Samenleving

None

Buiten kan ik helemaal los gaan... En binnen voel ik mij altijd zo opgesloten op de 1 of andere manier... Behalve op school.. Hoe kan ik dit afleren?

Thuis zijn mijn ouders best rustig. Soms kan ik met mijn moeder best druk doen. Zij is wel op dit moment waar ik heel goed mee op kan schieten.. Vergeleken bij mijn vader is het... Redelijk... Ik wil dit ook op hetzelfde niveau aan brengen hoe ik tegen mijn moeder doet. Maar dit doet er niet aan toe. XD En ik ben enig kind. Maar daar komt het denk ik niet door.

En ik erger me aan dat ik NIET losser kan zijn als ik bij iemand thuis ben.. Vooral bij mijn vriendje's thuis.. Daar denken ze dat ik héél rustig ben en bijna niks zeg in't algemeen.. Terwijl ik juist heel praterig en normaal kan zijn met drukte en kalmte.. En het duurt eeuwig voordat ik mezelf kan zijn bij iemand... Als het om buitenlanders (Aziaten) gaat.. Kan ik sneller mezelf zijn.. Maar dus nooit tegen een Hollander... =S

Met een groep mensen ben ik ook best stil. Als ik dan met 1 van die mensen praat uit het groep. Kan ik er gewoon normaal mee praten, komen we weer terug in de groep.. Ben ik weer zo stil.. :\

Zelf vind ik dat ik niet zo héél verlegen ben.. Anders zou ik niet op het podium durf te staan om te zingen en naar meetings gaan...

Ik wil dit niet een grote probleem van maken. Maar is er een manier dat ik dit af kan leren? Moet ik hiervoor ervaring hebben? Nee toch? Of is het gewoon omdat ik zo ben? Of moet ik gewoon afwachten totdat dit weg is?

X

ik hebt het ooit, gehoord dat als je teveel medicijnen krijgt en neemt elk jaar verschillend pillen , dat je daarvan gek kan van worden is het dat zo ,van all die spullen ,vraag ik me tog of t tog gevaarlijk voor het maatschappij samenleving kan zijn en dat er daar niet opgelet wordt, dan bedoel iik zoals de psychiaters enzovo..