Is er ooit een gedicht over dromen geschreven door een bekend vaderlands dichter?

Het liefst over het zijn in een droom, alvast hartelijk bedankt voor uw reacties!

Weet jij het antwoord?

/2500

Vliegen Vliegen is een beetje dromen zonder einde en begin. Ergens weggaan, ergens komen en de droom daar tussenin: aan de wolken kunnen raken, dichter bij de sterren zijn en de wereld kleiner maken. Klein, klein, kleiner, kleinst…. Dromen is een beetje vliegen, fladderen in het begin leren stijgen, hoger komen tussen twee gedachten in. Even aan de wolken raken, even bij de sterren zijn en de wereld kleiner maken. Klein, klein, kleiner, kleinst… Leren vliegen, toch weer dalen, zien opnieuw omhoog te komen, grijpen en het net niet halen, dat is dromen. Dromen is toch blijven vliegen, weer beginnen bij ‘t begin. Dromen is een beetje liegen tegen beter weten in auteur: Mies Bouhuys bron: Omdat ik in de wereld loop Uitgever: Holland - Haarlem 1985

Tijd (uit „Parken en woestijnen“) Ik droomde, dat ik langzaam leefde .... langzamer dan de oudste steen. Het was verschrikkelijk: om mij heen schoot alles op, schokte of beefde, wat stil lijkt. 'k Zag de drang waarmee de bomen zich uit de aarde wrongen terwijl ze hees en hortend zongen; terwijl de jaargetijden vlogen verkleurende als regenbogen ..... Ik zag de tremor van de zee, zijn zwellen en weer haastig slinken, zoals een grote keel kan drinken. En dag en nacht van korte duur vlammen en doven: flakkrend vuur. - De wanhoop en welsprekendheid in de gebaren van de dingen, die anders star zijn, en hun dringen, hun ademloze, wrede strijd .... Hoe kón ik dat niet eerder weten, niet beter zien in vroeger tijd ? Hoe moet ik het weer ooit vergeten " van Maria Vasalis

Dit hoogtepunt van de nederlandstalige letterkunde: Droom Vannacht verscheen mij in een droomgezicht mijn oude moeder, eindelijk eens goed gekleed: boven het woud waarin zij met de Dood wandelde verhief zich een sprakeloze stilte. Ik was niet bang. Het scheen mij toe dat ze gelukkig was en uitgerust. Ze had kralen om die goed pasten bij haar jurk. Gerard Reve

verlos ons van de droom die leven heet, waarin men schuifelt op vermoeide voeten, ofwel zich haast naar een verbeeld ontmoeten en even later zich weer eenzaam weet; waar kinderen reeds boosaardig zijn en wreed en zachte dieren zich verbergen moeten; verlos ons van de droom die leven heet. hwjm keuls

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100