Welke naamval kan je predicatief vertalen?

Welke van de zes Latijnse naamvallen kunnen predicatief vertaald worden?

Weet jij het antwoord?

/2500

Nominatief of nominativum.

Een predicatieve bepaling wordt ook wel dubbelverbonden bepaling, of praedicativum genoemd. De benaming ‘dubbelverbonden’ betekent dat de bepaling met een naamwoord maar ook met een werkwoord verbonden kan zijn. Het zegt iets over het naamwoord en het werkwoord. Bijvoorbeeld: Puella laeta exclamat = Het meisje roept blij uit. Het bijvoeglijk naamwoord zegt dan iets over het zelfstandig naamwoord, maar tegelijkertijd ook over de persoonsvorm. Het is dus met beide verbonden, vandaar de term dubbelverbonden bepaling. Je kunt predicatief vertalen in de 1ste naamval – de Nominativus 4de naamval - de Accusativus en in de Ablativus absolutus (een losgemaakte vijfde naamval. Dat betekent dat de ablativus zelf geen functie heeft in de zin. NOMINATIVUS (Onderwerp) Vir praesens est. 1. de aanwezige man. Het adjectief staat voor het susbstantief en heet “attributief gebruik van het adjectief”. 2. De man is aanwezig Het adjectief wordt nu gebruikt in het naamwoordelijk deel van het gezegde. Dit is het predicatief gebruik van het adjectief. ACCUSATIVUS (lijdend voorwerp) Als het bijv. naamwoord iets zegt over het zelfstandig naamwoord en over het werkwoord, spreekt men van dubbelverbonden. Milites salutantes procedunt Salutantes zegt iets over milites Salutantes vormt een bijwoordelijke bepaling bij procedunt. Quibus alumni laetus cogitare Laetus zegt iets over alumni, maar ook over cogitare. Salutantes en laetus zijn dubbelverbonden bepalingen en worden predicatief gebruikt. ABLATIVUS wordt gebruikt om een bijwoordelijke bepaling aan te duiden. De ablativus absolutus is een losgemaakte vijfde naamval. Dat betekent dat de ablativus zelf geen functie heeft in de zin. 1. Manibus trementibus epistolam aperit - met trillende handen opent hij de brief. Cum manu – met de hand. De ablativus heeft een functie. Trementibus is een predicatieve bepaling die je kunt weglaten. Het participium hoort dus bij de ablativus modi. 2. Genibus trementibus epistolam aperit - met trillende knieën opent hij de brief . De ablativus heeft hier geen functie bij het werkwoord. Trementibus is een deel van de ablativus absolutus, je kunt het niet weglaten. Het verschil tussen predicatief en ablativus absolutus is hier dus of trementibus wel of geen deel is van de ablativus absolutus.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100