Religie

Ik bedoel dragen de meeste moslim niet een hoofdoek omdat ze opgegroeid zijn met het idee dat een goede moslim een hoofdoek hoort te dragen?

Of stel dat je opgegroeid in een gereformeerd gezin en iedereen gewoon van je verwacht dat je op zondag naar de kerk gaat en dan geen mini rokje draagt.

Je gaat automatisch aan die verwachtingen voldoen, kun je dan nog wel spreken van een (vrije)keuze? Je groeit zeg maar op met een eenzijdig verhaal, van hoe het hoort.

Een kind is zo beinvloedbaar en loyaal aan zijn ouders.
Ieder mens comformeerd toch aan zijn omgeving? (bewust en onbewust)

Is er niet pas echt sprake van een vrije/ eigen keus als je als kind van alle geloven iets mee krijgt (en het niet geloven) en dan op latere leeftijd het kind denkt, ik kies daarvoor. wat in de praktijk heel moeilijk is, omdat je als ouders jouw geloof (waar je ook weer mee bent opgegroeid) niet aan de kant kan zetten? Dus toch aangeleerd gedrag?

Ik hoop niet dat ik hier iemand mee beledig, is echt niet mijn bedoeling. Ik vraag het mij gewoon af.

Ik ben al een tijd bezig met het geloof en vat het ook serieus op, maar soms is alle gevoel in mij verdwenen en komt het weer over als onzin bij mij. Koninkrijk, vrede, genezing, Jezus, engelen...allemaal prachtig maar hoe kom ik nou in extase van iets dat ik niet zie/hoor/voel? Want het zijn gewoon mijn eigen gevoelens diep in mij lijkt wel.