Samenleving

ik heb een vrouw leren kennen, waar ik wel een klik bij voelde. (als vriendin dan he :))
heb haar mee uitgevraagd op een uitje met vrienden; was leuk.
heb haar op een ander uitje meegevraagd; hiervoor moest ze afbellen.
heb haar bij me thuis gevraagd; was gezellig.
nu vind ik eigenlijk dat de volgende stap van haar uit moet komen.
aan de andere kant: het lijkt me gezellig als ze meegaat naar een volgend uitje.
wat is wijsheid, haar weer uitnodigen of even afstand nemen?

En bij een openbare begrafenis van een bekend persoon, hoe wordt de intimici gescheiden van de massa?

Toegevoegd na 1 uur:
En hoe wordt er op toe gezien dat men zich eraan houdt?

ik heb sinds een ruim half jaar overal klachten, super moe, veel hoofdpijn en last van gewrichten en aanknopingen van spieren, maar dat terzijde. Er komt geen oorzaak uit mn bloed en dan wordt het dus door de meeste doktoren op 'psygisch' gegooid. ook op school -ja ik zit nog op school, dat maakt het helemaal lastig- is er veel onbegrip want er is niks te zien aan me, en ik gedraag me vaak beter dan ik me voel. ik laat mensen (vaak onbewust) denken dat het goed met me gaat, maar dat is dus helemaal niet handig.

ik wordt langzamerhand depressief. Mn moeder stelde (min of meer voor de grap) om niet een tijdje of in een pleeggezin of revalidatiecentrum te gaan. ik word ook constand op de huid gezeten door mn vader en mn broer bemoeid zich óveral mee. ik word gestoord van ze. dus ik zat er over na te denken, maar hoe kom je er, en dat kan niet zo maar lijkt me. vandaar mijn vraag.

alvast bedankt. ;)

Vooral Surinaamse mannen schijnen er mee om te gaan...