Ik kan geen gedichten lezen maar ik heb toch een goede opleiding genoten. Wat mis ik ?

Mijn gedachten dwalen altijd af als ik een gedicht probeer te lezen of als iemand een gedicht voorleest. Toneelstukken, verhalen en liedjes kan ik prima volgen. Wat is er mis aan mijn opvoeding ?

Weet jij het antwoord?

/2500

Het beste antwoord

Niets. Ik heb het zelf ook niet op gedichten. Het feit dat je een goede opleiding / opvoeding hebt gehad betekend niet dat je alles moet waarderen wat er 'traditioneel' belangrijk gevonden werd. Ga je naar de opera of naar de film voor de lol? Ik niet naar de opera. Met mijn ouders ben ik vroeger vaak naar uitvoeringen van het rotterdam phylharmonisch orkest geweest. Dat zou ik nu niet meer doen. Gewoon doen waar je zin in hebt. Als je echt wilt proberen gedichten te waarderen: Luister naar de zinnen, en probeer te bedenken wat er bedoelt wordt. De meeste gedichten hebben meerdere niveau's van betekenis.

Het is natuurlijk niet sjiek om het te zeggen, maar ik kan ook bij lange na niet alle gedichten / poezie volgen of waarderen, sterker nog, ik vind maar een heel enkele keer een gedicht mooi - en dan mag het best nog een simpel rijm zijn. Ik heb wel eens het idee dat sommige gedichten alleen maar mooi zijn als je net zo stoned / depressief / van de wereld bent als de dichter toen hij ze schreef. Die categorie poezie kan ik dan ook helemaal niks mee. Anderen zijn bewust zó vaag dat je alleen maar kan doen alsóf je ze mooi vind,dankan je doen alsóf je intelligent bent. Nou, ikben echt niet dom, maar sommige rijmsels raken werkelijk kant noch wal. Veel liedjes zijn eigenlijk ook gedichten, dus aan je textbegrip mankeert niks. Trouwens, aan het mijne ook niet, maar sommige dichtsels kan ik echt geen touw aan vastknopen, of het onderwerp spreekt me niet aan. En dat ligt volgens mij niet aan jou of mijn opvoeding, maar aan de gedichten zelf. En nu ga ik vloeken in de kerk : er zijn ook echt heel mooie gedichten, zoals Voor een dag van Morgen van Hans Andreus. Maar een beetje 'poezie-criticus' kan dat he-le-maal tot op de laatste regel tot op de grond toe afbranden. Ik ben dan altijd geneigd dat elitair geleuter te vinden. Volgens heb je echt een mega-hoog snobgehalte nodig om zo over mooie dingen te kunnen praten, en lelijke dingen te verheffen tot kunst of schoonheid. Dat is dan ook een wereldje waar ik niks mee heb, of het nu over schilderijen, gedichten of boeken gaat. Dus als jij dat ook niet hebt, ben je in elk geval niet als een elitaire snob opgevoed. Lijkt me een plusje. Toegevoegd na 2 minuten: Nou heeft de criticus natuurlijk ergens wel een punt, maar volgens mij moet een gedicht mooi zijn om de klank en het gevoel, en is het niet per definitie een psychologische verhandeling. Het is niet voor niks zo veel en zo vaak geciteerd.

Bronnen:
http://home.euphonynet.be/literatuur/Hans%...

Aan je opvoeding is helemaal niets mis en aan jou ook niet. Ik heb het andersom, ik heb heel veel met gedichten maar niets met toneelstukken of musicals. Daar dwalen mijn gedachten juist af. Dichten is een andere manier van uitdragen van woorden. Of het nu in rijmvorm is of niet, het moet je aanspreken. De intonatie, de manier van voordragen is ook anders dan bij een verhaal. Ik zou me er absoluut niet druk over maken. Iedereen zal dit wel herkennen, meer affiniteit bij het één en weinig tot geen bij het ander. Gelukkig kun je zelf kiezen, kies datgene waarbij je je goed voelt en wat je leuk vindt. Niemand zal je hier vreemd op aankijken.

