Waar is de gewone overtreffende trap gebleven? Waarom wordt er vaak gezegd "de meest..." in plaats van de overtreffende trap te gebruiken?

Je hoort dingen als dit steeds vaker: "De meest populaire...", "De meest spectaculaire...". Waarom gebruikt men dan niet woorden als "populairste" en "spectaculairste"? Ik heb zelfs al "de meest goede" en "de meest beste" gehoord. Is dit allemaal te wijten aan de "verengelsing" van de Nederlandse taal? Of is een andere oorzaak aan te wijzen?

Heb ik het misschien mis en mogen de beide voorkomende vormen van de overtreffende trap worden gebruikt? Zo ja, sinds wanneer is dit dan toegestaan?

Zoals je begrijpt, is volgens mij het gebruik van "de meest..." meestal verkeerd en moet "gewoon" "st" of "ste" achter het bijvoeglijk naamwoord worden vermeld voor de overtreffende trap.

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Het is mij ook al een tijd geleden opgevallen. Wij leerden vroeger (jaren '70) op school bijvoorbeeld spectaculair, spectaculairder, spectaculairst Naar mijn mening gaan steeds meer mensen slordig met onze taal om of zijn ze onzeker heo ze een woord moeten vervoegen. Ik vind het in ieder geval jammer, maar kan er wel mee leven. (Behave als ik die Ellemieke Vermolen hoor aankondigen dat we weer allemaal moeten kijken naar de 25 meest hilaaaaaaaarische momenten van....) heo = natuurlijk hoe. Nog even gekeken bij Van Dale: spec·ta·cu·lair bn; -der, -st of meest - de aandacht trekkend, een aantrekkelijk schouwspel opleverend; opzienbarend. Hmmm, het mag dus wel.

Doordat het Engels de vorm met "the most' gebruikt en het Engels een tweede taal is geworden. Het is dus een soort Anglicisme.

de meest... is gewoon een deel van de overtreffende trap volgensmij! maar ik denk dat het ook komt voor de "sensatie" in bijv. tvprogramma's. als ze meer woorden besteden aan hoe goed hun programma wel niet is ( dus de meest spectaculaire i.p.v. de spectaculaire) gaan er misschien meer mensen kijken. Bij het gebruiken van de meest, kan je ook meer nadruk leggen op het bijvoegelijk naamwoord. de meest GEWELDIGSTE ooit. oeps! geweldigste moet natuurlijk geweldige zijn :)

Als ik bijvoorbeeld zeg: "De meest gebruikelijke..." dan doe ik dat min of meer bewust om wat nadruk te leggen op het feit dat het hier gaat om de situatie die het meest voorkomt. Natuurlijk kan ik ook zeggen 'gebruikelijkste,' maar het heeft voor mij toch een andere waarde als woord. Misschien is men naast de neiging om de Engelse taal te imiteren ook wel doorgeslagen in woorden met meest ervoor omdat het voor het gevoel een net iets andere betekenis zou kunnen hebben.

Naast verengelsing treedt er steeds meer inflatie op. Op de TV is de grootste flauwekul al geweldig dus als iets echt goed is moet er een superlatief voor geweldig worden gevonden; alles wat vroeger dik in orde was, werd al snel 100% en daarna 200% in orde. Zo meteen krijgen we waarschijnlijk dus het meest geweldigste programma te zien.

Luiheid, net zoals het gebruik van het woord 'doe' bij de gebiedende wijs. Bv 'doe eens opruimen' ipv 'ruim eens op'. Of het weglaten van puntjes in een afkorting ...

Ha Antoni, er is inderdaad een neiging om steeds vaker overtreffende trappen te vormen door -de- of -het- meest- voor het bijvoeglijk naamwoord te zetten, terwijl de Nederlandse taal daar zijn eigen regels voor heeft in de vorm van -st(e)-, maar er zijn gevallen waar ook in het Nederlands het gebruik van "meer"of "meest" nodig is in de vergrotende en overtreffende zin. Dit geldt bijvoorbeeld voor bijvoeglijke naamwoorden die deel uitmaken van een uitdrukking met een koppelwerkwoord, zoals"genegen zijn" of "bereid zijn". Zo kun je uiteraard niet zeggen: "zij is genegener om te helpen dan haar zusje". Jouw voorbeeld waarin je zelfs "de meest BESTE" tegenkwam is al helemaal vreemd, want dat is dubbelop. Beter dan best bestaat niet. Lijkt op de veel voorkomende fout van " optimaler" "optimaalst" ....

Het is inderdaad een anglicisme, dat steeds meer ingang vindt in de Nederlandse taal. "Meest" wordt alleen gebruikt indien de gangbare vervoeging onuitspreekbaar wordt of onmogelijk is. Zie de link naar het artikel. In het Engels wordt niet alles met "more" en "most" vervoegd bijv. big - bigger - biggest. Iets als most bigger of most biggest bestaat niet. Als iets trouwens groot is en er is een grotere, maar van allemaal is er maar 1 de grootste... dan zou het vreemd zijn als die ene de meest grote is, want dat betekent dat er andere ook groot zijn, maar net niet zo groot als de meest grootste... verwarring alom! Dus als er iets de grootste is, dan is dat al voldoende - de meest grootste is namelijk al de grootste.

Bronnen:
http://taaladvies.net/taal/advies/tekst/92

Het heeft ook enigszins te maken met de lengte van het woord. Als in het engels een woord 3 of meer lettergrepen bevat, wordt most / more gebruikt. Voor minder dan 3 hebben ze een sterkere vervoeging. In het nederlands is dat ook een beetje doorgedrongen. Ook bij woorden die eindigen op 'r' of 'er' klinkt het gek om er nog eens 'er' achter te zetten, zo wordt meer / meest steeds gangbaarder (meer gangbaar? :)) in het nederlands

Het is een soort van 'overdrijvende' trap, denk ik. Maar ook is het soms gemakkelijker uit te spreken: 'meest hilarisch' ligt beter op je tong dat 'het hilarischst'.