Wat heb je er aan als je Latijn kan spreken?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

SPREKEN heeft weinig zin, want dat doet bijna niemand, maar LEZEN heeft wel degelijk zin. Bovendien is het handig als je behoorlijk wat Latijnse (en Griekse) woorden kent, omdat je dan de betekenis en herkomst van veel moderne woorden (in het Nederlands, maar ook in andere moderne talen) veel beter begrijpt. Maar er is nog iets: er is in het Latijn (en Grieks) heel veel mooi en belangrijk werk geschreven. Nu kun je dat natuurlijk wel in vertaling lezen, maar bij een vertaling heb je sowieso altijd te maken met de interpretatie van de vertaler. Als die iets niet heeft begrepen, of op een bepaalde manier heeft opgevat, dan word jij als lezer met zijn of haar mening opgezadeld, zonder dat jij dat merkt. Dat is met meer oude talen het geval (ik geef straks een voorbeeld uit de bijbel). Zo zijn er situaties waarbij een woord in de 'brontaal' meerdere betekenissen heeft, maar in de taal waarin vertaald wordt, niet. Zelfs als de vertaler dat merkt, dan is het nog bijna ondoenlijk om het te vertalen. Dat zie je bijvoorbeeld heel goed in de boeken van Harry Potter. Volgens mij heet Rowling een lijst meegeleverd met de woordspelingen, zodat de vertalers er op zijn minst voor konden zorgen dat er een vergelijkbare woordspeling in de buurt kwam te staan. Maar het blijft behelpen. Neem bijvoorbeeld het briljante Diagon Alley, dat (toch een beetje jammer, maar tja, wat moet je anders?) is vertaald als de Wegisweg. Kun je je indenken hoe groot de problemen met oude talen zijn! Daarom lezen sommige mensen nog graag de oude Latijnse (en Griekse, Aramese, enz.) teksten in de oorspronkelijke talen. Een mooi voorbeeld uit de bijbel is de zin: 'Bemin uw naaste als uzelve.' 'Als uzelve' wordt door ons opgevat (omdat het zo vertaald is) alsof het een bijwoordelijke bepaling is, en dus op het beminnen staat: ik moet evenveel van mijn naaste houden als ik van mezelf houd. Dat vinden veel mensen nogal een opgave! En de vraag is: is het reëel? Nu is er in veel oude talen (zoals het Grieks, maar ik meen ook het Aramees) geen onderscheid tussen bijwoordelijke en bijvoeglijke bepalingen. Je kunt de tekst dus net zo goed zó lezen: 'Bemin uw naaste, die (immers) net zo is als uzelf.' En dát is een veel logischer opdracht, die bovendien strookt met alle inzichten van de psychologie. Kortom: als je teksten leest in hun oorspronkelijke taal, kun je je er zelf een mening over vormen, en zit je niet opgescheept met de interpretatie van een vertaler, of met 'wat men' denkt dat er staat.

Niet bijzonder veel. De taal is dood en wordt vrijwel alleen nog maar gebruikt in de geneeskunde en biologie. Verder zijn er nog wat uitspraken en gezegdes die vrij bekend zijn, maar verder heb je er eigenlijk niets aan.

Aan Latijn kunnen spreken heb je weinig, want er zijn te weinig mensen die het verstaan. Is Latijn leren dan nutteloos? Nee, zeker niet. Het leren ervan stimuleert het analytisch vermogen, het vergroot je culturele kennis en het zorgt voor het krijgen van inzicht in andere talen. Latijn kunnen lezen kan handig zijn als je verder wilt in de medische wereld, de apothekersbusiness, biologie of fysiotherapie. Maar zeker ook als je de officiële documenten van de katholieke Kerk wilt lezen. Wat het Engels is voor de maatschappij is het Latijn voor de katholieke Kerk, althans voor het rooms-katholieke deel ervan. Nog steeds.

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord op die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100