Hoe zit dit taalkundig ?Zie toelichting

Het is "corruptie en interuptie" , maar corrumperen en interrumperen. Wie weet hoe dat taalkundig inelkaar zit ?

Toegevoegd na 1 uur:
interuptie moet natuurlijk zijn :interruptie.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is niet interuptie, met een r maar echt wel interruptie met twee rrén Interruptie = het zelfstandig naamwoord wat betekent: onderbrekende opmerking of uitroep, stoornis, onderbreking, storing. Interrumperen = het werkwoord, wat betekent: in de reden vallen, onderbreken. Doe je dat, dan wordt dat een interrumptie genoemd. Interrumperen kan ook zijn: 1) Bemiddelen 2) Hinderen 3) In de rede vallen 4) Ingrijpen 5) Interfereren 6) Interveniëren 7) Onderbreken 8) Tussenbeidekomen 9) Tussenkomen Voor beide woorden gelden dus dezelfde regels. Of bedoel je misschien iets anders? Toegevoegd na 4 minuten: De betekenis van corruptie en corrumperen vind je ook in de bron. De woorden komen uit het Latijn en daarom is er die m bijgekomen in het werkwoord, bedoel je dat? Toegevoegd na 1 uur: Foutje: Doe je dat, dan wordt dat een interruptie genoemd. Hier dus zonder de m.

Bronnen:
http://www.encyclo.nl/begrip/corrupt

Interrumperen is niet afgeleid van interruptie (met dubbel r). Ook al lijken de woorden qua betekenis op elkaar, ze betekenen net iets anders. Dit hebben we te danken aan het Latijn; 1 interrumpere (= in de rede vallen) 2 interruptio (= onderbrekende opmerking) Het een is dus een werkwoord en het ander een zelfstandig naamwoord. Voor cooruptie weet ik het niet uit mijn hoofd, maar ik vermoed dat er dezelfde logica in het Latijn achter zit. Toegevoegd na 15 minuten: cooruptie dient uiteraard corruptie te zijn!

Als je de spelling bedoelt maak je zelf een fout. Deze vier woorden worden allemaal met dubbele r geschreven.

Dit komt simpelweg omdat taal leeft, en spelling daar vaak ik meebeweegt. Het hele concept van officiële spelling is natuurlijk heel nieuw, voordat die bestond werd de spelling van woorden afgeleid van uitspraak, niet andersom. Wat jou opvalt, de aan-/afwezigheid van die 'm', is het gevolg van een uitspraakverandering die al gebeurd was in de tijd van de Romeinen. 'Interrumpere' is een woord waar de 'm' goed in kan worden uitgesproken. Maar probeer vervolgens eens honderd keer snel achter elkaar 'interrumptio' te zeggen. Dat bekt niet lekker. Lang voordat je bij de 100 bent, hoor je jezelf 'interruptio' zeggen. Die uitspraakverandering, en daarmee het verschil in spelling, is ook weer bij ons terechtgekomen toen wij deze woorden overnamen. Daarom is het 'corrumperen' en 'interrumperen', maar 'corruptie' en 'interruptie'.

Dat "bekt" lekkerder. Achter de "p" in interrumperen en corrumperen volgt een lange "e" klank. Dat maakt de twee medeklinkers die achter elkaar staan ("mp") nog goed uitspreekbaar. De "m" is weggevallen in "interrumptie" en "corrumptie", omdat je dan 4 medeklinkers achtereen moet uitspreken. De "t" wordt immers uitgesproken als "ts". Vandaar corruptie en interruptie. Het Italiaans is als taal heel sterk in het laten vallen van opeenvolgende medeklinkers. Een "obstakel" heet daarin "ostacolo". Een plein is "piazza", waar Spaans "plaza" heeft en Frans "place". Italianen willen heel veel in korte tijd kunnen zeggen, of liever: praten.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100