de motivatie om zelf door te gaan. Hierdoor zijn veel ouderen ernstig depressief (dit is wel onderzocht en ook terug te vinden op internet). En zoals veel mensen kost depressie een hoop negatieve energie en geeft het geestelijke achteruitgang. Ook bij jongen mensen. Dementie daarentegen is een ziekte van de hersennen. Deze ziekte is enigzins te verbergen als je veel geleerd hebt en het helpt ook als het dagritme elke dag hetzelfde is. Meestal is het leven van ouderen ,mensen met hun partner al jaren zo. Maar als hij/zij dan overlijdt valt ook dat vaste ritme en de zin om aan de dag te beginnen weg. Ik denk dat je voor je werkstuk onderscheidt moet gaan maken tussen echte dementie, en depressie onder ouderen. Deze twee dingen zijn wel goed onderzocht. Daarbij kun je nog een stuk voegen over de invloed op het leven van mensen als hun partner overlijdt en hieruit zou je dan zelf een hypothese kunnen maken over het verliezen van een partner en de sterke geestelijke achteruitgang van de weduw(e)(naar).

Dementie is niet één bepaalde ziekte met één bepaalde oorzaak, het is een verzameling van symptomen of verschijnselen, die wijzen op een achteruitgang van het geestelijk functioneren. Het is veel meer een toestand op een bepaald tijdstip, een momentopname. Dementie wordt beschouwd als een klinisch syndroom, dat tot uiting komt in een stoornis van het gedrag. Syndroom betekent in dit verband dat dementie géén omschreven ziekte is, maar een cluster van bij elkaar horende ziekteverschijnselen. Dementie kan allerlei oorzaken hebben. Soms is dementie door dingen binnenin het lichaam van de persoon en soms door elementen van buitenaf veroorzaakt. Dus zou het misschien kunnen dat het wegvallen van de vertrouwde levenspartner één van die oorzaken van buitenaf zou kunnen zijn.

Bronnen:
http://dspace.howest.be/bitstream/10046/19...
http://www.e-gezondheid.be/alles-weten-ove...

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100