Van wie is het gedicht over de laarzen?

Een aantal jaren geleden heb ik een gedicht gehoord dat ging over laarzen/2e wereldoorlog. Het werd voorgedragen door een oudere man bij een herdenking in Westerbork. Heb er al vaak naar gegoogeld, maar nooit kunnen vinden. Wie weet van wie het gedicht is en hoe hij precies gaat.

Weet jij het antwoord?

/2500

Bedoel je het gedicht "de Laarzen" van Annie M.G. Schmidt, voorgedragen door Ellis Hertzberger?

Bronnen:
http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/ar...

De kans is klein dat het deze is? Laarzen komt er in voor, maar ik zal anders verder zoeken ;) Op oude harde schijf moet ik vele WO2 gedichten nog hebben, een deel van mijn familie is/was Joods ;) O Westerbork, o Westerbork je was nog kort geleen in Drenthe een vergeten dorp: nu kent je iedereen. Veel gingen er naar Westerbork te werken in het veld, maar wat er kwam ná Westerbork, heeft niemand nog verteld. Toen, door dit dekentje van blauw, dacht ik opeens weer aan mijn buurman, aan zijn kind en vrouw, en hoe zij moesten gaan: zij werden naar het kamp gebracht toen het nog pas begon, zij moesten midden in de nacht zich melden aan ’t station. Vanmorgen zag ik een transport, vannacht droom ik ervan, omdat ik dit, hoe oud ik word, nooit meer vergeten kan. Want op het Amsterdams station zag ik vanmorgen vroeg dat de politie langs ’t perron mensen als beesten joeg. Zij wisten nog niet hoe dat was: het was pas in ’t begin. Zij liepen nog met zak en tas en alles zat erin: papier, een inktpot en een pen, een trui voor weer en wind, werklaarzen, vitamines en wat speelgoed voor het kind En ik zag midden in die troep die strompelde en viel, een man die in een dekentje een heel klein kindje hield Zo gingen zij naar Westerbork, en dit weer ieder wel: achter de hei van Westerbork ligt enkel nog de hel. Dat kleine kind dat was voor mij het liefste wat ik zag, want altijd als hij langskwam, zei hij lachend mij goei’ndag. En toen die nacht zich achter hem de deur sloot met en slag, hoorde ik nog zijn ijle stem door ’t donker roepen: dàg! Ter wille van dit kleine lam, zijn lach, zijn lief gezicht, zijn stemmetje dat afscheid nam, heb ik dit lied gedicht. Hij ging ook mee naar Westerbork, nu is ’t of hij mij roept: om wat ik leed in Westerbork moet Hitler zijn vervloekt! Muus Jacobse

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100