gedichten zijn maar stom en rijmpjes zijn maar dom ze passen niet bij mij en maken me ook niet vrij het lezen ervan is shit als ik dat doe wordt ik helemaal wit kan het niet volgen ben dan verbolgen rare gekke schrijvers zijn echt niet altijd blijvers en als je dan eens doet alsof je een gedichtje lezen moet weet je meest meteen dit is er weer zo één! ik snap het weer niet val in slaap zoals je ziet en als ik doe alsof is het net zo'n grote sof... Wanneer het gaat om blije gezichtjes kom ik niet veel verder dan sinterlaasgedichtjes... geef mij nou maar mijn technisch boek en maak die gedichtenzooi maar zoek! Ik hou vooral van begrijpelijke dingen simpel, zoals een liedje willen zingen! ik zeg, ieder dus zijn eigen dingen de één wil dichten, de ander zingen :-)) Toegevoegd na 32 seconden: ps: niks mis met je opvoeding... eerder met de mijne, lol.

Je schrijft, dat je liedjes prima kan volgen - maar liedjes zijn toch niets anders dan gedichten-op-muziek? Als je teksten van liedjes opschrijft, heb je stuk voor stuk gedichtjes !!! Natuurlijk zijn er gedichten in de Nederlandse taalkunst, die nogal zware kost zijn, vooral die van een eeuw en meer geleden - in de muziek zou je dat kunnen vergelijken met Wagner of Bach - dat zou ik iemand die geen klassieke muziek kent nou ook niet direkt voorschotelen als eerste kennismaking. Dan denk ik eerder aan Mozart en Vivaldi - en je zou eens een boekje van één van de volgende mensen in kunnen kijken in de bib. - M.Vasalis, of Adriaan Morriën, en Hans Andreus vind ik ook prachtige gedichten maken. Of Eric van de Steen, of Anthonie Donker. Maar ik moet bijv. wél in de stemming zijn, om gdichten te lezen - verregende, mistige, beetje melancholieke herfst-zondagen, als ik na een lange wandeling door de afgevallen bladeren thuiskom - dat soort momenten. Als het 30 graden is en je blij bent buiten te kunnen zijn, weg uit bedompte, plakkerige huizen en kantoren, dan denkt geen haar op m'n hoofd aan gedichten lezen... Misschien interesseren de diepste gevoelens van iemand anders je ook gewoon niet. Niets mis mee, toch ? Gelukkig houden we allemaal van andere dingen - het zou anders doodsaai worden !!!

Voor veel gedichten moet je bijna een extra zintuig hebben om de strekking te begrijpen. Ik heb dat dus ook en velen met mij (en jou). Maak je dus geen zorgen over je opleidingsniveau. Er worden vaak taalconstructies en woorden gebruikt die niet normaal zijn maar oh zo creatief bedacht. Gedichten zijn (meestal) niet ''my cup of tea".

In de eerste plaats moet een gedicht wel sporen met je eigen gevoelsleven. Je kan ook lang niet altijd een gedicht opnemen. Door praktische zaken en drukke bezigheden wordt dit verhinderd. Als je je open kan stellen voor de bijzondere woorden en het metrum en ritme dan kan er een schone wereld voor je open gaan. Een wereld waar je wilt zijn of een prachtige (ontdekkings)tocht of een vorm van melancholie. Je kan niet zeggen dat er iets mis is aan je opvoeding; je hebt gevoel voor poëzie of niet.

Wat je mist is interesse voor het medium.Dat heb je dan gemeen met het overgrote deel van de bevolking.Misschien kom je ooit nog eens een dichter tegen waarvan je elk versje leuk vindt en kan het tij nog keren. Er zijn ook mensen die beweren niet van klassieke muziek te houden tot ze op een dag een stuk van een bepaalde componist horen en er helemaal door betoverd worden.

Waarschijnlijk zijn je hersens meer ingesteld op logica dan emotionele zaken. Wat is je beroep vast iets tecnisch of op logica gerichte zaken ? Als je nu modeontwerper zou zijn of zoiets het is gewoon je talent niet

Stel zelf een vraag

Ben je op zoek naar het antwoord die ene vraag die je misschien al tijden achtervolgt?

/100