Samenleving

Ik maak het steeds vaker mee,vanmiddag nog gaf ik een collega een compliment over haar schoenen,haar antwoord was daarop ''dank je,ze zijn van dit (ze noemde een bepaald merk) merk,maar ze kosten wel wat hoor,deze kosten bijvoorbeeld €150''
Of andere voorbeelden:
-"Goh mooie auto hoor'' antwoord ''tja kost wel een beetje,maar dan heb je ook wat''
-''Mooie broek heb je aan'' antwoord ''dank je,hij koste me maar €70''

Ik vind deze antwoorden een beetje vreemd,ik geef mensen een compliment ergens over,maar waarom moeten ze in dit soort gevallen er dan direct een prijskaartje aan hangen,ik vraag immers niet wat iemand ergens voor betaald heeft?

Waar komt dit vandaan? Is dit te ''gedrag'' te verklaren?

Een internet "penvriend" uit Amerika stuurt me vaak zijn zelfgeschreven "muziek". Hij wil dan mijn professionele mening weten.
Nu geef ik normaal gesproken iedereen mijn eerlijke mening, maar deze nummers zijn zo ongelooflijk slecht dat ik er een beetje bang van wordt en ik me actief aan het afvragen ben of het geen grapje is. (Wat het hoogstwaarschijnlijk niet is.)
De arme jongen is heel trots op zijn muziek en is elke keer doodnerveus om het aan mij te laten horen.
Ik op mijn beurt ben ook elke keer doodnerveus om het te luisteren.
Nu luister ik elke keer elk nummer voor een groot gedeelte, totdat ik iets vind waar ik iets lichtelijk positiefs over kan melden, want ik wil niet liegen maar hem ook niet kwetsen, maar dit wordt steeds moeilijker. ("Je hebt echt een emotionele stem!" of "Dat tweestemmige stukje heb je echt knap getimed"... )
De jongen in kwestie heeft de over-ambitieuze droom om een popster te worden en besteed heel veel tijd aan het schrijven van nummers.
Laat ik hem lekker dromen of kan ik hem op subtiele wijze wakker schudden?

Toegevoegd na 22 minuten:
Hij hecht echt verschrikkelijk veel waarde aan mijn opinie, dus alles wat ik zeg komt keihard aan...

Omdat misbruikers zelf (helaas) vaak ook vechttechniek bezitten, vraag ik me af in hoeverre een zelfverdedigingscursus werkelijk helpt.
Mensen die overvallen worden zijn dan wel weerbaarder maar wat nu als je als vrouw bedreigd wordt in huiselijke kring, heb je dan ook wat aan een zelfverdedigingscursus of kun je beter psychologische hulp zoeken om je weerbaarheid te vergroten?

Ik heb vaker gehoord dat vrouwen die zich met klappen en trappen die NIET voldoende waren, daarna nog erger gepakt zijn.

Begrijp me goed, ik ben absoluut geen tegenstander van cursussen zelfverdediging voor vrouwen maar ik wil raag van GV ers weten of ze echt gebaat zijn bij deze cursus in benarde situaties, ook als je geen Lucia Rijkers bent.

Toegevoegd na 2 uur:
Ik bedoel dus niet of het helpt tegen het type man die van schreeuwen of een trap op de gevoelige plek al op de vlucht slaat maar of he helpt tegen doorgewinterde dominante, manipulatieve agressors die juist kicken op enige tegenstand, die heb je helaas ook.
Waar ik dan bezorgd over ben is dat er een gevoel van schijnzekerheid zou kunnen ontstaan bij vrouwen wat zich wel eens heel erg tegen hen kan keren.
Mijn moeder is overvallen en moest onder bedreiging van een wapen een verkrachting ondergaan, zij is er van overtuigd dat het voor haar noodlottig was afgelopen als ze zich verdedigd had.
Tevens heb ik te maken met jonge vrouwen die sexueel en anderszins misbruikt zijn en daarop stel ik deze vraag om mijn inzicht in deze zaak te vergroten