Twee maal rijker ? Twee maal actiever ? Zes keer dodelijker ? anderhalf keer minder ?

Volgens mij is er een taalverloedering gaande die z'n weerga niet kent. In de t.v. reclame zegt men (en ik beperk me tot 1 voorbeeld) dat baby's 2 x meer bewegen dan hun ouders. Volgens mij klopt die zin taalkundig niet.
Ze bewegen twee keer zoveel, of ze bewegen vaker, maar niet twee keer vaker.
Met minder is het nog erger.
Hoe kun je vijf keer minder verdienen dan een ander ?
Je verdient een vijfde van een ander, of je verdient minder dan een ander, of wat dan ook, maar volgens mij niet vijf keer minder.

Toegevoegd na 54 minuten:
Aan de reacties te zien, is mijn vraag niet goed gesteld.
De vraag is dan ( combineer dit even met bovenstaande ) of het hier gaat om juist of onjuist taalgebruik. Het verschijnsel doet zich steeds vaker voor.
Zo is er ook het voorbeeld van "groter als hij" is tegenwoordig ook geaccepteerd, omdat zoveel mensen het gebruiken.
Wij hebben geen taalwet, zoals b.v. in Frankrijk wel het geval is. Daar is de taal aan banden gelegd.

Toegevoegd na 17 uur:
Ik had hier een briefje over gestuurd naar de fabrikant van een merk luiers, die steevast melden dat baby's twee keer meer bewegen dan volwassenen.
De reactie die ik kreeg ?
"Als u klachten heeft over de advertenties op televisie, kunt u zich melden bij de reclamecodecommissie."
In plaats van er iets mee te doen, krijg je zo'n achterlijk antwoord.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Je hebt helemaal gelijk. Nou heb ik als buitenlander getracht om me zo goed mogelijk in de Nederlandse taal te verdiepen, en dan hoor je ineens "weegt zwaar" , "groter als ik", "kost duur"en dan krommen mijn tenen, terwijl ik nog nooit éen Nederlands les heb gevolgd. Ik ben autodidact en denk vaak, als ik het kan zonder welke school dan ook hier in Nederland, moet het doch een makkie zijn. Nou zullen velen zeggen, boeit niet, maar de correctheid heid van taal is ook om misverstanden te voorkomen. In mijn moedertaal (deens) wordt net zulke vergrijpen gemaakt . Ik erger me echt rot.

Ha, die Koole122; Woorden naar mijn hart. Anderen zullen zeggen dat die verschijnselen thuishoren bij een levende taal, maar ik hoor en zie steeds vaker taalconstructies die mijn nekharen overeind doen gaan. En dan al die betekenisloze dooddoeners, met name in commerciële teksten: hoe vaak lees je niet een aanprijzing als "Eén van de beste/grootste/mooiste...."? Ja, lekker concreet wel. Misschien geen taalkundige zonde, maar wel prietpraat. Zodra er hier een taalpolitie wordt opgericht meld ik me aan als rechercheur! Wat zeg ik? Bij de Mobiele Taaleenheid wil ik!

Ja hoor, mijn ergernis is net zo groot. Ook zinnen als 'dit moet gedaan' of 'dat moet gezegd' maak ik altijd af met een enigzins kattige 'worden'. Volgens mij is dit een ontwikkeling van een nieuw soort Nederlands. Best jammer, maar de originele Hollandse taal spreekt bijna niemand meer, dus het hoort erbij.

en dan de d's en t's. Behalve tot nu toe op deze vraag zie ik in bijna elke vraag en elk antwoord verkeerde werkwoordvervoegingen staan. Is ook niet zo gek, want de kinderen leren tegenwoordig geen werkwoordvervoegingen meer. Hier voor iedereen, voor het gemak, nog één keer: Als je in lopen of gaan een t hoort, dient die ook in het werkwoord te staan. Dus ik loop, ik ga, ik word hij loopt, hij gaat, hij wordt, hij maakt. dus ook: hij bestelt, hij vermeldt (2e persoon enkelvoud, stam + t). Hij ondertekent, hij heeft ondertekend (hier is heeft het werkende werkwoord en ondertekend het voltooid deelwoord). Maar mensen leren niet eens meer wat een voltooid deelwoord is, dus hoe moeten ze het dan weten? Mijn dochter kreeg 19 jaar geleden een rapport. Hierin stond: M... verstoord de les! Dat schreef de juf! Zij loopt, zij gaat, dus ook zij verstoort!!!. Toen ik er wat van zei op school waren ze beledigd. Ze keken zelfs behoorlijk verstoord (voltooid deelwoord). Dus nee, begin niet over te teloorgang van onze taal: die gaat heel snel en is niet meer te stoppen.

Gezien de reacties, gaat het eigenlijk niet meer om het 'niet kunnen rekenen' in taal-termen, maar over taal in het algemeen, of beter: de (negatieve) verandering in de taal. Hier zou ik graag een bijdrage aan willen leveren. Nederlands is een niet altijd even eenvoudige taal, en er zijn constructies waarbij ik ook diep moet nadenken voor het goede antwoord en er zijn zelfs situaties waarin ik het antwoord schuldig moet blijven. Van jongs af aan (- ik ben nu 54) ben ik me altijd bewust geweest van de dynamiek van taal. Nieuwe woorden en uitdrukkingen (- denk o.a. aan Turbotaal) vind ik meer interessant als cultureel verschijnsel dan als taalvernieuwing. De taal is een beschrijving van hoe we verbaal en schriftelijk communiceren; het spreken komt eerst. Natuurlijk heb je verschil tussen schrijftaal en spreektaal, maar het gaat me erom dat de taal als wetenschap (- in ons geval Nederlands) beschrijft hoe we taal gebruiken. Uit deze optiek zou je denken dat de wetenschap dus de ontwikkelingen moet blijven volgen en de veranderingen objectief noteren. Maar zo is het ook weer niet. Er zijn nu eenmaal manieren waarop we hebben afgesproken dat we woorden schrijven. Dat zijn regels waaraan iedere taalgebruiker houvast moet hebben. Op basis daarvan weten we dat we ons iets anders moeten voorstellen als er "lijden" staat dan wanneer er "leiden" staat, terwijl ze allebei op dezelfde manier worden uitgesproken. Dus als we hebben afgesproken dat "6 keer meer" hetzelfde is als "7 keer zoveel", dan is "10 keer minder" gelijk aan "MIN 9 keer zoveel". Bedoel je wat anders, ZEG (of schrijf) het dan ook duidelijk. De essentie van die afspraken is dat er DUIDELIJKHEID is en de ruimte voor verwarring zo klein mogelijk is. Door te zondigen tegen de regels van de taal, zorg je ervoor dat de onduidelijkheid groter wordt. Daarom is het belangrijk om die regels te kennen, en dat is de reden dat je taal op school krijgt. Andere talen vormen een grote 'bedreiging' voor elke taal. Het Nederlands heeft al vaak genoeg andere woorden opgenomen. Dat is op zich geen schande, maar juist een teken van de taaldynamiek. Echter, een term als deze, van "zoveel keer minder", is een voorbeeld van een term waarbij je vraagtekens kunt zetten. Taalverloedering is misschien wel een goede term om dan te gebruiken, omdat het ONduidelijkheid in de hand werkt. Indien het om duidelijke woorden/uitdrukkingen gaat (- zoals veel huidige engelse termen), zou ik graag spreken van een taalverrijking.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100